Από το Μενίδι έως την Κεφαλονιά, τη Σάμο, την Πάτρα, τη Λήμνο και την Κω – εκπαιδευτικοί και πολίτες περιγράφουν μια πραγματικότητα που κάθε άλλο παρά περιορίζεται σε μία περιοχή
Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, το ζήτημα των σχολικών υποδομών επανέρχεται με ιδιαίτερα έντονο τρόπο στο προσκήνιο. Αφορμή αποτελεί το νέο ρεπορτάζ του MEGA για το Μενίδι, όπου μαθητές και εκπαιδευτικοί θα κάνουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά μάθημα σε κοντέινερ, περίπου πέντε χιλιόμετρα μακριά από το αρχικό σχολικό κτίριο. Δημοτικά σχολεία: Πώς γίνεται η κατανομή των τάξεων – Τι ισχύει όταν δύο εκπαιδευτικοί θέλουν την ίδια τάξη
Το συγκεκριμένο σχολικό κτίριο έχει τεθεί εκτός λειτουργίας λόγω προβλημάτων στατικότητας, ενώ, σύμφωνα με τις καταγγελίες που μεταφέρει το ρεπορτάζ, από το φθινόπωρο του 2024 μέχρι σήμερα δεν έχουν προχωρήσει οι απαιτούμενες επισκευές. Τα κοντέινερ στα οποία στεγάζονται σήμερα οι μαθητές είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για τη στέγαση μαθητών μετά τον σεισμό του 1999.
Το Μενίδι φαίνεται να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου
Η δημοσιοποίηση της υπόθεσης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και μια σειρά από σχόλια εκπαιδευτικών, γονέων και πολιτών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι αντίστοιχες εικόνες συναντώνται και σε άλλες περιοχές της χώρας.
Στα σχόλια που συγκεντρώθηκαν κάτω από τη σχετική ανάρτηση αναφέρονται, μεταξύ άλλων:
- Κεφαλονιά, σχολεία που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα μετά τον σεισμό του 2014.
- Σάμος,
- Θεσσαλονίκη, ακόμη και σε περιοχή κοντά στο Μέγαρο Μουσικής.
- Αίγιο.
- Πτολεμαΐδα.
- Πάτρα.
- Ωρωπός.
- Πατήσια και ευρύτερα το κέντρο της Αθήνας
- Κως.
- Κύθηρα.
- Λήμνος.
- Καλαμάτα.
- Δυτική Αττική.
- Κέρκυρα
«Να σηκώσει χέρι όποιος δεν έχει κάνει μάθημα σε κοντέινερ»
Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο εκπαιδευτικού που αναφέρει με νόημα:
«Να σηκώσει χέρι όποιος δεν έχει κάνει μάθημα σε κοντέινερ».
Άλλος εκπαιδευτικός περιγράφει την εμπειρία του από σχολεία όπου, όπως υποστηρίζει, τα παιδιά κάνουν μάθημα σε κοντέινερ με προβλήματα ακόμη και στο δάπεδο, ενώ επισημαίνει ότι η διδασκαλία σε τέτοιους χώρους είναι ιδιαίτερα δύσκολη τόσο για μαθητές όσο και για εκπαιδευτικούς.
Παράλληλα, γονείς και εκπαιδευτικοί σχολιάζουν ότι τα κοντέινερ, τα οποία αρχικά αντιμετωπίζονταν ως προσωρινή λύση, σε αρκετές περιπτώσεις έχουν μετατραπεί σε μόνιμη πραγματικότητα.
Από «προσωρινή λύση» σε μόνιμη κατάσταση
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο η ύπαρξη κοντέινερ, αλλά το γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις αυτά παραμένουν για χρόνια.
Στο Μενίδι, σύμφωνα με το σημερινό ρεπορτάζ, οι μαθητές επιστρέφουν για τρίτη χρονιά στις προσωρινές εγκαταστάσεις.
Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα: πόσο «προσωρινή» μπορεί να θεωρείται μια λύση όταν διαρκεί χρόνια;
Η ίδια συζήτηση είχε καταγραφεί και το 2025, όταν δημοσίευμα του in.gr ανέφερε ότι στο Μενίδι χρησιμοποιούνταν κοντέινερ που είχαν τοποθετηθεί μετά τον σεισμό του 1999, ενώ γονείς υποστήριζαν ότι οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις βρίσκονταν εκεί για δεκαετίες.
Η σχολική στέγη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «μπάλωμα»
Το πρόβλημα των σχολικών υποδομών δεν αφορά μόνο την αισθητική ενός κτιρίου. Αφορά την ασφάλεια, την αξιοπρέπεια και την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Κοντέινερ, παλιά κτίρια, προβλήματα στατικότητας, ελλείψεις σε χώρους και καθυστερήσεις σε επισκευές συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις.
Και ενώ το πρώτο κουδούνι πλησιάζει, το ερώτημα παραμένει επίκαιρο:
Πόσα ελληνικά σχολεία ξεκινούν ακόμη μία σχολική χρονιά σε εγκαταστάσεις που υποτίθεται ότι ήταν προσωρινές;
Η περίπτωση του Μενιδίου είναι πλέον γνωστή. Οι αναφορές από Κεφαλονιά, Σάμο, Θεσσαλονίκη, Αίγιο, Πτολεμαΐδα, Πάτρα, Ωρωπό, Πατήσια, Δυτική Αττική, Κω, Κύθηρα, Λήμνο και Καλαμάτα, που καταγράφηκαν στη σχετική δημόσια συζήτηση, δείχνουν ότι ίσως χρειάζεται μια πανελλαδική καταγραφή της πραγματικής κατάστασης των σχολικών υποδομών.
Γιατί ένα κοντέινερ μπορεί να είναι λύση έκτακτης ανάγκης.
Δεν μπορεί όμως να γίνει η κανονικότητα ενός παιδιού.
Πηγή για το ρεπορτάζ του Μενιδίου: MEGA.
