Παιδαγωγικές και Φιλολογικές Σχολές σε ελεύθερη πτώση – Η κυβέρνηση αδιαφορεί ενώ οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στην εκπαίδευση
Οι βάσεις 2026 επιβεβαιώνουν την κατάρρευση της ελκυστικότητας των σχολών που οδηγούν στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Χαμηλοί μισθοί, πανάκριβα ενοίκια και εργασιακή αβεβαιότητα διώχνουν τους υποψηφίους.
Οι βάσεις εισαγωγής του 2026 ανέδειξαν ακόμη μία ανησυχητική πραγματικότητα για το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι Παιδαγωγικές Σχολές αλλά και πολλές Φιλολογικές Σχολές κατέγραψαν σημαντική πτώση, επιβεβαιώνοντας ότι ολοένα και λιγότεροι νέοι επιλέγουν να ακολουθήσουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού.
Και όμως, υπάρχουν ακόμη εκείνοι που δηλώνουν έκπληκτοι.
Ποιος νέος θα επιλέξει αυτόν τον δρόμο;
Αλήθεια, ποιος νέος θα αφιερώσει τέσσερα χρόνια για να αποκτήσει πτυχίο, θα συνεχίσει με μεταπτυχιακό, ξένες γλώσσες, πιστοποιήσεις και συνεχή επιμόρφωση, ώστε στο τέλος να εργάζεται ως αναπληρωτής στις Κυκλάδες ή σε άλλο νησί με περίπου 850 με 900 ευρώ καθαρά;
Ποιος θα δεχθεί να πληρώνει 600 ή και 700 ευρώ για ένα μικρό σπίτι, να αλλάζει τόπο κατοικίας σχεδόν κάθε χρόνο και να μη γνωρίζει πού θα εργάζεται τον επόμενο Σεπτέμβριο, Οκτώβριο κτλ;
Η απάντηση είναι πλέον ξεκάθαρη.
Οι περισσότεροι νέοι απλώς δεν το επιλέγουν.
Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη
Οι υποψήφιοι βλέπουν ότι:
– οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί,
– το κόστος ζωής αυξάνεται συνεχώς,
– τα ενοίκια στις τουριστικές περιοχές έχουν γίνει απαγορευτικά,
– οι αναπληρωτές συνεχίζουν να ζουν μέσα στην αβεβαιότητα,
– δεν υπάρχει ουσιαστική στεγαστική πολιτική,
– οι απαιτήσεις αυξάνονται, αλλά οι απολαβές παραμένουν σχεδόν στάσιμες.
Την ίδια στιγμή η Πολιτεία συνεχίζει να ζητά ολοένα περισσότερα προσόντα από τους εκπαιδευτικούς, χωρίς να προσφέρει αντίστοιχες συνθήκες αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Οι βάσεις έστειλαν μήνυμα
Η πτώση των Παιδαγωγικών και των Φιλολογικών Σχολών δεν αποτελεί απλώς μία ακόμη στατιστική μεταβολή.
Αποτελεί μία ηχηρή προειδοποίηση.
Οι νέοι δεν εγκαταλείπουν την εκπαίδευση επειδή δεν αγαπούν το λειτούργημα του εκπαιδευτικού.
Εγκαταλείπουν ένα επάγγελμα που χρόνο με τον χρόνο γίνεται ολοένα και λιγότερο βιώσιμο.
Η πολιτεία θερίζει ό,τι έσπειρε
Επί σειρά ετών δεν υπήρξε καμία ουσιαστική πολιτική ενίσχυσης του επαγγέλματος.
Δεν υπήρξαν σοβαρές αυξήσεις στους μισθούς.
Δεν υπήρξε ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική για τους αναπληρωτές.
Δεν υπήρξαν ουσιαστικά κίνητρα για να παραμείνουν οι νέοι στην εκπαίδευση.
Το αποτέλεσμα είναι πλέον ορατό στις ίδιες τις βάσεις εισαγωγής.
Ένα εύλογο πολιτικό συμπέρασμα
Όταν η εικόνα επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, όταν οι Παιδαγωγικές και οι Φιλολογικές Σχολές χάνουν συνεχώς υποψηφίους και όταν η κυβέρνηση δεν λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα για να αντιστρέψει αυτή την πορεία, είναι λογικό να δημιουργείται η εντύπωση ότι η απαξίωσή τους δεν αποτελεί προτεραιότητα.
Για πολλούς, η συνεχής υποβάθμιση του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η συρρίκνωση των σχολών που τροφοδοτούν τη δημόσια εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως αποδεκτό αποτέλεσμα των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Χιλιάδες Κενές Θέσεις στα Πανεπιστήμια – Πώς η ΕΒΕ (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) Οδηγεί σε Άδειες Αίθουσες και Υπερφορτωμένα Τμήματα
Αν αυτή η πορεία δεν ανακοπεί άμεσα, η χώρα δεν θα βρεθεί απλώς αντιμέτωπη με χαμηλότερες βάσεις εισαγωγής.
Θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια γενιά νέων επιστημόνων που δεν θα θέλει πλέον να υπηρετήσει το δημόσιο σχολείο.
Και τότε δεν θα φταίνε οι μαθητές, ούτε οι υποψήφιοι.
Θα φταίει μια πολιτική που έκανε το λειτούργημα του εκπαιδευτικού να μοιάζει περισσότερο με προσωπική θυσία παρά με μια αξιοπρεπή επαγγελματική επιλογή.
