Αγαπητοί γονείς,
Είμαστε οι δάσκαλοι των παιδιών σας.
Είμαστε εμείς που πάνω από μια δεκαετία τώρα, ως αναπληρωτές, ω; νεοδιόριστοι, ως μόνιμοι στελεχώνουμε και στηρίζουμε το δημόσιο σχολείο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Για χρόνια, ειδοποιούμενοι μόλις τρεις μέρες πριν αναλάβουμε υπηρεσία, αφήναμε οικογένεια, φίλους για να βρεθούμε στην άλλη άκρη της Ελλάδας. Κι αυτό γιατί αγαπάμε το επάγγελμά μας και θέλουμε να το υπηρετήσουμε με κάθε κόστος.
Είμαστε εμείς που χωρίς ουσιαστική υποστήριξη στη δουλειά μας προσπαθούμε να βρούμε λύσεις για κάθε πρόβλημα. Από τα τεχνικά ζητήματα του σχολείου, όπως τις υλικοτεχνικές υποδομές, μέχρι ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία. Όπως το να καλύψουμε κενά, για τα οποία το υπουργείο δε φροντίζει να στείλει έγκαιρα τους εκπαιδευτικούς που χρειάζονται. Όπως το να στηρίξουμε παιδιά και οικογένειες που χρειάζονται στήριξη. Γιατί το επάγγελμα του εκπαιδευτικού είναι πολύ περισσότερα από στείρα μετάδοση γνώσης.
Είμαστε εμείς που μετά από τόσα χρόνια προϋπηρεσίας, μας είπαν ότι το πτυχίο μας δεν αρκούσε για να διοριστούμε, απαξιώνοντας έτσι τις πανεπιστημιακές μας σπουδές. Χρειαζόταν και μεταπτυχιακό, διδακτορικό και όσα περισσότερα προσόντα μπορούσε ο καθένας και η καθεμιά μας. Και αφού διοριστήκαμε, μας είπαν ότι κι αυτό δεν αρκεί, πρέπει και να αξιολογηθούμε.
Πολλά ακούγονται σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Τι όμως δεν ακούγεται; Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι ένα μόνο από τα κομμάτια των επιχειρούμενων αλλαγών στην εκπαίδευση. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την αξιολόγηση και των μαθητών του δημοτικού σχολείου σε πανελλήνια κλίμακα.
Αυτό που επιχειρείται είναι ένας τελείως διαφορετικός τύπος σχολείου από αυτόν που γνωρίζουμε. Ένα σχολείο το οποίο θα βαθμολογείται και θα συγκρίνεται με άλλα, αναζητώντας από μόνο του πόρους και χρηματοδοτήσεις από ιδιώτες. Με εκθέσεις αξιολόγησης, δημόσια αναρτημένες, που οδηγούν στην κατηγοριοποίηση των σχολείων.
Ένα σχολείο, στο οποίο οι μαθητές του θα εξετάζονται σε πανελλαδική κλίμακα και από την εξέταση αυτή θα βαθμολογείται και το σχολείο και ο ίδιος ο εκπαιδευτικός. Χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες του κάθε τόπου, οι ιδιαιτερότητες και η μοναδικότητα του κάθε παιδιού, κόντρα σε κάθε παιδαγωγική θεωρία.
Και τέλος, στο σχολείο αυτό ο εκπαιδευτικός θα πρέπει διαρκώς να αποδεικνύει ότι είναι επαρκής, δίνοντας στους μαθητές του το παράδειγμα του σκυφτού, φοβισμένου και πειθήνιου πολίτη. Τα κριτήρια της ικανότητάς του βέβαια, είναι επιστημονικά έωλα, με ένα από αυτά να είναι το κατά πόσο βοήθησε στην αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Δηλαδή το πόσο πειθήνιος ήταν στον νέο τύπο σχολείου που ετοιμάζεται.
Όπου εφαρμόστηκε το μοντέλο αυτό, απέτυχε.
Αντίθετα σε όλα αυτά, επιμένουμε να σεβόμαστε και να στηρίζουμε το δημόσιο σχολείο, τον παιδαγωγικό και επιστημονικό μας ρόλο, την ολόπλευρη γνώση, την παιδαγωγική ελευθερία, τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών. Επιμένουμε να είμαστε εκεί για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας κι όχι να τους αγνοούμε για να ανταποκριθούμε στους τεχνοκρατικούς δείκτες του σχολείου της αξιολόγησης. Επιμένουμε να τους διδάσκουμε να κατανοούν τον κόσμο και να τον εξηγούν. Να τους μαθαίνουμε να σκέφτονται ελεύθερα. Να κρίνουν. Να κάνουν όνειρα και να αγωνίζονται γι’ αυτά. Να έχουν αξιοπρέπεια και να την υποστηρίζουν.
Το σχολείο είναι χώρος χαράς και δημιουργίας, καλλιέργειας και ελευθερίας. Ο δάσκαλος δεν μπορεί να είναι σκυφτός και φοβισμένος. Η εκπαίδευση είναι κοινωνικό δικαίωμα, αγαθό κι όχι εμπόρευμα, ελευθερία και όχι χειραγώγηση.
Το σχολείο χρειάζεται:
- Μείωση μαθητών ανά τάξη
- Σύγχρονα κτήρια και εξοπλισμό
- Πολύπλευρη υποστήριξη για του μαθητές.
- Μείωση των ορίων συνταξιοδότησης
- Διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών με μόνη προϋπόθεση το πτυχίο
- Κανένα φόβητρο και πίεση ώστε να ανταποκρινόμαστε, εκπαιδευτικοί και μαθητές σε συνεχείς εξετάσεις
Για όλους τους παραπάνω λόγους ξεκινάμε αγώνα ενάντια σε όλη αυτή την πολιτική που θέλει να στερήσει κάθε παιδαγωγική ελευθερία, να υποδουλώσει τη ζωντανή εκπαίδευση, να ανοίξει τον δρόμο για ένα μέλλον δυστοπικό και σκοτεινό, με χειραγώγηση και υποταγή, όπως απαιτεί το επιχειρηματικό σχολείο.
Στεκόμαστε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, την αγορά, το κέρδος, την κατηγοριοποίηση, τον ανταγωνισμό, τον φόβο, τους εκβιασμούς, τη χειραγώγηση.
Και σε αυτόν τον αγώνα της υπεράσπισης του δημόσιου σχολείου, σας θέλουμε μαζί μας!
Επιστολή εκπαιδευτικών
