Σεπε Κέρκυρας: Η Γ’ φάση προσλήψεων ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος φιάσκου – Η δημόσια εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργεί με μπαλώματα!
Βρισκόμαστε ήδη στα μέσα Νοεμβρίου και η δημόσια εκπαίδευση εξακολουθεί να λειτουργεί με χιλιάδες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Η πολυαναμενόμενη Γ΄ φάση προσλήψεων αναπληρωτών, που παρουσιάστηκε ως ουσιαστική απάντηση στα τεράστια κενά των σχολείων, εξελίχθηκε σε ακόμη μία βαθιά απογοήτευση για χιλιάδες εκπαιδευτικούς, μαθητές και οικογένειες. Οι μόλις 2.820 προσλήψεις εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ–ΕΒΠ, από τις οποίες μόνο 1.739 αφορούν εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, είναι χαρακτηριστικές της απόστασης ανάμεσα στις πραγματικές ανάγκες και στις κρατικές- κυβερνητικές επιλογές. Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται χιλιάδες μαθητές που στερούνται διδακτικές ώρες, παιδιά που περιμένουν την παράλληλη στήριξη που δικαιούνται, σχολεία που αδυνατούν να λειτουργήσουν πλήρως και εκπαιδευτικοί που παραμένουν άνεργοι, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν καταγεγραμμένες ανάγκες για την πρόσληψή τους.
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς η αποτυχία μιας φάσης προσλήψεων. Είναι η διαχρονική αντιμετώπιση της δημόσιας εκπαίδευσης με κριτήριο τη συγκράτηση του κόστους και όχι τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών.
Άδειες Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών: Όλες οι άδειες σε ένα αρχείο Excel
Η εικόνα στην Κέρκυρα: Τα αριθμητικά στοιχεία αποκαλύπτουν την πραγματικότητα!
Στην Κέρκυρα, η κατάσταση αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την έκταση της υποστελέχωσης των δημόσιων σχολείων. Παρά την ολοκλήρωση και της Γ΄ φάσης προσλήψεων, τα κενά παραμένουν τεράστια, ενώ σε ορισμένους κρίσιμους τομείς δεν έχει πραγματοποιηθεί ούτε μία νέα πρόσληψη.
Ιδιαίτερα εξοργιστική είναι η κατάσταση στην Παράλληλη Στήριξη. Στην Α΄ Κέρκυρας καταγράφονται 91 κενά εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης στα Δημοτικά Σχολεία. Επιπλέον, καταγράφονται 25 κενά Παράλληλης Στήριξης στα νηπιαγωγεία της Α΄ Κέρκυρας, ενώ στη Β΄ Κέρκυρας (Παξοί) υπάρχουν ακόμη 2 κενά δασκάλων και 1 κενό Παράλληλης Στήριξης στα νηπιαγωγεία.
Το γεγονός ότι στη Γ’ φάση δεν έχει προσληφθεί στην Κέρκυρα ούτε ένας εκπαιδευτικός Παράλληλης Στήριξης αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος. Την ίδια στιγμή, όπως έχουμε ήδη καταγγείλει επανειλημμένα, η διοίκηση επιχειρεί να καλύψει τις ανάγκες μοιράζοντας έναν εκπαιδευτικό Παράλληλης Στήριξης σε τρία, τέσσερα ή ακόμη και πέντε παιδιά! Πρόκειται για μια πρακτική που ακυρώνει στην πράξη την εξατομικευμένη εκπαιδευτική υποστήριξη, υποβαθμίζει τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και μετατρέπει μια ουσιαστική εκπαιδευτική ανάγκη σε διαχείριση αριθμών και περικοπών.
Παράλληλα, σημαντικές ελλείψεις καταγράφονται και στις υπόλοιπες ειδικότητες. Συγκεκριμένα, παραμένουν 7 κενά εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής, 6 κενά εκπαιδευτικών Αγγλικής Γλώσσας και 4 κενά εκπαιδευτικών Πληροφορικής.
