Πόσο αξίζει η ζωή ενός παιδιού; Πόσο ανεκτίμητο είναι το δικαίωμα ενός μαθητή να πηγαίνει στο σχολείο και να γνωρίζει ότι, αν του συμβεί κάτι, θα υπάρχει κάποιος εκεί για να τον σώσει;
Αν δεν υπήρχε σχολικός νοσηλευτής στο σχολείο της Λάρισας, το 9χρονο παιδί που υπέστη ανακοπή λόγω πνιγμονής από ένα πορτοκάλι πιθανότατα δεν θα ήταν σήμερα στη ζωή.
Και τότε, οι υπεύθυνοι θα έτρεχαν να εκφράσουν τη «θλίψη» τους, να μιλήσουν για «τραγικό περιστατικό» και να αναζητήσουν «λύσεις» κατόπιν εορτής. Γιατί αυτό κάνουμε πάντα σε αυτή τη χώρα: περιμένουμε πρώτα το κακό για να «συγκλονιστούμε» και μετά να ψελλίσουμε δικαιολογίες.
Η ύπαρξη σχολικών νοσηλευτών ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ. Είναι ΖΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ. Και όμως, ακόμα υπάρχουν κάποιοι που τολμούν να αμφισβητούν τη σημασία του ρόλου τους.
Τι ακριβώς χρειάζεται για να καταλάβουν; Ένα ακόμα χαμένο παιδί; Μία ακόμη ανακοπή χωρίς άμεση ιατρική φροντίδα;
Δεν μιλάμε απλά για «μια επιπλέον θέση εργασίας» στο σχολείο.
Μιλάμε για τον άνθρωπο που θα σταθεί ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο ενός μαθητή. Ο σχολικός νοσηλευτής δεν είναι απλά ένας «βοηθητικός ρόλος» – είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια οικογένεια που θα δει το παιδί της να επιστρέφει σπίτι ζωντανό και σε μια οικογένεια που θα βυθιστεί στο πένθος.
Οι αρμόδιοι πρέπει να σταματήσουν να σφυρίζουν αδιάφορα.
Η στελέχωση των σχολείων με νοσηλευτές είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Δεν υπάρχει άλλη αναβολή, άλλη δικαιολογία. Πρέπει να δοθούν άμεσες λύσεις.
Διαφορετικά, η επόμενη τραγωδία δεν θα αργήσει – και τότε κανείς δεν θα έχει δικαίωμα να πει «δεν γνωρίζαμε».
Γνωρίζετε!
Και η αδιαφορία ισοδυναμεί με συνενοχή…..
Αθηνά Πρωτόπαππα,
ΠΕ25 Σχολική Νοσηλεύτρια,RN, PdDip, MScΠρόεδρος Επιστημονικού Τομέα Σχολικής Νοσηλευτικής της Ένωσης Νοσηλευτών ΕλλάδαςΜέλος 1ου Περιφερειακού Τμήματος Αττικής και Νήσων του Αιγαίου με έδρα την Αθήνα, Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδας.Πρέδρος ΠΑ.ΣΥ.Σ.ΝΟ
