Η ανακοίνωση του Συλλόγου Γονέων του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Καλλιθέας καταγγέλλει την έλλειψη βασικών θεραπευτικών υπηρεσιών, όπως λογοθεραπεία, εργοθεραπεία και φυσικοθεραπεία, για τους 62 μαθητές του σχολείου με αναπηρία. Παρά τη διαπιστωμένη ανάγκη για εξατομικευμένες θεραπείες, το σχολείο διαθέτει μόνο έναν θεραπευτή για κάθε τομέα, με αποτέλεσμα τα παιδιά να στερούνται αυτές τις αναγκαίες παρεμβάσεις. Επιπλέον, επικρίνεται η λειτουργία του ολοήμερου τμήματος για μόλις τέσσερις μαθητές, ενώ πολλές οικογένειες ζητούν υποστήριξη για τα παιδιά τους. Η ανακοίνωση καταδεικνύει την αδυναμία του κράτους να υποστηρίξει τους εργαζόμενους γονείς παιδιών με αναπηρία, οι οποίοι αναγκάζονται να καλύπτουν το κενό σε ιδιωτικά κέντρα.
Ανακοίνωση συλλόγου γονέων του 1ου Ειδικού Δημοτικού και Νηπιαγωγείου Καλλιθέας
ΝΟΕΙΤΑΙ ΕΙΔΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ;
Τελικά ναι απ’ ότι φαίνεται! Και μάλιστα χωρίς ολοήμερο για τα περισσότερα παιδιά του σχολείου. Μάλλον βολεύει κιόλας για να προλαβαίνουν να κάνουν τις θεραπείες στα ιδιωτικά κέντρα ειδικής αγωγής.
Τρεις μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς εξακολουθεί το σχολείο μας να έχει έναν(1) λογοθεραπευτή, έναν(1) εργοθεραπευτή και έναν (1) φυσικοθεραπευτή! Μιλάμε για ένα ένα σχολείο δυναμικοτητας 62 μαθητών με αναπηρία, που στο συνολό τους έχουν ανάγκη από λογοθεραπεία, εργοθεραπεία και πολλοί από αυτούς φυσικοθεραπεία. Έχοντας λοιπόν σαν δεδομένο πως το ωράριο των εργαζομένων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση κυμαίνεται από 21 έως 24 ώρες με μια απλή μαθηματική πράξη είναι πολύ εύκολο κανείς να συμπεράνει πως
ή
α) κάποια παιδιά δεν κάνουν καθόλου λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, φυσικοθεραπεία
ή
β) κάνουν όλα τα παιδιά λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, φυσικοθεραπεία αλλά εκ περιτροπής (δηλαδή στην καλύτερη μια φορά τον μήνα)
ή
γ) κάνουν αυτές τις θεραπείες σε ομάδες των 3-4 παιδιών οπότε είναι σαν να μην κάνουν καθόλου δεδομένου πως αυτές οι θεραπευτικές παρεμβάσεις είναι εξατομικευμένες.
Είναι αυταπόδεικτο λοιπόν πως οι μαθητές του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας στερούνται ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΩΝ παρεμβάσεων, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των επικοινωνιακών, κοινωνικών, γνωστικών και κινητικών δεξιοτήτων τους και με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται το βασικότερο δικαίωμα των μαθητών με αναπηρία: η εκπαίδευσή τους.
Επίσης απαράδεκτο θεωρούμε και το γεγονός ότι τον ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ λειτούργησε ένα (1) και μοναδικό τμήμα του ολοήμερου για τέσσερις (4) μόλις μαθητές, ενώ έχουν γίνει πολλές αιτήσεις από γονείς(τουλάχιστον 15 απ’ όσο γνωρίζουμε).
Αυτοί οι γονείς δεν έχουν δικαίωμα στην εργασία; Συνεχώς ακούμε από το υπουργείο πως “στοχεύουμε στον εργαζόμενο γονέα, να υποστηρίξουμε την οικογένεια και τους γονείς που εργάζονται”.
Μάλλον αυτή η φράση δεν αφορά τους γονείς μαθητών με αναπηρία οι οποίοι θα πρέπει να μην εργάζονται για να φροντίζουν τα παιδιά τους όταν γυρνάνε από το σχολείο και κατόπιν να τα πηγαίνουν για λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, φυσικοθεραπεία στα ιδιωτικά κέντρα για να καλύψουν το έλλειμμα που τους δημιουργεί το κράτος.
