Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να περιμένει – Προσλήψεις, κενά, μετακινήσεις και υποδομές στο επίκεντρο
Κυριάκος Τσόδουλος: «Η εύρυθμη λειτουργία του σχολείου δεν είναι ζήτημα αριθμών και εξαγγελιών»
Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να περιμένει την επόμενη φάση προσλήψεων για να καλυφθούν βασικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Δεν μπορεί να περιμένει λύσεις για τη στελέχωση, τη στέγαση των αναπληρωτών, τη μετακίνηση των εκπαιδευτικών ή τη συντήρηση των σχολικών κτιρίων.
Πίσω από κάθε καθυστέρηση δεν υπάρχει απλώς ένας αριθμός σε έναν πίνακα. Υπάρχουν μαθητές, εκπαιδευτικοί και σχολικές κοινότητες που καλούνται καθημερινά να λειτουργήσουν με λιγότερα από όσα πραγματικά χρειάζονται.
Από τα άδεια χωριά στα άδεια σχολεία: Το δημογραφικό αλλάζει την Ελλάδα
4.038 νέες προσλήψεις αναπληρωτών
Σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ανακοινώθηκαν 4.038 νέες προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ.
Από αυτές, 2.459 αφορούν την Ειδική Αγωγή και την υποστήριξη μαθητών, ενώ 1.579 αφορούν τη Γενική Αγωγή πανελλαδικά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας, 68 προγραμματισμένες θέσεις εκπαιδευτικών δεν κατέστη δυνατό να καλυφθούν, εκ των οποίων οι 62 αφορούν την Ειδική Αγωγή.
Οι προσλήψεις είναι αναγκαίες. Δεν είναι, όμως, αρκετές όταν σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανάγκες σε Ειδική Αγωγή, Παράλληλη Στήριξη και ειδικότητες, όπως Μουσική, Εικαστικά και Θεατρική Αγωγή.
Η εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να λειτουργεί διαρκώς με αναμονές και προσωρινές λύσεις. Κάθε ημέρα χωρίς τον απαραίτητο εκπαιδευτικό σημαίνει απώλεια διδακτικού χρόνου και, σε ορισμένες περιπτώσεις, απώλεια της αναγκαίας υποστήριξης για παιδιά που την έχουν άμεσα ανάγκη.
Εκπαιδευτικοί σε διαρκή μετακίνηση
Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στη στελέχωση.
Πολλοί εκπαιδευτικοί μετακινούνται καθημερινά σε δύο, τρεις ή ακόμη και περισσότερες σχολικές μονάδες προκειμένου να συμπληρώσουν το ωράριό τους, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις και αναλαμβάνοντας σημαντικό μέρος του κόστους μετακίνησης.
Για τους αναπληρωτές η πίεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν τοποθετούνται μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Υψηλά ενοίκια, περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών, καύσιμα και αυξημένο κόστος ζωής απορροφούν σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους.
Αντίστοιχα, πολλοί μόνιμοι εκπαιδευτικοί επιβαρύνονται καθημερινά με έξοδα καυσίμων και διοδίων, ενώ συχνά οργανώνουν από κοινού τις μετακινήσεις τους προκειμένου να περιορίσουν το κόστος.
Η ψυχολογική πίεση των εκπαιδευτικών
Υπάρχει όμως και μια διάσταση που συχνά μένει στο περιθώριο: η ψυχολογική.
Η διαρκής αβεβαιότητα, οι συνεχείς μετακινήσεις, τα κενά, ο αυξημένος φόρτος εργασίας και η ανάγκη συνεχούς προσαρμογής δημιουργούν ένα περιβάλλον έντονης επαγγελματικής πίεσης.
Και αυτό δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς. Το σχολείο είναι πρωτίστως ένα δίκτυο σχέσεων. Η σταθερότητα του προσωπικού, η συνέχεια στη σχέση με τους μαθητές και η δυνατότητα του εκπαιδευτικού να είναι ουσιαστικά διαθέσιμος μέσα στην τάξη επηρεάζουν το ίδιο το εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Η ευημερία του εκπαιδευτικού δεν είναι προσωπική υπόθεση. Είναι μέρος της ποιότητας του σχολείου.
Στο επίκεντρο και οι σχολικές υποδομές
Στα παραπάνω προστίθενται τα διαχρονικά ζητήματα των σχολικών υποδομών, της συντήρησης και της ασφάλειας.
Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους στους δήμους άλλαξαν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι καθημερινές ανάγκες των σχολικών μονάδων.
Μαθητές και εκπαιδευτικοί δικαιούνται σχολεία ασφαλή, σύγχρονα και λειτουργικά, με επαρκή και έγκαιρη χρηματοδότηση.
Τα αιτήματα για τη στήριξη του δημόσιου σχολείου
Ο Κυριάκος Τσόδουλος, εκπαιδευτικός, Αιρετός ΠΥΣΠΕ Θεσπρωτίας και Πρόεδρος του ΣΕΠΕ Θεσπρωτίας, επισημαίνει ότι απαιτούνται:
- άμεση και πλήρης κάλυψη των πραγματικών κενών,
- ουσιαστική στεγαστική στήριξη των αναπληρωτών,
- κάλυψη του κόστους μετακίνησης των εκπαιδευτικών,
- ουσιαστική βελτίωση των μισθολογικών συνθηκών,
- ασφαλή και επαρκώς χρηματοδοτούμενα σχολεία.
Οι 4.038 προσλήψεις αποτελούν μια αναγκαία παρέμβαση για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Η ουσία, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στον αριθμό. Βρίσκεται στο αν κάθε σχολείο διαθέτει έγκαιρα το προσωπικό και τους πόρους που χρειάζεται για να λειτουργήσει όπως πρέπει.
«Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να περιμένει»
Το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στην υπερπροσπάθεια των εκπαιδευτικών και στην ανοχή των σχολικών κοινοτήτων απέναντι σε χρόνιες ελλείψεις.
Χρειάζεται στελέχωση, χρηματοδότηση, ασφαλείς υποδομές και ουσιαστική στήριξη των ανθρώπων που το υπηρετούν.
Γιατί η εύρυθμη λειτουργία του σχολείου δεν είναι ζήτημα αριθμών και εξαγγελιών. Είναι προϋπόθεση για το δικαίωμα κάθε παιδιού σε μια πραγματικά ποιοτική δημόσια εκπαίδευση.