Η εικόνα αυτή δεν αφήνει περιθώρια για επικοινωνιακές ωραιοποιήσεις. Δεν μπορεί η πρόσβαση στην Παράλληλη Στήριξη, στη Φυσική Αγωγή, στην ξένη γλώσσα ή στην Πληροφορική να εξαρτάται από το αν περισσεύουν πιστώσεις και διαθέσιμο προσωπικό. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Ματθαίου τα παιδιά δεν έχουν κάνει ούτε μια διδακτική ώρα από την έναρξη της σχολικής χρονιάς τα μαθήματα Αγγλικών και Φυσικής Αγωγής. Ακόμη πιο χαρακτηριστική της απαράδεκτης διαχείρισης των εκπαιδευτικών κενών είναι η κατάσταση στα δημοτικά σχολεία της Βόρειας και της Νότιας Κέρκυρας, όπου έχουν τοποθετηθεί εναλλάξ εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής ή Αγγλικής Γλώσσας, με αποτέλεσμα τα σχολεία στα οποία πραγματοποιούνται μαθήματα Αγγλικών να στερούνται τη Γυμναστική και εκείνα στα οποία διδάσκεται Φυσική Αγωγή να στερούνται τα Αγγλικά. Με άλλα λόγια, η κάλυψη του ενός μορφωτικού δικαιώματος γίνεται σε βάρος ενός άλλου, ενώ η διοίκηση παρουσιάζει ως λύση την επιλογή ανάμεσα σε δύο αυτονόητες εκπαιδευτικές ανάγκες!
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει μια πολιτική που αντιμετωπίζει τη στελέχωση των σχολείων ως ζήτημα δημοσιονομικής διαχείρισης. Μια πολιτική που, παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, έχει στηριχθεί διαχρονικά σε ανεπαρκείς μόνιμους διορισμούς, ελαστικές εργασιακές σχέσεις και στην εξάρτηση της λειτουργίας των σχολείων από προσωρινές προσλήψεις. Είναι αδιανόητο, το 2026, να συζητάμε ακόμη για σχολεία χωρίς το απαραίτητο προσωπικό, για ολοήμερα τμήματα που υπολειτουργούν, για μαθητές που δεν διδάσκονται όλα τα προβλεπόμενα αντικείμενα και για εκπαιδευτικούς που αναγκάζονται να μετακινούνται μεταξύ δύο, τριών ή περισσότερων σχολικών μονάδων για να συμπληρώσουν το ωράριό τους.
Η υποστελέχωση αφορά το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, φιλόλογοι, μαθηματικοί, εκπαιδευτικοί φυσικών επιστημών, ξένων γλωσσών, φυσικής αγωγής, μουσικής, εικαστικών, θεατρικής αγωγής, πληροφορικής και τεχνικών ειδικοτήτων βρίσκονται αντιμέτωποι με την ίδια πραγματικότητα. Αντίστοιχα, σοβαρές ανάγκες παραμένουν στην Ειδική Αγωγή, στην Παράλληλη Στήριξη, στα Τμήματα Ένταξης, στα ειδικά σχολεία και στις δομές υποστήριξης, στις οποίες είναι απαραίτητη και η πλήρης στελέχωση με Ειδικό Εκπαιδευτικό και Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό. Καμία ειδικότητα δεν περισσεύει. Κανένα γνωστικό αντικείμενο δεν είναι δευτερεύον. Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως λιγότερο σημαντικό επειδή οι εκπαιδευτικές του ανάγκες δεν χωρούν στους περιορισμούς των διαθέσιμων πιστώσεων.
Αναπληρωτές: Μόνιμες ανάγκες, προσωρινές ζωές
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο οδυνηρή για τους χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που καλούνται κάθε χρόνο να ζήσουν με μια βαλίτσα στο χέρι. Άνθρωποι με πτυχία, μεταπτυχιακές σπουδές, επιμορφώσεις και πολυετή προϋπηρεσία βρίσκονται κάθε Σεπτέμβρη αντιμέτωποι με την ίδια αβεβαιότητα. Δεν γνωρίζουν αν θα εργαστούν, πότε θα προσληφθούν, σε ποια περιοχή θα τοποθετηθούν και αν ο μισθός τους θα επαρκεί για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες διαβίωσης. Ειδικά στις νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, τα υπέρογκα ενοίκια, η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών και το αυξημένο κόστος μετακίνησης μετατρέπουν την πρόσληψη σε οικονομικό και προσωπικό αγώνα επιβίωσης.
