ΠΔ 49/2026: Διπλή μοριοδότηση της προϋπηρεσίας στους Δήμους – Μια σημαντική δικαίωση για χιλιάδες συμβασιούχους
Μια σημαντική εξέλιξη για τους εργαζομένους στους δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς φέρνει το νέο Προεδρικό Διάταγμα 49/2026, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Α΄ 131).
Με το νέο ΠΔ καθορίζονται τα κριτήρια κατάταξης για τον διορισμό υπαλλήλων ή την πρόσληψη τακτικού προσωπικού στους δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, εισάγοντας μια ιδιαίτερα σημαντική αλλαγή για τους εργαζομένους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Μισθολογικά Κλιμάκια στο Δημόσιο: Όλα Όσα Πρέπει να Γνωρίζετε
Ψηφιακή Υπογραφή Δημοσίων Υπαλλήλων μέσω του gov.gr / Οδηγός βήμα βήμα
Διπλά μόρια για την προϋπηρεσία στους Δήμους
Για πρώτη φορά αναγνωρίζεται και μοριοδοτείται με διπλάσια μόρια η προϋπηρεσία εργαζομένων στους Δήμους στους οποίους έχουν ήδη εργαστεί.
Πρόκειται για μια ρύθμιση με ιδιαίτερη σημασία για χιλιάδες συμβασιούχους που επί σειρά ετών καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις συγκεκριμένες δομές, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία και συμβάλλοντας στην καθημερινή λειτουργία τους.
Η συγκεκριμένη πρόβλεψη δεν αποτελεί απλώς μια αλλαγή στον τρόπο μοριοδότησης. Αναγνωρίζει στην πράξη την εμπειρία εργαζομένων που έχουν υπηρετήσει επί χρόνια στους ίδιους χώρους και έχουν αποκτήσει εξειδικευμένη γνώση των αναγκών και της λειτουργίας των δημοτικών σταθμών.
Το κρίσιμο «πράσινο φως» από το Συμβούλιο της Επικρατείας
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο πλαίσιο της επεξεργασίας του Προεδρικού Διατάγματος, έκρινε συνταγματικά επιτρεπτή τη συγκεκριμένη μοριοδότηση, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση 81/2026.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς στο παρελθόν αντίστοιχες ρυθμίσεις, όπως στην περίπτωση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», είχαν βρεθεί αντιμέτωπες με ζητήματα συνταγματικότητας.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με τη νομική τεκμηρίωση που συνοδεύει τη ρύθμιση, επιχειρείται να δημιουργηθεί ένα διαφορετικό και περισσότερο ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο.
Ένα ειδικό πλαίσιο για τους δημοτικούς σταθμούς
Η βασική καινοτομία βρίσκεται στη σύνδεση του νέου Προεδρικού Διατάγματος με τις διατάξεις του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Με τον τρόπο αυτό διαμορφώνεται ένα ενιαίο, συνεκτικό και ειδικό πλαίσιο στελέχωσης των δημοτικών παιδικών, βρεφικών και βρεφονηπιακών σταθμών, με στόχο την καλύτερη οργάνωση και λειτουργία τους.
Παράλληλα, αναγνωρίζεται η ιδιαίτερη συμβολή των εργαζομένων που έχουν στελεχώσει τις συγκεκριμένες δομές επί σειρά ετών.
Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της συγκεκριμένης εξέλιξης: η εμπειρία των εργαζομένων δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένας αριθμός σε έναν πίνακα, αλλά ως στοιχείο που συνδέεται με την αποτελεσματική λειτουργία μιας δημόσιας υπηρεσίας.
Μπορεί να αποτελέσει μοντέλο και για άλλους συμβασιούχους;
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προσδοκίες ότι το συγκεκριμένο μοντέλο νομοθέτησης μπορεί να αποτελέσει έναν δρόμο για την αντιμετώπιση και άλλων αντίστοιχων περιπτώσεων εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Για χρόνια, χιλιάδες συμβασιούχοι στο Δημόσιο βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν διαρκή κύκλο συμβάσεων, ανανεώσεων και νέων διαδικασιών επιλογής, παρά το γεγονός ότι έχουν αποκτήσει σημαντική εμπειρία στις υπηρεσίες όπου εργάζονται.
Η αναγνώριση της εμπειρίας τους, όταν συνδέεται με πραγματικές και ειδικές ανάγκες μιας υπηρεσίας και θεμελιώνεται με επαρκή νομική τεκμηρίωση, μπορεί να ανοίξει μια διαφορετική συζήτηση για τη στελέχωση του Δημοσίου.
Η δύναμη της συλλογικής διεκδίκησης
Πίσω από τη συγκεκριμένη εξέλιξη βρίσκεται και η οργανωμένη διεκδίκηση των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους φορέων, με την ΠΟΕ-ΟΤΑ να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις σχετικές προσπάθειες.
Η υπόθεση δείχνει ότι όταν οι εργαζόμενοι διεκδικούν οργανωμένα, όταν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών και όταν η πολιτεία αντιμετωπίζει ένα εργασιακό ζήτημα με θεσμικά και νομικά τεκμηριωμένο τρόπο, μπορούν να προκύψουν λύσεις που δεν περιορίζονται στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος της στιγμής.
Το ΠΔ 49/2026 δημιουργεί πλέον ένα νέο δεδομένο για τους εργαζομένους στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Και το μεγάλο στοίχημα από εδώ και πέρα είναι αν αυτή η λογική θα μπορέσει να αποτελέσει πυξίδα και για άλλες κατηγορίες συμβασιούχων, ώστε η εμπειρία, η προσφορά και η πραγματική ανάγκη των υπηρεσιών να αποκτήσουν μεγαλύτερη βαρύτητα στη στελέχωση του Δημοσίου.
Γιατί τελικά, πίσω από τους πίνακες, τα μόρια και τις συμβάσεις υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται επί χρόνια στις ίδιες υπηρεσίες. Και η αναγνώριση της εργασίας τους μπορεί να αποτελέσει όχι μόνο μια δικαίωση για τους ίδιους, αλλά και ένα βήμα προς ένα πιο σταθερό και ορθολογικό μοντέλο στελέχωσης των δημόσιων δομών.
