Ακομμάτιστος, ανεξάρτητος και ακηδεμόνευτος συνδικαλισμός, με προτάσεις, ουσιαστική εκπροσώπηση και αποτελεσματικές διεκδικήσεις, ζητούν οι εκπαιδευτικοί.
Ο συνδικαλισμός στον χώρο της εκπαίδευσης βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, με την ανάγκη για αλλαγές να γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική. Η μεγάλη αποχή από τις εκλογές των αιρετών αποτελεί αφορμή για έναν ευρύτερο προβληματισμό σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας και εκπροσώπησης των εκπαιδευτικών.
Το αίτημα για έναν διαφορετικό συνδικαλισμό, μακριά από κομματικές εξαρτήσεις και παραταξιακούς μηχανισμούς, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της συζήτησης.
Αυτοαξιολόγηση σχολικών μονάδων: Πώς μπορεί να αξιολογηθεί ένα σχολείο όταν του λείπουν τα βασικά;
PISA 2025: Είναι τελικά αξιόπιστη; Τι πραγματικά μετρά και πώς ο ΟΟΣΑ ερμηνεύει τα αποτελέσματα
Η ανάγκη για έναν ανεξάρτητο συνδικαλισμό
Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται έναν συνδικαλισμό ακομμάτιστο, ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο. Έναν συνδικαλισμό που δεν θα καθορίζεται από κομματικές γραμμές και παραταξιακές σκοπιμότητες, αλλά θα έχει ως βασική προτεραιότητα τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης.
Η συνδικαλιστική εκπροσώπηση δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους διαχωρισμού και αντιπαράθεσης. Αντίθετα, οφείλει να ενώνει τους εκπαιδευτικούς γύρω από τα κοινά προβλήματα, αναζητώντας ουσιαστικές λύσεις.
Από την καταγγελία στις συγκεκριμένες προτάσεις
Ο συνδικαλισμός δεν μπορεί να περιορίζεται σε συνεχείς καταγγελίες και αρνητικές τοποθετήσεις. Η εποχή απαιτεί έναν προτασιακό, τεκμηριωμένο και αποτελεσματικό συνδικαλισμό, ο οποίος θα παρεμβαίνει, θα διεκδικεί και θα ελέγχει, αλλά ταυτόχρονα θα καταθέτει συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες λύσεις.
Η σύγκρουση μπορεί να είναι αναγκαία όταν διακυβεύονται τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα δεν εξαντλείται στην αντιπαράθεση. Προϋποθέτει γνώση, τεκμηρίωση, σοβαρότητα και ξεκάθαρες προτάσεις για το πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα.
Ενιαίο ψηφοδέλτιο: Μια συζήτηση που πρέπει να ανοίξει
Στο πλαίσιο της αναζήτησης ενός διαφορετικού μοντέλου συνδικαλιστικής εκπροσώπησης, τίθεται και το ζήτημα του ενιαίου ψηφοδελτίου στις συνδικαλιστικές εκλογές.
Η πρόταση για εκλογή προσώπων και όχι παρατάξεων επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για μια εκπροσώπηση που θα βασίζεται στις αξίες, στις θέσεις, στις προτάσεις και στην προσωπική αξιοπιστία των υποψηφίων, αντί στις κομματικές ταυτότητες.
Στόχος είναι να περιοριστεί η λογική των παραταξιακών στρατοπέδων και να ενισχυθεί η ουσιαστική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη διαμόρφωση της συνδικαλιστικής δράσης.
Ο συνδικαλισμός ως πραγματικό στήριγμα των εκπαιδευτικών
Οι εκπαιδευτικοί δεν χρειάζονται έναν ακόμη μηχανισμό κομματικής αντιπαράθεσης. Χρειάζονται εκπροσώπους με ανεξαρτησία, γνώση, σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα.
Ο συνδικαλισμός δεν πρέπει να αποτελεί το καταφύγιο των παρατάξεων, αλλά το καταφύγιο των ίδιων των εκπαιδευτικών.
Δεν χρειάζεται να φωνάζει περισσότερο, αλλά να ακούγεται περισσότερο μέσα από τις ουσιαστικές παρεμβάσεις και τις συγκεκριμένες προτάσεις του.
Η ώρα για μια νέα αρχή
Η συζήτηση για το μέλλον του συνδικαλισμού στην εκπαίδευση δεν μπορεί να παραμένει στάσιμη. Η αποχή από τις εκλογές και η ανάγκη για ουσιαστική εκπροσώπηση δημιουργούν τις προϋποθέσεις για έναν νέο προβληματισμό.
Η πρόκληση είναι να εγκαταλειφθεί ο συνδικαλισμός των στρατοπέδων και να οικοδομηθεί ένας συνδικαλισμός της σύνθεσης, της ανεξαρτησίας και της πρότασης.
Ένας συνδικαλισμός πιο ελεύθερος, πιο ενωτικός, πιο δημοκρατικός και πιο αποτελεσματικός.
Γιατί η εκπαίδευση δεν μπορεί να αλλάξει με έναν συνδικαλισμό που παραμένει ο ίδιος.
Τηλέμαχος Κουντούρης
Τέως Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