Ο αναπληρωτής καλείται να αφήσει την οικογένειά του, να εγκατασταθεί εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, να προσαρμοστεί άμεσα σε ένα νέο εργασιακό περιβάλλον και, λίγους μήνες αργότερα, να επιστρέψει στην ανεργία. Και όλα αυτά για να καλύψει ανάγκες που δεν είναι προσωρινές, αλλά επαναλαμβάνονται κάθε σχολική χρονιά. Οι αναπληρωτές δεν αναπληρώνουν απλώς εκπαιδευτικούς που απουσιάζουν. Σε πολλές περιπτώσεις αναπληρώνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, καλύπτοντας κάθε χρόνο πάγιες και διαρκείς ανάγκες του δημόσιου σχολείου. Αυτό το καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως φυσιολογικό. Δεν μπορεί ο εκπαιδευτικός να θεωρείται αναγκαίος για τη λειτουργία του σχολείου επί εννέα ή δέκα μήνες και περιττός κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Η υποστελέχωση δεν πλήττει μόνο τους εκπαιδευτικούς. Πλήττει πρωτίστως τους μαθητές και τις μαθήτριες. Η συστηματική αδυναμία κάλυψης των εκπαιδευτικών αναγκών έχει άμεσες παιδαγωγικές και κοινωνικές συνέπειες. Η απουσία εκπαιδευτικών από τις σχολικές αίθουσες, οι συγχωνεύσεις τμημάτων, η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, η αποδυνάμωση της Ειδικής Αγωγής και η καθυστέρηση στην παροχή εξατομικευμένης υποστήριξης δεν αποτελούν απλώς οργανωτικές δυσλειτουργίες. Αποτελούν υποχώρηση από την υποχρέωση της Πολιτείας να εξασφαλίζει ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών στη μόρφωση. Ιδιαίτερα στην προσχολική εκπαίδευση και στην Ειδική Αγωγή, η σταθερή παιδαγωγική σχέση, η έγκαιρη παρέμβαση και η συνέχεια της εκπαιδευτικής υποστήριξης είναι καθοριστικής σημασίας. Δεν είναι δυνατόν μαθητές με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να περιμένουν επί μήνες για την υποστήριξη που τους αναλογεί. Την ίδια στιγμή, οι ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τα κενά με υπερεργασία, συνεχείς αναπροσαρμογές, μετακινήσεις και διαχείριση ολοένα περισσότερων απαιτήσεων. Η εύρυθμη λειτουργία του δημόσιου σχολείου δεν μπορεί να στηρίζεται επ’ αόριστον στο φιλότιμο, στην προσωπική θυσία και στην εξάντληση των εργαζομένων του.
Το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό
Δεν αρκεί να καταγγέλλουμε κάθε χρόνο τις ανεπαρκείς προσλήψεις, χωρίς να αναδεικνύουμε τις πολιτικές επιλογές που διαμορφώνουν αυτή την κατάσταση. Η δημόσια εκπαίδευση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως οικονομικό βάρος που πρέπει συνεχώς να περιορίζεται. Η στελέχωση των σχολείων, οι μισθοί, οι υποδομές, η ειδική εκπαιδευτική υποστήριξη και η ολόπλευρη μόρφωση των παιδιών αποτελούν κοινωνικές ανάγκες και κρατικές υποχρεώσεις. Η πολιτική των δημοσιονομικών περιορισμών, της υποχρηματοδότησης των δημόσιων κοινωνικών αγαθών και της διαρκούς επέκτασης των ελαστικών μορφών εργασίας δεν μπορεί να αποτελεί μονόδρομο.
