Σοβαρά ερωτήματα και έντονες αντιδράσεις προκαλούν όσα καταγγέλλονται ότι συμβαίνουν σε Δημοτικό Σχολείο του Αιγίου, όπου, παρά τις ανάγκες για τρεις εκπαιδευτικούς Παράλληλης Στήριξης, υπηρετεί μόλις ένας!
Σύμφωνα με την καταγγελία, στο σχολείο μεταφέρθηκε προφορική οδηγία, σύμφωνα με την οποία οι εκπαιδευτικοί γενικής αγωγής θα πρέπει να μπαίνουν στα τμήματα όπου υπάρχουν μαθητές με ανάγκη Παράλληλης Στήριξης, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά τον ρόλο του εκπαιδευτικού ειδικής υποστήριξης, με το πρόσχημα της «συνδιδασκαλίας».
Το ερώτημα είναι απλό: Πότε η συνδιδασκαλία μετατρέπεται σε υποκατάσταση της Παράλληλης Στήριξης; Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτή την πρακτική;
Ωράριο ΕΒΠ στα σχολεία: Τι ισχύει για ολοήμερο, Παράλληλη Στήριξη και αποχώρηση μαθητών
Νεοδιόριστοι & αναπληρωτές: Επίδομα διαβίωσης από Δήμους – Ποιοι μπορούν να το λάβουν
Προσλήφθηκες ως αναπληρωτής – Αυτά είναι τα 10 πράγματα που πρέπει να προσέξεις
Από την έλλειψη προσωπικού στην έμμεση κατάργηση της Παράλληλης Στήριξης;
Η συγκεκριμένη καταγγελία δεν μπορεί να εξεταστεί αποκομμένα από τη συνολική εικόνα των προσλήψεων στην Παράλληλη Στήριξη. Οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, οι περιορισμένες προσλήψεις και οι ακάλυπτες ανάγκες δημιουργούν μια ασφυκτική κατάσταση στα σχολεία.
Αντί, όμως, να καλύπτονται τα πραγματικά κενά με τις απαραίτητες προσλήψεις εκπαιδευτικών, φαίνεται να αναζητούνται λύσεις μέσω της ανακατανομής του ήδη υπάρχοντος προσωπικού.
Έτσι, οι εκπαιδευτικοί γενικής αγωγής καλούνται να σηκώσουν ένα επιπλέον βάρος, ενώ οι μαθητές που δικαιούνται εξατομικευμένη εκπαιδευτική υποστήριξη κινδυνεύουν να μη λαμβάνουν την υποστήριξη που χρειάζονται.
Η Παράλληλη Στήριξη δεν είναι μια επιπλέον ώρα που μπορεί να καλυφθεί με εσωτερικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών. Είναι μια εκπαιδευτική υποστήριξη με συγκεκριμένο σκοπό, ανάγκες και ευθύνες.
Ποιος θα καλύψει τελικά τα κενά;
Οι συνέπειες μιας τέτοιας πρακτικής δεν περιορίζονται μόνο στην Παράλληλη Στήριξη. Όταν οι εκπαιδευτικοί γενικής αγωγής καλούνται να καλύψουν πρόσθετες ανάγκες χωρίς να αυξάνεται το προσωπικό, ανακύπτει αναπόφευκτα το ζήτημα της λειτουργίας των υπόλοιπων εκπαιδευτικών δομών.
Η ενισχυτική διδασκαλία, η υποστήριξη των μαθητών και η εύρυθμη λειτουργία των τμημάτων κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωπες με νέες περικοπές και περιορισμούς.
Με άλλα λόγια, τα κενά δεν εξαφανίζονται. Απλώς μεταφέρονται από τη μία πλευρά του σχολείου στην άλλη, με τους εκπαιδευτικούς να καλούνται να καλύψουν ολοένα και περισσότερες ανάγκες χωρίς την αντίστοιχη στελέχωση.
Οι εκπαιδευτικοί ζήτησαν έγγραφη εντολή
Ιδιαίτερη σημασία έχει η στάση των εκπαιδευτικών του συγκεκριμένου σχολείου, οι οποίοι δεν αποδέχθηκαν την προφορική οδηγία και ζήτησαν να τους δοθεί επίσημη, έγγραφη εντολή.
Ζήτησαν, μάλιστα, να αναφέρονται ξεκάθαρα οι νομοθετικές διατάξεις βάσει των οποίων οι εκπαιδευτικοί γενικής αγωγής καλούνται να αναλάβουν καθήκοντα που αντιστοιχούν στην Παράλληλη Στήριξη.
Πρόκειται για ένα απολύτως κρίσιμο ζήτημα. Όταν δίνονται οδηγίες που επηρεάζουν τον τρόπο λειτουργίας των σχολικών τμημάτων, τα δικαιώματα των μαθητών και τα υπηρεσιακά καθήκοντα των εκπαιδευτικών, δεν μπορεί όλα να γίνονται στο επίπεδο των προφορικών συνεννοήσεων.
Απαιτούνται σαφείς απαντήσεις, συγκεκριμένες οδηγίες και ξεκάθαρη ανάληψη ευθύνης.
Η ΔΟΕ και οι Σύλλογοι Εκπαιδευτικών οφείλουν να παρέμβουν
Εάν η συγκεκριμένη πρακτική επιβεβαιωθεί και αποτυπωθεί σε επίσημη έγγραφη οδηγία, τότε το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση.
Η ΔΟΕ και οι τοπικοί Σύλλογοι Εκπαιδευτικών οφείλουν να ζητήσουν άμεσα διευκρινίσεις, να εξετάσουν τη νομιμότητα μιας τέτοιας οδηγίας και να παρέμβουν για την προστασία τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των μαθητών.
Δεν μπορεί η υποστελέχωση να μετατρέπεται σε άλλοθι για την αποδυνάμωση μιας εκπαιδευτικής δομής. Δεν μπορεί η αδυναμία του κράτους να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες να μεταφέρεται στις πλάτες των εκπαιδευτικών γενικής αγωγής.
Και, κυρίως, δεν μπορεί η εκπαιδευτική υποστήριξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να αντιμετωπίζεται ως λογιστικό πρόβλημα που λύνεται με εσωτερικές μετακινήσεις προσωπικού.
Αντί για προσλήψεις, αναζητούνται υποκατάστατα. Αντί για κάλυψη των κενών, επιχειρείται ανακατανομή τους. Και αντί για ουσιαστική ενίσχυση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, δημιουργούνται νέα ερωτήματα για το μέλλον της Παράλληλης Στήριξης στα δημόσια σχολεία.
Η Παράλληλη Στήριξη δεν μπορεί να καταργηθεί στην πράξη, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει στα χαρτιά.
Οι μαθητές χρειάζονται την υποστήριξη που δικαιούνται. Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται σαφείς ρόλους και τις αναγκαίες συνθήκες εργασίας. Και η πολιτεία οφείλει να καλύπτει τις ανάγκες των σχολείων με προσλήψεις, όχι με μετακύλιση ευθυνών.
Το ερώτημα παραμένει: Πρόκειται για μια μεμονωμένη περίπτωση ή για μια πρακτική που επιχειρείται να γενικευτεί στα σχολεία της χώρας;
Εκπαιδευτικοί ΠΕ Αιγιαλείας


