«Τα σχολεία δεν είναι διαφημιστικό πεδίο εταιρειών» — Παρέμβαση της ΕΛΜΕ Κέρκυρας
Η ΕΛΜΕ Κέρκυρας καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη στάση της Διευθύντριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας, η οποία, αντί να διεκδικεί την πλήρη και αποκλειστική κρατική χρηματοδότηση των σχολείων, εμφανίζεται δημόσια να προβάλλει και να διαφημίζει την «προσφορά» ιδιωτικής εταιρείας προς σχολικές μονάδες του νησιού.
Με δημόσιες δηλώσεις και αναφορές της για τη λεγόμενη «Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη» της Digea, η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν περιορίστηκε καν στην περιοχή ευθύνης της. Προχώρησε σε αναλυτική αναφορά στη δράση της εταιρείας σε διάφορες περιοχές της χώρας, παρουσιάζοντας μία προς μία τις παρεμβάσεις της, σαν να ήταν στέλεχος επικοινωνίας, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων ή διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας.
Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης είναι δημόσιος φορέας, υπεύθυνος για τη σωστή λειτουργία της Δημόσιας Εκπαίδευσης, με την ευθύνη του κράτους. Δεν είναι μηχανισμός εταιρικής προβολής. Δεν είναι διαφημιστικό παράρτημα καμίας Digea, καμίας τράπεζας, καμίας πολυεθνικής, κανενός ιδιωτικού επιχειρηματικού ομίλου. Η αποστολή της διοίκησης της Εκπαίδευσης, δεν είναι να απονέμει δημόσια εύσημα σε χορηγούς, αλλά να υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων των μαθητών στη μόρφωση, την ασφάλεια, τη στήριξη και την ισότιμη πρόσβαση σε σύγχρονες σχολικές υποδομές. Το ζήτημα δεν είναι αν μια εταιρεία προσέφερε έναν εξοπλισμό σε ένα ή δύο σχολεία. Το ζήτημα είναι ποιος έχει την ευθύνη για να έχουν όλα τα σχολεία τον αναγκαίο εξοπλισμό. Και η απάντηση είναι μία: την ευθύνη την έχει το κράτος.
Οι λεγόμενες «χορηγίες» και οι δράσεις «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης» είναι αποσπασματικές. Αφορούν ελάχιστα και επιλεγμένα σχολεία. Δεν καλύπτουν τις συνολικές ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης. Δεν λύνουν το πρόβλημα των κτιριακών ελλείψεων, της υποχρηματοδότησης, της έλλειψης τεχνολογικού εξοπλισμού, της απουσίας σύγχρονων και ασφαλών υποδομών. Αντίθετα, λειτουργούν ως άλλοθι για το κράτος, που έχει συνειδητά αφήσει τα σχολεία με κενά, ελλείψεις και επικίνδυνες εγκαταστάσεις. Αυτό ακριβώς είναι το πραγματικό περιεχόμενο της «Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης». Ελάχιστα χρήματα από τα τεράστια κέρδη των επιχειρήσεων επιστρέφουν στην κοινωνία με τη μορφή «δωρεάς», όχι για να αλλάξει ουσιαστικά η κατάσταση, αλλά για να στηθεί ένα επικοινωνιακό αφήγημα φιλανθρωπίας. Οι εταιρείες βαφτίζουν «κοινωνική προσφορά» ένα κομμάτι του εταιρικού τους μάρκετινγκ, επενδύοντας στην εικόνα τους, στην αποδοχή τους και τελικά στην ενίσχυση της κερδοφορίας τους.
Το κράτος αποδέχεται και διαφημίζει αυτές τις δωρεές, γιατί οι «χορηγίες» έρχονται να μπαλώσουν τα κενά που το ίδιο έχει δημιουργήσει. Αντί να χρηματοδοτεί πλήρως τα σχολεία, αντί να εξασφαλίζει σύγχρονα κτίρια, ασφαλείς εγκαταστάσεις, εξοπλισμό, προσωπικό και υποδομές για όλους, ανοίγει την πόρτα στους χορηγούς και μετά παρουσιάζει την εξάρτηση της δημόσιας εκπαίδευσης από ιδιωτικές εταιρείες ως «κοινωνική ευαισθησία».
