Μετά από δύο δικασίμους και την εξέταση μαρτύρων, το δικαστήριο αθώωσε τον εκπαιδευτικό – Την απαλλαγή του είχε προτείνει και ο εισαγγελέας.
Αθωωτική ήταν η απόφαση του δικαστηρίου για τον 58χρονο εκπαιδευτικό, ο οποίος είχε οδηγηθεί στο Αυτόφωρο μετά από καταγγελίες μαθητών για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας. Την απαλλαγή του είχε εισηγηθεί και ο εισαγγελέας, ενώ η υπόθεση εξετάστηκε σε δύο δικασίμους.
Αθώος κρίθηκε από το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο ο καθηγητής Φυσικής Αγωγής που είχε συλληφθεί τον Οκτώβριο στη Βούλα, έπειτα από καταγγελίες μαθητών του σχολείου όπου υπηρετούσε.
Η δικαστική απόφαση ήρθε μετά από δύο δικασίμους και την εξέταση πλήθους μαρτύρων, ενώ, σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν, την απαλλαγή του εκπαιδευτικού είχε προτείνει και ο εισαγγελέας.
Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο μια υπόθεση που είχε προκαλέσει έντονη δημοσιότητα, αλλά και σοβαρό προβληματισμό γύρω από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι καταγγελίες σε βάρος εκπαιδευτικών.
Από τα άδεια χωριά στα άδεια σχολεία: Το δημογραφικό αλλάζει την Ελλάδα
Οδηγός για τον νέο Αναπληρωτή και Νεοδιόριστο εκπαιδευτικό
Πώς ξεκίνησε η υπόθεση στη Βούλα
Η υπόθεση άρχισε μετά από καταγγελία μητέρας 13χρονης μαθήτριας στο Αστυνομικό Τμήμα Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης. Σύμφωνα με όσα είχαν αναφερθεί, η μητέρα υποστήριξε ότι ο καθηγητής είχε αγγίξει τον μηρό της κόρης της κατά τη διάρκεια του μαθήματος της γυμναστικής.
Μετά τη σύλληψη του 58χρονου εκπαιδευτικού, ακολούθησαν καταγγελίες και από δύο ακόμη μαθητές, οι οποίοι φέρονταν να υποστηρίζουν ότι είχαν δεχθεί αγγίγματα στα γεννητικά όργανα σε προγενέστερο χρόνο.
Σε βάρος του ασκήθηκε ποινική δίωξη για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, σε βαθμό πλημμελήματος, και παραπέμφθηκε να δικαστεί στο Αυτόφωρο.
Όπως αναφέρθηκε στο σχετικό δημοσίευμα, οι καταγγελίες στη συνέχεια ανακλήθηκαν από τις μαθήτριες.
Η αθώωση και η ανάγκη για ψύχραιμη αντιμετώπιση
Η αθωωτική απόφαση αποτελεί την ουσιαστική δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης και υπενθυμίζει ότι η ποινική ευθύνη δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη πριν από την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας.
Η δημόσια καταγγελία, η σύλληψη και η δημοσιότητα μιας υπόθεσης δεν υποκαθιστούν την κρίση της Δικαιοσύνης. Παράλληλα, η προστασία των μαθητών και η διερεύνηση κάθε αναφοράς για πιθανή κακοποίηση ή παρενόχληση παραμένουν αυτονόητες υποχρεώσεις.
Σε τέτοιες υποθέσεις, η ισορροπία είναι κρίσιμη: ούτε οι καταγγελίες πρέπει να αντιμετωπίζονται με αδιαφορία ούτε ένας εκπαιδευτικός να καταδικάζεται στη συνείδηση της κοινωνίας πριν αποφανθεί το δικαστήριο.
Η υπόθεση της Βούλας αναδεικνύει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο πόσο εύκολα μια καταγγελία μπορεί να μετατραπεί σε δημόσια καταδίκη, πολύ πριν ολοκληρωθεί η δικαστική κρίση.
Η αθωότητα δεν είναι λεπτομέρεια της διαδικασίας. Είναι θεμελιώδης αρχή του κράτους δικαίου.
