Άρση μονιμότητας στο Δημόσιο: Μια προαναγγελθείσα ιδιωτικοποίηση;
Ο σημερινός πρωθυπουργός, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΚΑΪ —ένα μέσο ευρέως αναγνωρισμένο για την κυβερνητική του προσήλωση και την παρουσία δημοσιογράφων που σπάνια αμφισβητούν την εξουσία— άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Μια δήλωση που κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεωρηθεί, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τη συνολική πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Η τοποθέτηση αυτή γεννά άμεσα και σοβαρά ερωτήματα. Αν καταργηθεί η μονιμότητα, ποιος ο λόγος ύπαρξης του ΑΣΕΠ; Ποιο το νόημα ενός ανεξάρτητου θεσμού που εγγυάται την αξιοκρατία και τη διαφάνεια στις προσλήψεις, όταν οι θέσεις που καλύπτονται μέσω αυτού παύουν να έχουν μόνιμο χαρακτήρα; Μήπως οδηγούμαστε σταδιακά σε ένα σύστημα βασισμένο σε μετακλητούς, συμβασιούχους και εργαζομένους με ημερομηνία λήξης, χωρίς εργασιακή προστασία, χωρίς θεσμικά αντίβαρα και με απόλυτη εξάρτηση από την εκάστοτε κυβέρνηση;
Και αν ναι, μήπως αυτή ήταν εξ αρχής η στόχευση; Η πλήρης ιδιωτικοποίηση του Δημοσίου, όχι μόνο μέσα από την εκχώρηση υπηρεσιών σε ιδιώτες, αλλά και μέσα από τη διάλυση των σταθερών εργασιακών σχέσεων και την απαξίωση του δημοσίου λειτουργήματος. Ένα Δημόσιο όπου οι λίγοι “εκλεκτοί” θα τοποθετούνται από το “σύστημα”, και οι υπόλοιποι θα εργάζονται υπό την απειλή της μη ανανέωσης ή της πολιτικής απόλυσης.
Ας μην ξεχνάμε: Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, όταν ήταν υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης το 2014, προχώρησε μέσα σε μια νύχτα σε απολύσεις χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί, δημοτικοί υπάλληλοι, σχολικοί φύλακες,—όλοι βρέθηκαν εκτός Δημοσίου χωρίς αξιολόγηση, χωρίς κοινωνικό διάλογο, χωρίς καμία θεσμική δικλείδα προστασίας. Ήταν η πρώτη πρόβα για αυτό που φαίνεται να ετοιμάζεται σήμερα σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα;
Η μόνιμη σχέση εργασίας στο Δημόσιο δεν είναι χαριστική. Είναι θεσμική εγγύηση αμεροληψίας, συνέχεια του κράτους και προστασίας απέναντι στην κομματοκρατία και την αυθαιρεσία. Αντί να απαξιώνεται, θα έπρεπε να ενισχύεται. Αντί να αποδομείται το ΑΣΕΠ, θα έπρεπε να ενδυναμώνεται.
Η συζήτηση για την “ευελιξία” στο Δημόσιο, όσο κι αν παρουσιάζεται ως μεταρρύθμιση, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως Δούρειος Ίππος για τη διάλυση ενός από τους βασικούς πυλώνες του κοινωνικού κράτους και της δημοκρατικής διοίκησης.
https://e-wall.net/86256/schetika-me-tin-arsi-tis-monimotitas-ton-dimosion-ypallilon-i-allios-kratos-lafyro/
https://e-wall.net/86282/ypes-oristiki-pafsi-gia-arnisi-symmetochis-stin-axiologisi-ti-provlepei-to-neo-peitharchiko-dikaio/
