Οι φοιτητουπόλεις της Ελλάδας: Από την Πάτρα μέχρι την Κέρκυρα, η φοιτητική στέγη εξελίσσεται σε πολυτέλεια
Η εικόνα που διαμορφώνεται στις περισσότερες πανεπιστημιουπόλεις της χώρας αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος. Οι τιμές των ενοικίων παραμένουν ιδιαίτερα υψηλές, ενώ το συνολικό κόστος διαβίωσης καθιστά όλο και δυσκολότερη τη φοίτηση για χιλιάδες νέους.
Πάτρα
Η Πάτρα εξακολουθεί να διαθέτει αρκετές επιλογές κατοικιών, καθώς η βραχυχρόνια μίσθωση δεν έχει λάβει τις διαστάσεις άλλων πόλεων.
- Γκαρσονιέρες εκτός κέντρου: από 300€
- Γκαρσονιέρες στο κέντρο: 400-500€
- Δυάρια: 500-700€
- Ιδιωτικές φοιτητικές εστίες: περίπου 550€, με τους περισσότερους λογαριασμούς να περιλαμβάνονται στην τιμή.
Ιωάννινα
Στα Ιωάννινα υπάρχει ακόμη διαθεσιμότητα κατοικιών, όμως οι τιμές μόνο χαμηλές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.
- Στούντιο ή γκαρσονιέρα: περίπου 350€
- Δυάρι: περίπου 450€
- Επιπλωμένα διαμερίσματα με λογαριασμούς: 600-650€
Οι μεσίτες συνιστούν ιδιαίτερη προσοχή στις διαδικτυακές αγγελίες, καθώς κάθε χρόνο καταγράφονται περιπτώσεις εξαπάτησης οικογενειών που καταβάλλουν προκαταβολές χωρίς να έχουν δει το ακίνητο.
Λάρισα
Η αυξημένη οικοδομική δραστηριότητα έχει δημιουργήσει περισσότερες διαθέσιμες κατοικίες, χωρίς όμως να έχει μειώσει αισθητά τα ενοίκια.
- Παλαιότερα διαμερίσματα: από 300€
- Σύγχρονα πλήρως εξοπλισμένα στούντιο: έως 450€
Οι οικογένειες πλέον δεν εξετάζουν μόνο το ύψος του ενοικίου, αλλά και το συνολικό μηνιαίο κόστος (θέρμανση, κοινόχρηστα, ενεργειακή κατανάλωση).
Αθήνα
Στην Αθήνα η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Στις περιοχές γύρω από τα πανεπιστήμια αλλά και κοντά σε σταθμούς Μετρό, ένα μικρό διαμέρισμα δύσκολα βρίσκεται κάτω από 450-550€, ενώ αρκετές κατοικίες ξεπερνούν ακόμη και τα 650€. Για πολλούς φοιτητές η συγκατοίκηση αποτελεί πλέον μονόδρομο.
Θεσσαλονίκη
Στη Θεσσαλονίκη η αυξημένη ζήτηση και η ανάπτυξη της βραχυχρόνιας μίσθωσης διατηρούν τα ενοίκια σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
- Στούντιο: περίπου 400-500€
- Σύγχρονα ή πλήρως επιπλωμένα διαμερίσματα: έως και 700€
Κέρκυρα
Η Κέρκυρα αποτελεί ίσως τη δυσκολότερη περίπτωση για έναν φοιτητή.
Δεν είναι μόνο οι υψηλές τιμές των ενοικίων. Είναι κυρίως το γεγονός ότι η τουριστική εκμετάλλευση των ακινήτων έχει περιορίσει δραματικά τις διαθέσιμες κατοικίες.
Πολλοί πρωτοετείς δυσκολεύονται να βρουν σπίτι ακόμη και μέχρι τον Οκτώβριο, ενώ αρκετοί ιδιοκτήτες ζητούν από τους φοιτητές να αποχωρήσουν τον Μάιο, ώστε να ξεκινήσει η τουριστική περίοδος. Δεν λείπουν μάλιστα οι περιπτώσεις όπου ζητείται η προσωρινή αποχώρηση ακόμη και για δύο εβδομάδες το Πάσχα, προκειμένου το ακίνητο να διατεθεί σε επισκέπτες.
Ρόδος
Στη Ρόδο, όπου λειτουργούν τμήματα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η τουριστική ανάπτυξη έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση των διαθέσιμων κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να ανταγωνίζονται ουσιαστικά την τουριστική αγορά.
Ρέθυμνο και Χανιά
Στην Κρήτη, τόσο στο Ρέθυμνο όσο και στα Χανιά, η εικόνα είναι παρόμοια. Η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει περιορίσει σημαντικά τα διαθέσιμα σπίτια για φοιτητές, ενώ τα ενοίκια αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο.
Μυτιλήνη, Χίος και Σάμος
Στα νησιά του Πανεπιστημίου Αιγαίου η κατάσταση επίσης δυσκολεύει. Η περιορισμένη προσφορά κατοικιών και η αυξανόμενη τουριστική αξιοποίηση πολλών ακινήτων οδηγούν σε υψηλότερα ενοίκια και μικρότερη διαθεσιμότητα.
Ένα πανεπιστήμιο δεν αρκεί, χρειάζεται και… οικονομική αντοχή
Κάποτε η μεγαλύτερη αγωνία ενός μαθητή ήταν αν θα περάσει στη σχολή που ονειρευόταν. Σήμερα, μετά την ανακοίνωση των βάσεων, η πρώτη ερώτηση πολλών οικογενειών είναι διαφορετική:
«Θα μπορέσουμε να πληρώσουμε το σπίτι;»
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Γιατί στα 500 ή 600 ευρώ του ενοικίου προστίθενται το ρεύμα, το νερό, το ίντερνετ, τα κοινόχρηστα, οι μετακινήσεις, τα τρόφιμα και τα καθημερινά έξοδα. Έτσι, το πραγματικό μηνιαίο κόστος διαβίωσης ενός φοιτητή ξεπερνά εύκολα τα 900 έως και 1.200 ευρώ.
Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι η κατάσταση αυτή δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Εδώ και χρόνια όλες οι κυβερνήσεις αναγνωρίζουν το πρόβλημα, όμως οι δημόσιες φοιτητικές εστίες παραμένουν ελάχιστες, η στεγαστική πολιτική αποδεικνύεται ανεπαρκής και η αγορά λειτουργεί σχεδόν ανεξέλεγκτα. Η βραχυχρόνια μίσθωση επεκτείνεται συνεχώς, ιδιαίτερα στις τουριστικές περιοχές, χωρίς να υπάρχουν ουσιαστικά αντίβαρα για την προστασία των φοιτητών.
Το αποτέλεσμα είναι η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση να εξαρτάται πλέον όχι μόνο από την επίδοση στις Πανελλαδικές εξετάσεις, αλλά και από το εισόδημα της κάθε οικογένειας. Και αυτό δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό σε μια χώρα που θέλει να μιλά για ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση.