Ακόμα πιο προκλητικό είναι, ότι ανάμεσα στα σχολεία που παρουσιάζονται ως αποδέκτες της δωρεάς βρίσκεται και το ΕΝΕΕΓΥΛ Κέρκυρας. Το ίδιο σχολείο που πρόσφατα έμεινε κλειστό για μέρες μετά από φωτιά στο κουδούνι του σχολείου. Το ίδιο σχολείο για το οποίο η ΕΛΜΕ Κέρκυρας έχει καταγγείλει σοβαρά προβλήματα ασφάλειας, υποδομών και λειτουργίας. Το ίδιο σχολείο στο οποίο η ζημιά ανέδειξε με τον πιο ωμό τρόπο την ολιγωρία του κράτους και του Δήμου να εξασφαλίσουν τα αυτονόητα: ασφαλές κτίριο, ηλεκτρολογική επάρκεια, πυρανίχνευση, πυροπροστασία, σύγχρονες συνθήκες λειτουργίας. Δεν μπορεί ένα σχολείο ειδικής αγωγής να μένει κλειστό λόγω της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας των αρμόδιων, και την ίδια στιγμή οι ίδιοι αρμόδιοι να πανηγυρίζουν δημόσια στα ΜΜΕ επειδή μια ιδιωτική εταιρεία έκανε μια δωρεά. Δεν μπορεί οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί να βιώνουν την ανασφάλεια, την υποβάθμιση και την προσωρινότητα, και η διοίκηση της εκπαίδευσης, μαζί με τον Αντιδήμαρχο Παιδείας να στήνουν επικοινωνιακές φιέστες για τους χορηγούς. Και τέλος, δεν μπορεί σε ένα σχολείο, στο οποίο έπιασε φωτιά πριν λίγες μέρες, λόγω των απαράδεκτων ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, σε ένα σχολείο που κάνουν μάθημα στο κουζινάκι, σε ένα σχολείο που για να μπεις στη μία αίθουσα να περάσεις από την άλλη, η ΔΔΕ Κέρκυρας και ο Αντιδήμαρχος Παιδείας να πανηγυρίζουν και να διαφημίζουν μια ιδιωτική εταιρεία, που έκανε δωρεά, μια τσάντα, μια πετσέτα κι ένα καπέλο…
Αν η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ενδιαφέρεται πραγματικά για τα σχολεία, να απαιτήσει τώρα: πλήρη κρατική χρηματοδότηση όλων των σχολικών μονάδων, άμεσο έλεγχο όλων των σχολικών κτιρίων, σύγχρονη πυρασφάλεια και πυροπροστασία, εξοπλισμό για όλα τα σχολεία και όχι για όσα επιλέξει κάθε φορά ένας χορηγός, ασφαλή και σύγχρονα κτίρια για την Ειδική Αγωγή, καμία εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών στη λειτουργία, την εικόνα και την κατεύθυνση του δημόσιου σχολείου. Η διοίκηση της εκπαίδευσης οφείλει να στέκεται απέναντι στην υποχρηματοδότηση και όχι να τη νομιμοποιεί. Οφείλει να διεκδικεί για όλα τα σχολεία και όχι να χειροκροτεί επιλεκτικές δωρεές. Οφείλει να υπερασπίζεται το δημόσιο σχολείο και όχι να ανοίγει τον δρόμο για την είσοδο των χορηγών μέσα σε αυτό. Τα σχολεία δεν είναι πεδίο εταιρικής προβολής. Οι μαθητές δεν είναι κοινό διαφημιστικής καμπάνιας. Οι ανάγκες της εκπαίδευσης δεν είναι ευκαιρία για μάρκετινγκ. Η μόρφωση, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια των μαθητών μας δεν μπορεί να εξαρτώνται από την καλή θέληση καμίας εταιρείας.
Απαιτούμε δημόσια, δωρεάν, πλήρως κρατικά χρηματοδοτούμενη εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Έξω οι χορηγοί και τα ιδιωτικά συμφέροντα από τα σχολεία. Η ευθύνη για τα σχολεία ανήκει στο κράτος — όχι στις εταιρείες. Η αξιολόγηση στην πράξη: Βιολόγος διδάσκει Χημεία, σύμβουλοι αξιολογούν χωρίς μαθητές!
