Από τα social media και τα AI agents μέχρι τα αυτοματοποιημένα αιτήματα σε ιστοσελίδες – Γιατί το διαδίκτυο του 2026 μοιάζει όλο και λιγότερο ανθρώπινο
Για χρόνια η λεγόμενη «θεωρία του νεκρού διαδικτύου» (Dead Internet Theory) αντιμετωπιζόταν ως ένα ακραίο σενάριο: η ιδέα ότι μεγάλο μέρος του περιεχομένου και της δραστηριότητας στο διαδίκτυο δεν δημιουργείται πλέον από ανθρώπους, αλλά από bots, αλγορίθμους και αυτοματοποιημένα συστήματα.
Το 2026, όμως, τα δεδομένα δείχνουν ότι πίσω από τη θεωρία υπάρχει πλέον μια πραγματική και μετρήσιμη αλλαγή.
Δεν σημαίνει ότι «οι άνθρωποι εξαφανίστηκαν από το ίντερνετ». Σημαίνει ότι η αυτοματοποιημένη δραστηριότητα έχει αποκτήσει τόσο μεγάλη έκταση, ώστε σε πολλές μετρήσεις ξεπερνά την ανθρώπινη.
Πότε έγινε το ίντερνετ περισσότερο «μηχανικό» παρά ανθρώπινο;
Η Cloudflare ανακοίνωσε τον Ιούλιο του 2026 ότι η αυτοματοποιημένη κίνηση έχει πλέον ξεπεράσει την ανθρώπινη δραστηριότητα, δημιουργώντας περίπου 57% όλων των web requests. Η εταιρεία σημειώνει ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που η αυτοματοποιημένη κίνηση ξεπερνά την ανθρώπινη στο διαδίκτυο.
Το στοιχείο αυτό δίνει νέα διάσταση στη συζήτηση για το «νεκρό διαδίκτυο».
Για τον χρήστη που ανοίγει μια ιστοσελίδα, γράφει ένα σχόλιο, κάνει μια αναζήτηση ή βλέπει ένα βίντεο, η εμπειρία μπορεί να μοιάζει απολύτως ανθρώπινη. Στο παρασκήνιο, όμως, τεράστιος όγκος επισκέψεων και αιτημάτων μπορεί να προέρχεται από μηχανές.
Τα bots είναι πλέον πάνω από το 50% της διαδικτυακής κίνησης
Τα στοιχεία της Thales για το 2026 είναι εξίσου εντυπωσιακά.
Σύμφωνα με το Bad Bot Report 2026, τα bots αντιστοιχούν στο 53% της συνολικής διαδικτυακής κίνησης, ενώ η ανθρώπινη κίνηση υπολογίζεται στο 47%. Από το σύνολο της διαδικτυακής κίνησης, το 40% αποδίδεται σε κακόβουλα bots.
Η ίδια έκθεση, η οποία βασίζεται σε ανάλυση της δραστηριότητας bots καθ’ όλη τη διάρκεια του 2025, καταγράφει και μια εντυπωσιακή άνοδο των επιθέσεων που πραγματοποιούνται με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης.
Οι καθημερινές AI-driven επιθέσεις bots αυξήθηκαν από περίπου 2 εκατομμύρια σε 25 εκατομμύρια, δηλαδή κατά 12,5 φορές μέσα σε έναν χρόνο.
Δεν είναι όλα τα bots «κακά»
Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες λεπτομέρειες της συζήτησης.
Όταν ακούμε «bots», δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μιλάμε για κυβερνοεγκληματίες ή ψεύτικους λογαριασμούς.
Υπάρχουν καλοπροαίρετα bots, όπως μηχανές αναζήτησης, crawlers και αυτοματοποιημένα συστήματα που βοηθούν στη λειτουργία του διαδικτύου.
Υπάρχουν όμως και κακόβουλα bots, τα οποία χρησιμοποιούνται για επιθέσεις, απάτες, scraping, παραβιάσεις λογαριασμών και άλλες αυτοματοποιημένες δραστηριότητες.
Η Thales υπολογίζει ότι τα κακόβουλα bots αποτελούσαν το 40% της συνολικής διαδικτυακής κίνησης το 2025.
Και τώρα μπαίνουν στο παιχνίδι οι AI agents
Η νέα εξέλιξη που αλλάζει ακόμη περισσότερο τα δεδομένα είναι η εμφάνιση των AI agents.
Πρόκειται για συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να εκτελούν αυτοματοποιημένες ενέργειες στο διαδίκτυο, αντί απλώς να απαντούν σε μια ερώτηση.
Έτσι, η μηχανή δεν περιορίζεται πλέον στο να «διαβάζει» μια σελίδα. Μπορεί να αναζητήσει πληροφορίες, να αλληλεπιδράσει με υπηρεσίες, να πραγματοποιήσει μια σειρά ενεργειών και να λειτουργήσει με μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας.
