Γνωρίζουμε μέρες για το περιστατικό αυτό από τη Β. Ελλάδα, ο εκπαιδευτικός κόσμος το συζητά, θέλαμε να το διασταυρώσουμε με τους ίδιους τους συναδέλφους ωστόσο, μιλώντας μαζί τους και πλέον μπορούμε να το περιγράψουμε σε γενικές γραμμές. Ξέρετε κάποιοι πιστεύουν ότι θα κάτσουν να αξιολογηθούν και θα τελειώνουν… θα ξεμπερδεύουν… όμως δυστυχώς, μόνο αυτό δε θα γίνει. Θυμηθείτε πριν ξεκινήσουμε το παλαιότερο περιστατικό, όπου πριν σχεδόν ένα μήνα, συνάδελφος εκπαιδευτικός πείστηκε από σύμβουλό, για το ότι θα βαθμολογηθεί με άριστα, κάθισε να αξιολογηθεί και τελικά έλαβε “βαθμολογία Βατερλό”. Το μετάνιωσε φυσικά αμέσως και απευθύνθηκε στο τοπικό σωματείο, όμως ήταν πια αργά.
Πάμε να δούμε όμως την πιο πρόσφατη περίπτωση, όπου εκπαιδευτικός υποδέχθηκε τον αξιολογητή στην τάξη, αφού είχαν συμφωνήσει για το σχέδιο διδασκαλίας. Έγινε η παρακολούθηση διδασκαλίας και με το χτύπημα του κουδουνιού κριτής και κρινόμενος/νη συζήτησαν το πως πήγε η όλη διαδικασία. Όμως αυτά που άκουσε ο/η εκπαιδευτικός ήταν μάλλον μη αναμενόμενα, με αποτέλεσμα να βάλει απευθείας τα κλάματα. Συγκεκριμένα άκουσε ότι παρόλο που το σχέδιο μαθήματός ήταν πολύ καλό, ωστόσο οι μαθητές δεν “ακολούθησαν”, δεν κατάφερε ο/η συνάδελφος, σύμφωνα με την “αυθεντία” πάντα, να διατηρήσει το ενδιαφέρον των παιδιών με αποτέλεσμα αυτά να γελάνε και να ασχολούνται με άλλα πράγματα κατά την ώρα του μαθήματος/επιθεώρηση.
Εντάξει δε μας εκπλήσσει που κάποιος αξιολογητής παραξενεύεται που τα παιδιά κάνουν και άλλα πράγματα μέσα στην τάξη, εξάλλου μπορεί να ανήκει στους συμβούλους που έχουν να πατήσουν το πόδι τους σε σχολική αίθουσα από τότε που υπήρχαν ακόμα μαυροπίνακες. Λογικό είναι να έχουν ξεχάσει πως είναι οι μαθητές και τη φύση μιας σχολικής τάξης. Όμως έχει ενδιαφέρον να δει κανείς τη νοοτροπία των ανθρώπων που μπαίνοντας σε τάξη νέων συναδέλφων, συχνά απίστευτα προσοντούχων και ικανότατων, για να τους κρίνουν, σπεύδουν να βρουν προφάσεις για να τους υπο-βαθμολογήσουν. Σκεφτείτε ότι ακόμα βρισκόμαστε στο “μήνα του μέλιτος” της αξιολόγησης και ακούμε τα παραμύθια του “θα σας βγάλουμε όλους άριστους” και άλλα τέτοια. Δηλαδή μετά το “μήνα του μέλιτος” τι θα γίνει; Πόσο κλάμα έχει να πέσει;
Το συγκεκριμένο συμβάν είναι μια τρανή διάψευση σε εκείνους που πιστεύουν ότι η αξιολόγηση τους θα είναι μια τυπική διαδικασία, άλλη μια μέρα στη δουλειά που θα περάσει και όλα καλά μετά… αλλά και σε αυτούς που επιχειρηματολογούν υπέρ τέτοιων διαδικασιών. Και στο συγκεκριμένο συμβάν ο/η εκπαιδευτικός δήλωνε υπέρ της αξιολόγησης λίγο πριν τη δοκιμάσει. Λίγο μετά όμως είδε ότι κανένας δεν εκτίμησε τα άπειρα προσόντα, το μεράκι για δουλειά, την αγάπη για τους μαθητές… Αντιλήφθηκε ότι δεν πρόκειται να βγει άριστος/η, όσο άριστος/η και αν είναι, πολύ απλά γιατί αυτή η διαδικασία δε φτιάχτηκε για αυτό. Αντιλήφθηκε ότι έμπλεξε, ενώ νόμιζε ότι θα ξεμπλέξει. Για όσους ακόμα πιστεύουν ότι θα βγουν άριστοι, μάλλον θα πρέπει να το ξεχάσουν. Οι άριστοι θα είναι ελάχιστοι και μάλλον θα είναι γνωστοί εκ των προτέρων..if you know what i mean..
Τέλος πάντων, ποτέ δεν είναι αργά. Αργά είναι μόνο για δάκρυα. Δεν είναι αργά για να επιλέξουμε να σταθούμε στο πλευρό των συναδέλφων και των ομόφωνων αποφάσεων των ομοσπονδιών μας, να ενωθούμε απέναντι στην επιστροφή του επιθεωρητισμού και του φόβου, ώστε να μην κλαίμε μετά..
Για προφανείς λόγους δεν αναφέρουμε κανένα στοιχείο που να φωτογραφίζει τους εμπλεκομένους. Εξάλλου δεν έχει σημασία και ίσως να υπάρχουν και άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, πέρα από αυτήν που έφτασε στα δικά μας αυτιά..
Διευθυντής κλείδωσε εκπαιδευτικούς στο σχολείο, ενώ είχε μπει κρυφά σύμβουλος για αξιολόγηση
