Κυρία Υπουργέ, τα σέβη μας……αλλά δυστυχώς ήδη α-πο-τύ-χα-τε!

Κύρια Υπουργέ,

      δυστυχώς είστε και εσείς μία αποτυχημένη επιλογή, όπως και όλες/όλοι οι προηγούμενες/οι υπουργοί Παιδείας. Διότι αποτελείται επιλογή του Πρωθυπουργού, ο οποίος, όπως και οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί, λειτουργεί ως απόλυτος μονάρχης, αν και δημοκρατικά εκλεγμένος. Αποφασίζει ποια/ποιον θα διορίσει ως Υπουργό με κριτήρια έξω-παιδαγωγικά, παραδείγματος χάριν να εξυπηρετήσει συμφέροντα που τον στήριξαν στην εκλογική μάχη, να κρατήσει εύθραυστες ισορροπίες εσωκομματικές και εξωκομματικές, να επιβάλλει έξωθεν της χώρας οδηγίες (εντολές;), να προλάβει εν γένει σεισμούς και ρήγματα ανθρωπογενή.

     Ο Πρωθυπουργός αναζητά κυρίως στο πρόσωπο της νέας ή του νέου Υπουργού, αναλόγως των περιστάσεων, άλλοτε τη συνεπή αυταρχικότητα που βαφτίζεται ως αποφασιστικότητα και άλλοτε την υποχωρητικότητα που πασάρεται ως νηφαλιότητα, ευαισθησία ( πιο εύκολα πλασάρεται αυτό αν πρόκειται για γυναίκα Υπουργό), διαλλακτικότητα ή κάπως έτσι. Πάντοτε όμως ο ανώτατος Άρχων της χώρας επιβάλλει όσο το δυνατόν πιο κομψά την υπακοή στον ίδιο και στην παράταξη του. Η υπακοή αυτή χαρακτηρίζεται ως αφοσίωση στο όραμα ή κάτι τέτοιο εξωραϊστικό. Επίσης, αν η νέα/ο νέος Υπουργός είναι περίπου σχετική/ός με την εκπαίδευση ή ακόμη καλύτερα εντελώς σχετική/ός, όπως είστε εσείς, είναι ακόμη πιο εύκολο να περαστούν με ολίγη προπαγάνδα τα παραπάνω. Άλλωστε αυτό δεν προβάλλεται(ε) επισταμένως στη δική σας περίπτωση; Θα μπορούσε μάλιστα αβίαστα να θεωρηθεί βήμα προόδου η επιλογή ενός ανθρώπου που έχει θητεύσει στην εκπαιδευση. Θαρρείς ότι απλώθηκαν κάποιες ακτίνες αισιοδοξίας στον εκπαιδευτικό ορίζοντα, ιδίως μάλιστα μετά τις δηλώσεις σας ότι θα ασχοληθείτε ιδιαιτέρα με τα σχολεία. Από την άλλη μας επαναφέρατε στην αρκετά σκοτεινή πραγματικότητα με την ιδιαίτερη αναφορά σας στα Ωνάσεια προφανώς, γιατί και εσείς ανήκετε στην χορεία εκείνων που θεωρούν την αριστεία ύψιστη αξία.

    Στην αρχή της θητείας σας, κυρία Υπουργέ, θα εξαγγείλλετε και θα προσπαθήσετε να προωθήσετε κάποιες αλλαγές εγγεγραμμένες σε χιλιάδες ξύλινες λέξεις επί εκατοντάδων σελίδων. Μία μεταρρύθμιση ίσως. Το υπονοήσατε σε δηλώσεις σας, για να διατρανώσετε προφανώς ότι εξαρχής παράγετε έργο. Επιθυμείτε να βάλετε την προσωπική σας σφραγίδα. Στην ουσία όμως, δρώντας με πνοή βραχεία και ευκαιριακή, θα απαξιώσετε και εσείς τη δημόσια Παιδεία και θα ενδυναμώσετε την ιδιωτική, με ότι μορφές αυτή υλοποιείται: κολέγια, ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια, ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά και με τις νεοφυείς υβριδικές μορφές της, δηλαδή πρότυπα, Ωνάσεια και τα λοιπά. Καμία αλλαγή όμως δεν μπορεί να πετύχει( βλέπε αξιολόγηση), εάν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη από τις συμμετέχουσες\τους συμμετέχοντες στη δημόσια Παιδεία προς την Πολιτεία. Μία εμπιστοσύνη που συνεχώς να ανανεώνεται, γιατί η Πολιτεία υποτίθεται έχει όραμα, έχει ισχυρή βούληση, εργάζεται και συνεργάζεται και συνεχώς παράγει έργο. Αλλά αυτή η εμπιστοσύνη απουσιάζει εμφατικά, αφού δεν ζητείται, έστω και για το θεαθήναι, η γνώμη αυτών που την υπηρετούν.

    Κλείνοντας: Κυρία υπουργέ, θα μπορούσατε ως δείγμα καλής θέλησης να αποσύρετε τις διώξεις λόγω της απεργίας από την αξιολόγηση. Ο εκπαιδευτικός κόσμος άλλωστε δείχνει ισχυρή αντίσταση και μάλιστα προερχόμενη από το πιο ευάλωτο κομμάτι του που είναι οι νεοδιόριστες/οι. Επομένως, καταλαβαίνετε ότι η συνέχεια στο πεδίο αυτό για σας θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη.

   Αυτά τα ολίγα και πάλι τα σέβη μου!

(Αν και, δυστυχώς, όχι για σας αλλά για την εκπαιδευτική κοινότητα, έχετε ήδη α-πο-τύ-χει!)