Αυτό δημιουργεί μια νέα κατηγορία διαδικτυακής δραστηριότητας, στην οποία γίνεται ολοένα δυσκολότερο να ξεχωρίσει κανείς ποιος είναι άνθρωπος και ποιος είναι μηχανή.
Τα social media είχαν ήδη αλλάξει την εικόνα
Η μετάβαση αυτή δεν ξεκίνησε με το Gemini η το ChatGPT ή τα σύγχρονα AI agents.
Εδώ και χρόνια bots χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία λογαριασμών, την αναπαραγωγή περιεχομένου, τη διαφήμιση, την παρακολούθηση χρηστών και την ενίσχυση συγκεκριμένων μηνυμάτων.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν αυτοματοποιημένοι λογαριασμοί χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι μια άποψη έχει μεγαλύτερη κοινωνική απήχηση από αυτή που πραγματικά έχει.
Με άλλα λόγια, ένας χρήστης μπορεί να πιστεύει ότι συνομιλεί με μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων, ενώ ένα μέρος της δραστηριότητας μπορεί να προέρχεται από αυτοματοποιημένα συστήματα.
Το ίντερνετ δεν «πεθαίνει» μόνο από τα bots
Υπάρχει και μια δεύτερη, λιγότερο θεαματική διάσταση της αλλαγής: πολύ περιεχόμενο του παλιού διαδικτύου απλώς εξαφανίζεται.
Έρευνα του Pew Research Center διαπίστωσε ότι το 38% των ιστοσελίδων που υπήρχαν το 2013 δεν ήταν πλέον προσβάσιμες το 2023. Συνολικά, το 25% των σελίδων που υπήρχαν κάποια στιγμή μεταξύ 2013 και 2023 δεν ήταν πλέον διαθέσιμες.
Πρόκειται για το λεγόμενο digital decay, την ψηφιακή φθορά.
Ιστοσελίδες κλείνουν, άρθρα διαγράφονται, σύνδεσμοι σπάνε, εταιρείες εξαφανίζονται και περιεχόμενο που κάποτε ήταν διαθέσιμο σε όλους παύει να υπάρχει.
Έτσι, το διαδίκτυο αλλάζει ταυτόχρονα προς δύο κατευθύνσεις: παράγεται όλο και περισσότερη αυτοματοποιημένη δραστηριότητα, ενώ ένα μέρος του παλιού ανθρώπινου περιεχομένου χάνεται.
Τι σημαίνει αυτό για τον απλό χρήστη;
Η αλλαγή είναι μεγαλύτερη από έναν απλό αριθμό στα στατιστικά των εταιρειών κυβερνοασφάλειας.
Σημαίνει ότι η εμπειρία μας στο διαδίκτυο μπορεί να γίνει όλο και πιο δύσκολο να διαχωριστεί από την αυτοματοποιημένη δραστηριότητα.
Ένα σχόλιο μπορεί να έχει γραφτεί από άνθρωπο ή από AI. Ένας λογαριασμός μπορεί να ανήκει σε πραγματικό πρόσωπο ή να είναι αυτοματοποιημένος. Ένα κείμενο μπορεί να έχει δημιουργηθεί από δημοσιογράφο, χρήστη ή σύστημα τεχνητής νοημοσύνης.
Και όσο αυξάνονται οι AI agents, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να γνωρίζουμε ποιος πραγματικά βρίσκεται στην άλλη πλευρά της οθόνης.
Το μεγάλο ερώτημα: ποιος θα δίνει αξία στο διαδίκτυο;
Η «θεωρία του νεκρού διαδικτύου» μπορεί να μην είναι κυριολεκτικά σωστή με την έννοια ότι το ίντερνετ «πέθανε».
Τα δεδομένα, όμως, δείχνουν κάτι πιο ενδιαφέρον: το διαδίκτυο γίνεται όλο και περισσότερο ένας χώρος όπου άνθρωποι και μηχανές συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν σε τεράστια κλίμακα.
Η Cloudflare καταγράφει περίπου 57% αυτοματοποιημένης κίνησης, ενώ η Thales καταγράφει 53% bot traffic για το 2025. Οι δύο μετρήσεις δεν είναι απολύτως ίδιες — αφορούν διαφορετικά datasets και μεθοδολογίες — αλλά δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση: η μηχανική δραστηριότητα έχει πλέον ξεπεράσει την ανθρώπινη σε σημαντικές μετρήσεις του διαδικτύου.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το πραγματικό ερώτημα της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης:
Αν το ίντερνετ γεμίσει με περιεχόμενο που παράγεται, αναπαράγεται και καταναλώνεται από μηχανές, ποιος θα αποφασίζει τι αξίζει να δούμε, τι αξίζει να πιστέψουμε και τελικά ποια θέση θα έχει ο άνθρωπος μέσα σε αυτόν τον νέο ψηφιακό κόσμο;
Εγχειρίδιο: «Ενσωματώνοντας την Τεχνητή Νοημοσύνη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση»
