Όπως διαβάσαμε πριν λιγες μερες και γράφτηκαν αρκετά άρθρα απο συλλογικότητες, συνδικαλιστικά όργανα κτλ για την πρόσφατη ανακοίνωση του τομέα Παιδείας της ΝΔ, που το κυβερνητικό πρόγραμμα της περιέχει την θέση «Ελεύθερη επιλογή από γονέα της σχολικής μονάδας φοίτησης των μαθητών».
Πρόκειται για μια πρακτική που έχει εφαρμοστεί σε χώρες όπως η Αγγλία και οι ΗΠΑ όπως επίσης και τα κουπόνια εκπαίδευσης, που επιτρέπουν στους γονείς να διαλέξουν δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο, έχουν γίνει η σημαία του νεο-φιλελευθερισμού και στην εκπαίδευση.
Με άρθρο της η ΑΥΓΗ αναφέρει – «Ελεύθερη» επιλογή σχολείου / Μια ακόμη απάτη της ΝΔ!!
Είναι γνωστό ότι το όνομα του Μίλτον Φρίντμαν συνδέεται με τις αλλαγές της οικονομικής πολιτικής που εφάρμοσαν τα καθεστώτα του Πινοτσέτ στη Χιλή, του Βιντέλα στην Αργεντινή, του Ρήγκαν στις ΗΠΑ και της Θάτσερ στη Μεγάλη Βρετανία. Στον Φρίντμαν, επίσης, αποδίδεται η θεωρία «του δόγματος του σοκ», που βασίζεται στην ιδέα ότι μια οικονομική κρίση ή ένα γεγονός καταστροφής ή πολέμου είναι η ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος. Η επιτυχία της πολιτικής αυτής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης ή της καταστροφής κάνει τους πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο, χειρότερο έρχεται.
Βασική αρχή της πολιτικής που προωθεί το «Ίδρυμα για την Εκπαιδευτική Επιλογή» (Foundation for Education Choice), που εμπνέεται από τις ιδέες του Φρίντμαν είναι η δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής του δημόσιου ή ιδιωτικού σχολείου από έναν γονέα, μέσω της χρήσης ενός κουπονιού (voucher). Τα χρήματα, βέβαια, που αντιπροσωπεύει αυτό το «εκπαιδευτικό τσεκ» δεν είναι αρκετά για να καλύψουν ολόκληρη την εκπαιδευτική δαπάνη φοίτησης ενός παιδιού σε ιδιωτικό σχολείο, αλλά μόνον μέρος της. Από την άλλη, αν τελικά ο γονέας επιλέξει τη δημόσια εκπαίδευση, τα χρήματα που αντιστοιχούν στο κουπόνι ισοδυναμούν με την κρατική επιχορήγηση για την αντιμετώπιση των πάσης φύσεως λειτουργικών εξόδων του δημόσιου σχολείου. Δηλαδή, παρατηρούμε ότι στόχος αυτής της λογικής είναι η μεταφορά κρατικών πόρων από τη δημόσια εκπαίδευση στην ιδιωτική.
Ενα από τα κεντρικά μέτρα του νεοφιλελευθερισμού στον χώρο της εκπαιδευτικής πολιτικής είναι η ελεύθερη επιλογή σχολείου από τους μαθητές και τους γονείς τους. Στη νεοφιλελεύθερη συλλογιστική, μαθητές και γονείς εκλαμβάνονται ως «χρήστες» ή «καταναλωτές» εκπαιδευτικών υπηρεσιών οι οποίες προσφέρονται και ζητούνται ελεύθερα στην εκπαιδευτική αγορά.
Με λίγα λογια το κάθε σχολείο θα έχει το δικό του budget (ανάλογα με τον αριθμό των εγγραφών) και με αυτό θα πρέπει να καλύπτει όλα τα λειτουργικά έξοδα για ένα έτος, σαν να ήταν μια αυτόνομη επιχείρηση.
Η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρνουν προς ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο στο οποίο αναγράφεται ο ψευδεπίγραφος τίτλος “Ελεύθερη επιλογή σχολείου”. Πραγματικός όμως στόχος είναι η διάλυση μέσω της κατηγοριοποίησης των δημοσιων σχολικών μονάδων και η πλουσιοπάροχη ενίσχυση των ιδιωτικών σχολείων με προφανές εργαλείο το εκπαιδευτικό κουπόνι ( voucher) ή επί πλέον φοροαπαλλαγές.
