Σχετικά με τις πρωθυπουργικές δηλώσεις για την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο
Πραγματικότητα ή Πολιτική Ρητορική;
Ως γνωστό, η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, και κατ’ επέκταση των εκπαιδευτικών, κατοχυρώνεται από το Άρθρο 103 του Συντάγματος. Δεν πρόκειται για προνόμιο, αλλά για θεσμική εγγύηση που διασφαλίζει ότι ο υπάλληλος θα εκτελεί τα καθήκοντά του ανεπηρέαστος από πολιτικές ή προσωπικές πιέσεις. Ειδικά στον χώρο της εκπαίδευσης, η μονιμότητα εγγυάται την παιδαγωγική ελευθερία και την ανεξαρτησία του σχολείου από εξωγενείς παρεμβάσεις.
Θεωρώ ότι η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης σκοπίμως επαναφέρουν το ζήτημα της άρσης της μονιμότητας στο Δημόσιο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, λίγες ημέρες πριν τη διεξαγωγή της πρότυπης δίκης στο ΣτΕ που θα κρίνει οριστικά την επαναφορά ή μη του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο. Τεχνηέντως επιχειρούν να στρέψουν την ατζέντα και τη δημόσια συζήτηση από τα Τέμπη και όλα τα μείζονα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, στην αναγκαιότητα αξιολόγησης στο δημόσιο και την άρση της μονιμότητας.
«Η μονιμότητα στο Δημόσιο δεν μπορεί να λειτουργεί ως μια δύναμη αδράνειας. Έχει έρθει η ώρα να συζητήσουμε την αναθεώρηση του άρθρου 103», έγραψε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε συνέχεια ραδιοφωνικής συνέντευξής του. Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού και γενικότερα οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί για το εν λόγω ζήτημα εγείρουν εύλογες ανησυχίες και ερωτήματα για τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας αλλαγής. Η ανακίνηση του ζητήματος της μονιμότητας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση και τα φίλια προς αυτήν μέσα, περισσότερο ως εργαλείο πολιτικής πίεσης. Στοχεύει στην αποδυνάμωση των εργασιακών εγγυήσεων, στη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και στην επιβολή αυστηρότερων ελέγχων και αξιολογήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι η συζήτηση για τη μονιμότητα συνοδεύεται από πειθαρχικές διώξεις και απόπειρες αυταρχικής αξιολόγησης.
Το τρίπτυχο Αξιολόγηση – Πειθαρχικές Διώξεις – Άρση μονιμότητας, δείχνει μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάρθρωσης της δημόσιας εκπαίδευσης με χαρακτηριστικά ελέγχου, πειθάρχησης και μετακύλισης ευθυνών στους εκπαιδευτικούς.
Η εξαγγελία για άρση της μονιμότητας δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι προειδοποίηση για την επόμενη φάση υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου.
Οι εκπαιδευτικοί και η κοινωνία πρέπει να απαντήσουμε ενωμένοι:
- Όχι στην αποδόμηση των εργασιακών εγγυήσεων.
- Ναι στη σταθερή εργασία, στην παιδαγωγική ελευθερία και στο σχολείο που σέβεται μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Η μονιμότητα των εκπαιδευτικών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για δημοκρατική, ποιοτική και ανεξάρτητη εκπαίδευση. Η άρση της είναι αντισυνταγματική, παιδαγωγικά επιζήμια και κοινωνικά επικίνδυνη. Οφείλουμε να την υπερασπιστούμε, όχι ως συντεχνιακό κεκτημένο, αλλά ως θεμέλιο της δημόσιας παιδείας. Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να αντιδράσει οργανωμένα, συντονισμένα, μαζικά.
Η μονιμότητα είναι δημοκρατική κατάκτηση
Δεν θα την παραδώσουμε!
Θοδωρης Κατσωνοπουλος
Μισθολογικά Κλιμάκια στο Δημόσιο: Όλα Όσα Πρέπει να Γνωρίζετε
