100 χρόνια μετά την κατάργηση του διπλού δικτύου στην κατώτερη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση από την κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Μετά την κατηγοριοποίηση των Γυμνασίων σε «Πρότυπα» και «υπόλοιπα», τώρα προτείνει μια ακόμη υποβάθμιση: τη δημιουργία «Τεχνικών Γυμνασίων».
Δεν πρόκειται για απλή εναλλακτική εκπαιδευτική επιλογή, αλλά για μια εξόφθαλμη ταξική διάκριση με έντονο στιγματισμό. Στα νέα αυτά σχολεία δεν θα φοιτούν όσοι έχουν κλίση προς την τεχνική εκπαίδευση, αλλά —όπως διαρρέεται— οι «παραβατικοί» μαθητές. Λες και η επαγγελματική εκπαίδευση είναι σωφρονιστικό μέτρο και όχι ισότιμο και αξιοπρεπές εκπαιδευτικό μονοπάτι.
Πρόκειται για μια ιδεολογική και παιδαγωγική οπισθοδρόμηση, που δεν εξυπηρετεί ούτε τους μαθητές ούτε την κοινωνία. Αντί να αναβαθμιστεί η τεχνική εκπαίδευση και να συνδεθεί με την καινοτομία, επιχειρείται η περιθωριοποίησή της. Και όλα αυτά με ένα φρονηματικό υπόβαθρο, που παραπέμπει σε εποχές όπου οι εκπαιδευτικοί λειτουργούσαν περισσότερο ως ελεγκτές συμπεριφοράς παρά ως παιδαγωγοί.
Ασαφές το πλαίσιο για την υποχρεωτική επιμόρφωση παιδαγωγικής επάρκειας νεοδιόριστων εκπαιδευτικών
