Μια πολύ εύστοχη περιγραφή της παντελώς παράλογης ανισορροπίας των αμοιβών στο δημόσιο τομέα που προκύπτει μετά τις ανακοινώσεις των αυξήσεων αποκλειστικά για τις ένοπλες δυνάμεις, έκανε στο δελτίο ειδήσεων του Attica ο δημοσιογράφος Γιώργος Μελιγγώνης. Έκανε μια αντιπαραβολή με τις νέες αμοιβές που θα προκύψουν στους εργαζομένους στις ένοπλες δυνάμεις και σε αυτές που θα ισχύουν για εκπαιδευτικούς και γιατρούς. Τα δεδομένα είναι αποστομωτικά από μόνα τους και δε χωρά ιδιαίτερος σχολιασμός.
Συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος ανέφερε ότι ο νεοδιόριστος εκπαιδευτικός ξεκινά με μισθό 776€ καθαρά, ενώ την ίδια στιγμή ο ανθυπολοχαγός 23 ετών θα περνάει τα 1.700 ευρώ(σχόλιο: εδώ το αναφερόμενο ποσό είναι ακαθάριστο βέβαια, αλλά και οι καθαρές αποδοχές προσεγγίζουν σχεδόν στο διπλάσιο του μισθού του εκπαιδευτικού). Συνέχισε λέγοντας ότι ένας πλωτάρχης με 18 έτη υπηρεσία θα αμείβεται με σχεδόν 2.800€, όταν ένας εκπαιδευτικός με αντίστοιχη προϋπηρεσία παίρνει 1.200€(!), στα δε νοσοκομεία για να φτάσει τα 2.780€ του πλωτάρχη ένας γιατρός θα πρέπει να είναι για παράδειγμα ο διευθυντής της νευροχειρουργικής του Γενικού Κρατικού Νίκαιας που έχει διδακτορικό και διαχειρίζεται τα περισσότερα έκτακτα περιστατικά στη χώρα κάθε χρόνο. Ακόμα και ένας απλός ΕΠΟΠ δεκανέας με μόλις 3 χρόνια υπηρεσίας, με τις νέες αυξήσεις θα παίρνει 1.400€, δηλαδή 400€ παραπάνω από έναν εκπαιδευτικό με 10 χρόνια υπηρεσίας και μεταπτυχιακό(!).
Όμως ο δημοσιογράφος δε σταμάτησε εκεί. Αποδόμησε εξαιρετικά και το “παιδαριώδες” επιχείρημα που ακούστηκε από κυβερνητικά χείλη, για το ότι οι αυξήσεις στις ένοπλες δυνάμεις έγιναν από χρήματα που εξοικονομήθηκαν από τη μείωση του αριθμού των αξιωματικών. Όπως πολύ είπε “μείωση του αριθμού των αξιωματικών σημαίνει αποστρατείες, δηλαδή σημαίνει 50ρηδες συνταξιούχοι που αντί να μισθοδοτούνται απευθείας από τις ένοπλες δυνάμεις θα επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά ταμεία των ενόπλων δυνάμεων, από μια τσέπη βγαίνουν λοιπόν και στην άλλη μπαίνουν και τα χρήματα και τα ψέματα, αλλά και οι πελατειακές προτεραιότητες.” Δείτε το όλο το απόσπασμα:
Δε χρειάζεται σχόλιο ή συμπλήρωμα η ανάλυση του κυρίου Μελιγγώνη. Τα είπε όλα με παραδείγματα και επιχειρήματα, αναδεικνύοντας την τεράστια ανισορροπία που δημιουργείται στην κοινωνία, φαινόμενο χωρίς προηγούμενο σε καμία ανεπτυγμένη χώρα. Οι αυξήσεις ασφαλώς είναι καλές και καλώς δίνονται, αλλά πρέπει να δίνονται με δικαιοσύνη και να μην πετιούνται ολόκληρες κοινωνικές ομάδες στην αφάνεια και το οικονομικό περιθώριο.