Σε μια περίοδο που διατίθενται τεράστια κονδύλια για εξοπλισμούς και άλλες κρατικές προτεραιότητες, είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής να εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι για τη δημόσια Παιδεία. Δεν αποδεχόμαστε ως κανονικότητα ένα σχολείο που λειτουργεί με λιγότερους εκπαιδευτικούς από όσους χρειάζεται. Ούτε ένα εργασιακό καθεστώς που υποχρεώνει χιλιάδες ανθρώπους να ζουν διαρκώς ανάμεσα στην προσωρινή απασχόληση και την ανεργία. Η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών είναι αδιαχώριστη από την υπεράσπιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών.
Γι’ αυτό απαιτείται κοινός αγώνας μόνιμων και αναπληρωτών, όλων των ειδικοτήτων, της Γενικής και Ειδικής Αγωγής, μαζί με τους γονείς και τους μαθητές, για ένα πραγματικά δημόσιο, δωρεάν, συμπεριληπτικό και ποιοτικό σχολείο. Η συλλογική δράση μέσα από τα σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις – απεργίες είναι αναγκαία για να διεκδικηθούν ουσιαστικές λύσεις.
Διεκδικούμε – Απαιτούμε:
1. Άμεση κάλυψη όλων των πραγματικών εκπαιδευτικών κενών, σε όλες τις ειδικότητες, στη Γενική και Ειδική Αγωγή, χωρίς περικοπές πιστώσεων και τεχνητή υποβάθμιση των αναγκών.
2. Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ΕΕΠ και ΕΒΠ, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των δημόσιων σχολείων. Μονιμοποίηση των αναπληρωτών που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
3. Κατάργηση του καθεστώτος εργασιακής ομηρίας και της διαρκούς ανακύκλωσης της ανεργίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.
4. Ίσα δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές. Πλήρη αναγνώριση προϋπηρεσίας, ίσα δικαιώματα σε άδειες μητρότητας, ανατροφής, ασθένειας και οικογενειακής προστασίας.
5. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, ώστε να καλύπτουν το πραγματικό κόστος ζωής. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
6. Δωρεάν ή επιδοτούμενη στέγαση και μετακίνηση για τους αναπληρωτές και νεοδιόριστους που υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, με ιδιαίτερη μέριμνα για τις νησιωτικές, ορεινές και τουριστικές περιοχές.
7. Πλήρη στελέχωση της Ειδικής Αγωγής και της Παράλληλης Στήριξης, με εξειδικευμένο προσωπικό για κάθε μαθητή που το δικαιούται, χωρίς περικοπές της παρεχόμενης υποστήριξης για λόγους εξοικονόμησης προσωπικού.
8. Καμία συγχώνευση ή κατάργηση σχολικού τμήματος με κριτήριο τη μείωση των δαπανών. Μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, με ιδιαίτερη μέριμνα για τα νηπιαγωγεία και τις τάξεις με αυξημένες εκπαιδευτικές ανάγκες.
9. Πλήρη λειτουργία των ολοήμερων σχολείων, των Τμημάτων Ένταξης, των Τάξεων Υποδοχής και όλων των υποστηρικτικών δομών από την αρχή της σχολικής χρονιάς.
10. Κρατική χρηματοδότησης για τη δημόσια Παιδεία, για σύγχρονες και ασφαλείς σχολικές υποδομές, παιδαγωγικό εξοπλισμό και δωρεάν εκπαιδευτικό υλικό ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
11. Διαφανή καταγραφή και δημοσιοποίηση όλων των λειτουργικών και οργανικών κενών, ανά Διεύθυνση, κλάδο και ειδικότητα. Τέρμα στις καθυστερήσεις και στις αποσπασματικές προσλήψεις που αφήνουν τα σχολεία χωρίς προσωπικό επί μήνες.
12. Σεβασμό στις συλλογικές διαδικασίες και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, χωρίς εκφοβισμό και πειθαρχικές διώξεις για τη συνδικαλιστική τους δράση.
Η Παιδεία είναι κοινωνικό δικαίωμα και όχι κόστος προς περικοπή. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι αναλώσιμοι. Οι μαθητές δεν είναι αριθμοί. Τα μορφωτικά δικαιώματα δεν μπαίνουν σε δημοσιονομικούς κόφτες.
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους – Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά!
25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!
Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί ενώνουμε τις φωνές μας και στέλνουμε ηχηρό μήνυμα στο ΥΠΑΙΘΑ!

