Πόσα σχολεία ζουν αυτήν την περίοδο άραγε, με τους εκπαιδευτικούς να νιώθουν σαν τους Ρωμαίους στην κοιλάδα της Καμπανίας, κάτω από τον απειλητικό Βεζούβιο το 79μΧ; Πόσα υγιή σχολικά, επαγγελματικά περιβάλλοντα πρόκειται να τιναχτούν στον αέρα σε 1,5 μήνα; Τα παραδείγματα είναι πολλά και είναι δίπλα μας. Υπάρχουν εκατοντάδες σχολεία που λειτουργούν ρολόι, με εξαιρετικό κλίμα. Σχολεία που περίμεναν να μάθουν το νέο διευθυντή τους με αγωνία και στο άκουσμά του …πάγωσαν.
Οι εκπαιδευτικές κοινωνίες είναι μικρές, καλώς ή κακώς όλοι γνωρίζονται στα γειτονικά σχολεία, τα σχολεία μιας πόλης, μιας περιοχής και οι άνθρωποι που έχουν μη αποδεκτές, αποκλίνουσες, αντισυναδελφικές μερικές φορές, είτε ακόμα και ψυχωτικές συμπεριφορές είναι γνωστοί. Όλοι γνωρίζουν τους “σεσημασμένους” ακούστηκε στο σχολείο προχθές…Τι γίνεται όμως όταν ένα σχολείο περιμένει τον “σεσημασμένο”;
Αυτή είναι η νομοθεσία. Ξέρετε πως πάνε αυτά… πηγαίνουν όλοι τα πτυχία τους και τα τυπικά προσόντα…Ξέρετε τι σημαίνει προσόντα στην Ελλάδα; Χαχα Ας μην το πιάσουμε αυτό το κεφάλαιο…Όλοι όμως μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε προσόντα, ακόμα και οι πλέον ακατάλληλοι για μια θέση στελέχους…Αλλά και ποιος είναι αυτός που θα κρίνει αν κάποιος “(δια)ταραγμένος” είναι καλός για διευθυντής; Ή ακόμα και θα διαπιστώσει αν είναι και “(διατ)αραγμένος”; Θα πει κανείς: Μα τα συμβούλια επιλογής στη συνέντευξη! Χαχα μάλλον ΟΧΙ…Αυτά αρκέστηκαν στο να βάλουν 20 στους φίλους τους…Ποσώς ενδιαφέρονται αν το σχολείο καεί ή μείνει όρθιο… Αν ο διαταραγμένος είναι και κανένας κομματάρχης ή έστω παρατρεχάμενος…τότε θα έρθει και με άριστα 20 στο βαθμό! Τι άλλες επιλογές θα μπορούσαμε να έχουμε θα πει κανείς και θα θυμηθεί την ψηφοφορία της προηγούμενης κυβέρνησης για τη θέση του διευθυντή. Μόνο που η ίδια η προηγούμενη κυβέρνηση απέσυρε εκείνη τη νομοθεσία που αρχικά είχε φέρει! Ήταν πολύ βαρύ φαίνεται ο διευθυντής να είναι σάρκα από τη σάρκα των συναδέλφων του, να τους έχει κερδίσει με την προσωπικότητά του και τη στάση του…Έπρεπε να είναι “αφεντικό σκληρό” που θα τους έχει επιβληθεί από πάνω, από τη διοίκηση.
Όργια στις συνεντεύξεις διευθυντών – Απίστευτες ιστορίες
Τέλος πάντων έτσι κι αλλιώς είναι αργά πια για πολλούς.. Ας απολαύσουν τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας τους και ας πορευτούν – όσοι δεν εκκενώσουν γρήγορα με αποσπάσεις κτλ- βάζοντας μπροστά το σύλλογο διδασκόντων τους, διαφυλάσσοντας τον σαν κόρη οφθαλμού και προτάσσοντας τον, ως το κυρίαρχο όργανο διοίκησης του σχολείου, πάνω από κάθε διευθυντή. Αυτός είναι άλλωστε και βασικός στόχος, αλλά και η ελπίδα του εκπαιδευτικού κινήματος στα συγκεκριμένα ζητήματα.
Δεν φαντάζεστε πως δήλωσαν τελικά σχολεία οι υποψήφιοι διευθυντές – Γελάνε και οι πέτρες
