Ώρα για story time από μεγάλο σχολείο. Η ομάδα μπάσκετ του σχολείου συμμετείχε σε μαθητικούς αγώνες όπου παρόλο που τα πήγε πολύ καλά, δεν κατάφερε να βγει 1η και πήρε την 3η θέση! Όπως είναι σύνηθες σε τέτοιες περιπτώσεις ορισμένοι μαθητές στενοχωρήθηκαν, κάποιοι μπορεί να έκλαψαν και λίγο, αλλά όλα αυτά σε λογικά πλαίσια, όπως συχνά συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις. Τίποτα το μη διαχειρίσιμο.
Μέχρι εδώ όλα καλά και φυσιολογικά. Όμως από όλη αυτή την σχολική δραστηριότητα προέκυψαν και κάποιες κωμικοτραγικές παρενέργειες. Συγκεκριμένα γιαγιά μαθητή/ τριας, εμφανίστηκε μέρες μετά μαινόμενη προς τη γυμνάστρια του σχολείου φωνάζοντας της μπροστά σε όλους στο προαύλιο και κατηγορώντας την για την αποτυχία της σχολικής ομάδας να γίνει πρωταθλήτρια! Η συγκεκριμένη κυρία λέγοντας πως είναι «Γιαγιά όλων των παιδιών» πλησίασε τη συνάδελφο και μπροστά στα παιδιά και σε άλλους γονείς ανέφερε: « Εσύ φταις που έχασε η ομάδα. Τα παιδιά στενοχωρήθηκαν πολύ που έχασαν και δεν μπόρεσαν να κοιμηθούν. Τι ήρθες να μας δείξεις εδώ; Ότι είσαι όμορφη ή να μας δείξεις τα ρούχα σου;».
Προφανώς για κάποιους τα παιδιά δεν χρειάζεται να μάθουν να χάνουν. Πρέπει να προετοιμαστούν μόνο για μια ζωή που θα έχει πάντα νίκες και επιτυχίες. Πέρα από την νοοτροπία αυτή όμως βλέπουμε ένα δείγμα από την απαράδεκτη αντιμετώπιση που συχνά τυγχάνουν οι εκπαιδευτικοί από γονείς και κηδεμόνες, ακόμα και για αυτόν τον αδιανόητο λόγο. Σε κάθε ευκαιρία, όλο και πιο συχνά ο εκπαιδευτικός γίνεται ο σάκος του μποξ για διάφορους που ξεσπούν πάνω του. Πολλές φορές ο σεβασμός πηγαίνει περίπατο και έχουμε περιστατικά που απέξω φαντάζουν γραφικά και αστεία, έχουν όμως πολύ αρνητικές επιπτώσεις για τους ανθρώπους που τα βιώνουν.
