Τα «ήξεις αφήξεις» της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τον τελευταίο καιρό η Υπουργός Παιδείας εμφανίζεται σε πληθώρα τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών. Φροντίζει, δε, να τονίζει εμφατικά την υλοποίηση 25.000 μόνιμων διορισμών την τελευταία τριετία, αλλά και το γεγονός ότι «τα σχολεία έχουν ανοίξει φέτος με την καλύτερη δυνατή συνθήκη ανθρώπινου δυναμικού όλων των εποχών».
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι για δώδεκα χρόνια δεν είχε πραγματοποιηθεί κανένας μόνιμος διορισμός στην εκπαίδευση, με αποτέλεσμα την εκτόξευση των εκπαιδευτικών αναγκών σε Γενική, Ειδική, Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι την τρέχουσα σχολική χρονιά έχουν πραγματοποιηθεί, ήδη, 45.221 προσλήψεις αναπληρωτών. Αυτό από μόνο του αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μετά τις αιτήσεις παραίτησης των εκπαιδευτικών που αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν φέτος, τα εκπαιδευτικά κενά και οι ανάγκες του εκπαιδευτικού προσωπικού θα διογκωθούν.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στην παρουσίαση του προϋπολογισμού για την Παιδεία το έτος 2023 καταγράφηκε αύξηση κατά 239 εκ. €.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι από τη νέα χρονιά αναμένονται νέα Προγράμματα Σπουδών, πολυδιαφημισμένα καινούρια βιβλία, περισσότερα Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, τέλος, ότι μετά την έξοδο από τα μνημόνια και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς ισχύει ο κανόνας του 1:1, δηλαδή για κάθε μια αποχώρηση, πραγματοποιείται (αυτοδίκαια) η κάλυψη της θέσης αυτής με νέο, μόνιμο διορισμό.
Αν κάποιος διαβάσει όλα τα παραπάνω θα νομίζει ότι όλα βαίνουν καλώς στη σημερινή πραγματικότητα. Οι αμφιβολίες, ωστόσο, που απορρέουν από τις δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου φαίνεται να οδηγούν τους εκπαιδευτικούς κατά κρημνών και τους παροικούντες το Υπουργείο σε ανεπίτρεπτο ολίσθημα.
Υπάρχουν αρκετές αμφιβολίες, λοιπόν, για τον σκοπό της -σχεδόν- καθημερινής παρουσίας της Υπουργού σε εκπομπές. Η μόνιμη αναφορά στους διορισμούς που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία έτη, σε συνδυασμό με την άρνηση οποιασδήποτε απάντησης στο τι μέλλει γενέσθαι τη φετινή χρονιά, θυμίζουν περισσότερο προεκλογική εκστρατεία, παρά Υπουργό που ενδιαφέρεται για τους εκπαιδευτικούς.
Υπάρχουν αρκετές αμφιβολίες για τον σκοπό των δηλώσεων της Υφυπουργού ότι θα γίνει ο προγραμματισμός των διορισμών, αλλά πιθανώς δε θα μπορέσει να ολοκληρωθεί η διαδικασία, λόγω των εθνικών εκλογών.
Υπάρχουν αρκετές αμφιβολίες για τον σκοπό της διαρροής ενός «νέου συστήματος διορισμών εκπαιδευτικών», ώστε η κυβέρνηση να αφουγκραστεί και να «μετρήσει» τις αντιδράσεις του εκπαιδευτικού κόσμου, την ώρα που ετοιμάζεται η έκδοση της νέας προκήρυξης της Γενικής με τους ίδιους όρους του υπάρχοντος συστήματος.
Για όλα τα παραπάνω, ως ΠΑΣΑΔ ρωτάμε τα εξής:
α) Αν όντως θέλει η κυβέρνηση να εξαλείψει τη «στρεβλή εφαρμογή του θεσμού του αναπληρωτή», θα δεσμευθεί ΔΗΜΟΣΙΑ ότι οι διορισμοί θα συνεχιστούν και θα πραγματοποιηθούν και το καλοκαίρι του 2023; Θα εφαρμοστεί ο κανόνας «ένας διορισμός για κάθε μια συνταξιοδότηση»;
β) Τι αφορά το νέο σύστημα διορισμών και πότε προβλέπεται να εφαρμοστεί;
Το 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα μεγάλο «πολιτικό» λάθος, το οποίο, τουναντίον, ήταν παιδαγωγικά σωστό. Προκήρυξε μόνιμους διορισμούς στην Ειδική Αγωγή. Μετά την αλλαγή της κυβέρνησης στις εκλογές του 2019, η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να «καρπώνεται» τους εν λόγω διορισμούς. Έχει η παρούσα κυβέρνηση το θάρρος και το σθένος να προκηρύξει διορισμούς σταματώντας οποιοδήποτε προεκλογικό παιχνίδι στην πλάτη των εκπαιδευτικών; Αν ναι, με αυτόν τον τρόπο θα δεσμεύσει ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ κυβέρνηση -ακόμα και την ίδια- να τους υλοποιήσει μετά το πέρας της εκλογικής διαδικασίας. Οτιδήποτε άλλο χαρακτηρίζεται ως πισωγύρισμα με τεράστιο πολιτικό κόστος.
