Η ακρίβεια και το υψηλό κόστος στέγασης μετατρέπουν τον μόνιμο διορισμό σε οικονομικό δίλημμα για χιλιάδες εκπαιδευτικούς στην Ιταλία, ιδιαίτερα όταν η θέση βρίσκεται μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.
Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αλλά και ανησυχητικό φαινόμενο καταγράφεται στην Ιταλία, καθώς χιλιάδες εκπαιδευτικοί που καλούνται να αποδεχθούν μόνιμο διορισμό σε άλλη περιοχή της χώρας επιλέγουν τελικά να τον απορρίψουν.
Ο λόγος δεν είναι η έλλειψη ενδιαφέροντος για μια μόνιμη θέση εργασίας. Αντίθετα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσιάζει η ιταλική Corriere della Sera, το βασικό πρόβλημα είναι πλέον το κόστος ζωής και κυρίως το κόστος της κατοικίας.
Μισθός περίπου 1.450 ευρώ – Ενοίκιο έως και 1.000 ευρώ
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Corriere della Sera, ο μέσος μισθός ενός εκπαιδευτικού κινείται περίπου στα 1.450-1.480 ευρώ τον μήνα.
Ωστόσο, ένας εκπαιδευτικός που διορίζεται σε περιοχή όπως η βόρεια Ιταλία μπορεί να χρειαστεί να διαθέσει 500, 700 ή ακόμη και 1.000 ευρώ μόνο για το ενοίκιο.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη εντονότερο στις μεγάλες πόλεις.
Στο Μιλάνο, για παράδειγμα, ένα δωμάτιο σε συγκατοίκηση μπορεί να κοστίζει περίπου 600-800 ευρώ τον μήνα, ενώ ένα μικρό διαμέρισμα μπορεί να φτάσει τα 780-1.000 ευρώ. Στη Ρώμη, ένα δωμάτιο σε συγκατοίκηση κινείται περίπου στα 700 ευρώ, ενώ ένα στούντιο μπορεί να αγγίξει τα 1.000 ευρώ.
Σε αυτά προστίθενται τα έξοδα μετακόμισης, μετακίνησης, λογαριασμών και καθημερινής διαβίωσης.
Έτσι, η οικονομική εξίσωση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη: ο μόνιμος διορισμός μπορεί να σημαίνει μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση από μια προσωρινή θέση εργασίας κοντά στον τόπο κατοικίας.
Εκατοντάδες εκπαιδευτικοί λένε «όχι» στον διορισμό
Τα στοιχεία που παρουσιάζονται είναι χαρακτηριστικά.
Στην Τοσκάνη, περίπου 300 εκπαιδευτικοί φέρεται να απέρριψαν μόνιμη θέση, ενώ στο Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια οι απορρίψεις έφτασαν τις 383.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα στη Λιγουρία, όπου από τις 1.407 διαθέσιμες θέσεις καλύφθηκαν μόλις οι 562.
Στη Λομβαρδία, την ίδια ώρα, εξακολουθούν να υπάρχουν χιλιάδες κενές θέσεις.
Οι λόγοι για την απόρριψη μιας θέσης δεν είναι πάντοτε οικονομικοί και περιλαμβάνουν προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές παραμέτρους. Ωστόσο, το κόστος της στέγασης φαίνεται να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες.
Η «παγίδα» για τους εκπαιδευτικούς του Νότου
Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο για εκπαιδευτικούς που προέρχονται από τον ιταλικό Νότο και καλούνται να μετακινηθούν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η επιλογή μιας προσωρινής εργασίας κοντά στο σπίτι μπορεί να αποδειχθεί οικονομικά πιο βιώσιμη από την αποδοχή ενός μόνιμου διορισμού σε μια ακριβή πόλη.
Για όσους τελικά μετακινούνται, η λύση συχνά είναι η συγκατοίκηση, τα κοινά δωμάτια και γενικότερα μορφές στέγασης που θυμίζουν περισσότερο φοιτητική ζωή παρά την έναρξη μιας σταθερής επαγγελματικής πορείας.
Ζητούν επίδομα για όσους εργάζονται μακριά από τον τόπο κατοικίας
Το ζήτημα έχει προκαλέσει αντιδράσεις και από τις εκπαιδευτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις.
Ο πρόεδρος του συνδικάτου εκπαιδευτικών ANIEF, Marcello Pacifico, επισημαίνει το παράδοξο: εκπαιδευτικοί που περίμεναν επί χρόνια να αποκτήσουν επαγγελματική σταθερότητα καταλήγουν να απορρίπτουν τη μόνιμη πρόσληψη επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά στο κόστος της μετακίνησης και της διαμονής.
Μεταξύ των προτάσεων που τίθενται είναι η θέσπιση ειδικού επιδόματος για τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται εκτός έδρας, φορολογικές ελαφρύνσεις για τα ενοίκια και μέτρα περιορισμού του κόστους μετακίνησης.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς
Η δυσκολία στελέχωσης σχολείων λόγω του υψηλού κόστους ζωής αποκτά ευρύτερες διαστάσεις.
Μικροί δήμοι, ορεινές περιοχές και απομακρυσμένα σχολεία αντιμετωπίζουν ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες στην προσέλκυση προσωπικού, όταν η αποδοχή μιας θέσης συνεπάγεται μετακόμιση και σημαντική αύξηση των προσωπικών εξόδων.
Το βασικό συμπέρασμα της ιταλικής εφημερίδας είναι ότι η μονιμότητα από μόνη της δεν αρκεί πλέον για να εξασφαλίσει οικονομικά βιώσιμες συνθήκες εργασίας.
Και το φαινόμενο έχει μια ιδιαίτερη αντίφαση: άνθρωποι που επί χρόνια επιδιώκουν την επαγγελματική σταθερότητα βρίσκονται μπροστά στο δίλημμα να την απορρίψουν, επειδή το κόστος ζωής στην περιοχή διορισμού καθιστά τη θέση οικονομικά ασύμφορη.
Πηγή: ertnews.gr
Σημείωση:
Και στην Ελλάδα, όμως, το πρόβλημα είναι ακόμη πιο έντονο: τι να πούμε όταν ένας εκπαιδευτικός καλείται να υπηρετήσει μακριά από τον τόπο κατοικίας του, με ενοίκια που φτάνουν τα 700 και 800 ευρώ, την ώρα που ο μισθός του σε πολλές περιπτώσεις δεν αγγίζει καν τα 1.000 ευρώ.. Όταν σχεδόν ολόκληρος ο μισθός μπορεί να εξανεμιστεί μόνο για τη στέγαση. Η στέγαση των εκπαιδευτικών δεν είναι πολυτέλεια· είναι προϋπόθεση για να μπορούν να εργαστούν και να στελεχωθούν τα σχολεία σε κάθε γωνιά της χώρας.
Από τα άδεια χωριά στα άδεια σχολεία: Το δημογραφικό αλλάζει την Ελλάδα
