Διάλογος, ίσως και πραγματικός.. σαν αυτούς που γίνονται συχνά ανάμεσα σε καθημερινούς ανθρώπους
Κείμενο του Ηλία Παπαχατζή
-Καλημέρα, δάσκαλε
-Καλημέρα, Βασίλη. Τι γίνεται;
-Μας πολιορκούν, δάσκαλε
-Ποιοι;
-Ξέρεις ποιοι…μας έχουν βάλει χέρι και προσπαθούν να μας αφήσουν άφραγκους
-Άλλους να δεις, που προσπαθούν να τους πετάξουν στο δρόμο
-Α, λες αυτούς με τους πλειστηριασμούς…κάπου σε είδα προχτές
-Είχαμε πάει στην Καλλιθέα να σώσουμε το σπίτι μιας τετραμελούς οικογένειας από το Περιστέρι. Ξέρεις ένα διαμέρισμα 52 τ.μ
-Α, τους αλήτες…Αυτοί και τα κόμμματά τους δε χρωστάνε εκατομμύρια, δάσκαλε;
-Το θέμα είναι να μπορεί να ζει όλος ο κόσμος κι όχι μόνο αυτοί
-Και τι κάνατε;Τους σώσατε τους ανθρώπους;
-Ευτυχώς πιέσαμε κι ο πλειστηριασμός δε θα γίνει. Θα μπουν στα πληττόμενα νοικοκυριά και θα γίνει διακανονισμός
-Μπράβο! Ήσασταν πολλοί, ε;
-Πολλοί και ενωμένοι…παρά τη βροχή
-Μ’ έκανες και χάρηκα, δάσκαλε…
-Έτσι είναι, Βασίλη.Ο λαός έχει δύναμη…
-Και κατά τα άλλα, έχουμε τίποτα καλό στην Παιδεία;
-Ένα θα σου πω: προχτές στη συνέλευση των προέδρων, ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Κυκλάδων μας είπε για καθηγητές, που κυκλοφορούν με μια βαλίτσα στο χέρι και κλαίνε
-Κλαίνε;
-Ναι, Βασίλη. Δε βρίσκουν σπίτι να μείνουν και δεν τους φτάνουν τα λεφτά
-Τι λες, ρε δάσκαλε; Καλά, πόσα παίρνετε;
-Ο νεοδιόριστος 737 ευρώ κι οι αναπληρωτές μόλις περνάνε τα 800
-Καλά, δε ντρέπονται καθόλου εκεί στην κυβέρνηση;
-Σιγά…
-Δε γίνεται έτσι Παιδεία, δάσκαλε…
-Με φτωχούς και περιφερόμενους εκπαιδευτικούς…
-Ακριβώς. Πώς θα διδάξει ο άλλος το παιδί μου, όταν είναι φτωχός και τον σέρνουν από δω κι από εκεί;
-Η μοίρα των αναπληρωτών…
-Αίσχος…Θέλετε Παιδεία,κύριοι;Διορισμούς εδώ και τώρα. Και λεφτά στους νέους ανθρώπους να ‘χουν διάθεση να μορφώσουν τα παιδιά μας
-Αλλιώς;
-Αλλιώς, να σηκωθούν να φύγουν δάσκαλε. Όποιος δε θέλει δημόσια Παιδεία, να πάει αλλού
-Άμουσα και ανυποψίαστα θέλουν τα παιδιά, Βασίλη. Γι’ αυτό κατάργησαν τα μαθήματα των κοινωνικών επιστημών κσι τα καλλιτεχνικά
-Και πού θα ζήσουν αυτά τα παιδιά; Μπροστα σε καμιά τηλεόραση να τα αποκοιμίζει; Δε θα βγουν στην κοινωνία;
-Θα βγουν αποχαυνωμένα, Βασίλη. Σ’ όλο το Λύκειο προσπαθούν να βγάλουν μια τεράστια ύλη…
-Α, γι’ αυτό θέριεψαν τα φροντιστήρια
-Κι εμείς βλέπουμε ότι αυτό το σύστημα θα βγάλει αμαθείς και ανασφαλείς ανθρώπους, χωρίς επίγνωση της κοινωνίας που ζουν.
-Και τι κάνετε, δάσκαλε;
-Προσπαθούμε να μιλάμε στα παιδιά για κοινωνικά θέματα, Βασίλη…αν και τα περισσότερα βιβλία είναι του περασμένου αιώνα
-Πάντως ο γιος μου όλο για τσακωμούς μου λέει στο σχολείο
-Δυστυχώς ο κορωνοϊός, ο εγκλεισμός και η αδυναμία των υπευθύνων να καταλάβουν την ψυχολογία των μαθητών, στη βία οδηγεί, Βασίλη.Αφου τα παιδοά νιώθουν πιεσμένα κι αμήχσνα, κάπου θα ξεσπάσουν
-Μωρέ, μπράβο. Οπότε, αφού ξεμπουντούλωσαν την παιδεία, τώρα τά βαλαν με την υγεία
-Άλλο κι αυτό
-Δηλ. όποιος δεν έχει λεφτά πεθαίνει
-Δυστυχώς
-Τι λέτε, βρε έξυπνοι; Ποιος σας έσωσε απ’ τον κορωνοιό; Τα δημόσια νοσοκομεία δε σας σώσανε;
-Έλα ντε
-Που τώρα δεν τα θέλετε…
-Λυπάμαι, Βασίλη
-Εδώ, δάσκαλε μιλάμε για ανθρώπινες ζωές
-Και τι να κάνουμε, ρε φίλε;
-Όλοι στο δρόμο…να τους σταματήσουμε
-Συμφωνώ. Να ‘σαι καλά, Βασίλη
-Γεια σου, δάσκαλε. Και δυνατά στον αγώνα!
Πηγή: www.e-lesxi.gr