Επιπρόσθετα, κανονικά ισχύει η παράγραφος 4 του άρθρου 63 (ν.4589/2019), κατά την οποία οι αναπληρωτές μπορούν να διοριστούν και να παραμείνουν στη θέση τους μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς, αναλαμβάνοντας υπηρεσία από την επόμενη. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορούσε η ηγεσία του Υπουργείου να αυξήσει τον αριθμό των διορισμένων συναδέλφων μας που θα έχει η ίδια διορίσει, χωρίς να υπάρχει ο φόβος του «λάθους», με το να «χαρίσει» διορισμούς στην επόμενη κυβέρνηση.
Στην τελευταία συνάντηση που είχαμε με την πολιτική ηγεσία, υπήρξε η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ότι οποιαδήποτε αλλαγή που αφορά το σύστημα διορισμών και προσλήψεων θα συζητηθεί πρώτα με τους άμεσα ενδιαφερόμενους και δε θα βρεθούμε προ τετελεσμένου για ακόμη μία φορά. Καταδικάζουμε απερίφραστα οποιαδήποτε συζήτηση που εμπεριέχει τον γραπτό διαγωνισμό ΑΣΕΠ. Ευελπιστούμε ότι καμία κυβέρνηση δε θα τολμήσει να σκεφτεί να επαναφέρει ένα σύστημα που έχει, ήδη, αποτύχει. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, συνιστά πολιτική αυτοκτονία για αυτούς που θα το επιχειρήσουν.
Από την πρώτη στιγμή που τέθηκε σε διαβούλευση και τελικά σε ισχύ το «Προσοντολόγιο», εκφράσαμε την έντονη αντίθεσή μας, καθώς εκμηδένιζε την προϋπηρεσία μας και οδηγούσε σε ένα διηνεκές κρεσέντο «κυνηγιού προσόντων». Αναμφίβολα, το υπάρχον σύστημα επιτάσσει αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές, όμως, θα πρέπει να είναι στη βάση αυτού του συστήματος αναζητώντας τρόπους για να αποτελεί το βασικό πτυχίο κεντρικό πυρήνα, ενώ θα μοριοδοτείται γενναία η προϋπηρεσία. Οτιδήποτε άλλο θα είναι εμπαιγμός και υποβάθμιση των εκπαιδευτικών, αναλογιζόμενοι τον χρόνο και το κόστος που ο καθένας μας έχει επενδύσει.
Τέλος, αν η διδασκαλία αποτελεί προσωπική, μελλοντική επιδίωξη του Πρωθυπουργού, «Ζητάμε πάρα πολλά από τους δασκάλους και τους καθηγητές και τους δίνουν λίγα, μακάρι κάποια στιγμή στο μέλλον να διδάξω», τον καλούμε να το πράξει από σήμερα κιόλας. Αλλά να το πράξει με τις συνθήκες που επικρατούν στα δημόσια σχολεία της χώρας. Με τους πενιχρούς μισθούς, τις ελλιπέστατες υλικοτεχνικές υποδομές. Με την αγωνία του πότε θα δουλέψει στον τόπο του, με το άγχος αν θα δουλέψει. Να βιώσει την ομηρία των εκπαιδευτικών σε οικογενειακό, ακαδημαϊκό, οικονομικό επίπεδο.
Οι εκπαιδευτικοί δεν επαιτούμε. Διεκδικούμε. Διεκδικούμε όλα αυτά που σε μία ευνομούμενη χώρα θα έπρεπε να μας παρέχονται. Σταθερή δουλειά. Αξιοπρεπείς μισθοί. Κυρίως, όμως, απαιτούμε να αντιμετωπιζόμαστε ως ευυπόληπτοι λειτουργοί της εκπαιδευτικής διαδικασίας και όχι ως άβουλοι ψηφοφόροι που καταλαμβάνονται εξαπίνης από τις ορέξεις της εκάστοτε ηγεσίας.
Από τα μέσα Οκτωβρίου επιδιώκουμε διάλογο με την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ο οποίος αναβάλλεται ή/και αποφεύγεται διαρκώς και τεχνηέντως. Περιμένουμε σαφείς απαντήσεις και ανάληψη πολιτικών ευθυνών για τις όποιες αποφάσεις παρθούν.
