Εισήγηση Κυριακής Μάλαμα στην ημερίδα της Alysos Alert και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας για τις πολιτικές που απαιτούνται για την βελτίωση της ζωής των Ρομά συμπολιτών μας.
Αξιότιμες κυρίες, αξιότιμοι κύριοι, θα ήθελα κι εγώ από την πλευρά μου να χαιρετήσω την εξαιρετικά σημαντική ημερίδα που συνδιοργανώνεται από την ALYSOS ALERT και την ΚΕΔΕ και να υπογραμμίσω ότι για να νοηματοδοτηθεί η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης, την οποία μνημονεύουμε σήμερα, θα πρέπει να την μετουσιώνουμε απτές πολιτικές κάθε μέρα.
Η σημερινή μας συζήτηση στρέφει το βλέμμα της στους συμπολίτες μας Ρομά, οι οποίοι βιώνουν καθημερινά όψεις τους κοινωνικού αποκλεισμού, της κοινωνικής αδικίας, των ελλείψεων των πολιτικών του κράτους, των κενών στο πλέγμα κοινωνικής προστασίας, που έτσι κι αλλιώς ταλαιπωρεί την πολιτεία μας. Αν θα έπρεπε με δυο λέξεις να περιγράψουμε την σημερινή μεγαλύτερη πρόκληση, την πιο μεγάλη απειλή για τους συμπολίτες μας Ρομά, αυτή δεν θα ήταν άλλη από την ακραία φτώχεια.
Σε μία περίοδο γενικής όξυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, για λόγους που κατα την γνώμη μας οφείλονται στις ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές πολιτικές, οι πιο ευάλωτες οικονομικά κοινωνικές ομάδες είναι αυτές που αντιμετωπίζουν την απειλή της αποστέρησης βασικών, θεμελιωδών κοινωνικών αγαθών.
Σε μία πρόσφατη σύσκεψή μας με γυναίκες Ρομά στον Δενδροπόταμο της Θεσσαλονίκης χαρτογραφήσαμε αρκετές οπτικές αυτού του νέου κύματος ακραίας φτώχειας που πλήττει τους πολίτες Ρομά και το οποίο, βέβαια, έρχεται να προστεθεί στην ήδη πολύ μεγάλη έκθεση των Ρομά στην φτώχεια, στον κοινωνικό αποκλεισμό, στον εκπαιδευτικό αποκλεισμό, στην υγειονομική φτώχεια, στην εργασιακή εκμετάλλευση, στην διατροφική ανασφάλεια, στην αποστέρηση βασικών αγαθών, όπως η στέγη, το πόσιμο νερό σε πολλές περιπτώσεις, στην ενεργειακή φτώχεια, στο κρύο και βέβαια, ως πιο νέο φαινόμενο, στα κόκκινα δάνεια, τα οποία στερούν κάθε προοπτική, αν ποτέ υπήρξε τέτοια, της συμμετοχής των συμπολιτών μας Ρομά στην γενική οικονομική ανάπτυξη κι ευημερία.
Δεν φτάνουν, όμως, οι γενικές διαπιστώσεις, χρειάζονται ουσιαστικές πολιτικές παρεμβάσεις. Εμείς λέμε ότι πρέπει να πιάσουμε ξανά το νήμα από εκεί που το αφήσαμε το 2019. Ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κυβέρνηση, αν έδωσε μια μάχη μέχρις εσχάτων, αυτή ήταν η μάχη κατά τις ακραίας φτώχειας. Η ένταξη των πολιτών Ρομά σε εργαλεία κατά της ακραίας φτώχειας υπήρξε καθοριστική. Καθοριστική, επίσης, υπήρξε κι η ενδελεχής δουλειά σε σχέση με την βελτίωση των συνθηκών της καθημερινότητας των Ρομά, αλλά κι η βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης.
Επίσης, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ περιόρισε την διείσδυση και την καταπίεση που βιώνουν οι κοινότητες Ρομά από το οργανωμένο έγκλημα και ταυτόχρονα βελτίωσε την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας, σε σχέση με τον σεβασμό των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων όλων των πολιτών. Σε αυτό τον τομέα είδαμε, επίσης, μια οπισθοχώρηση από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Τέλος, αν υπήρξε μια εργασία που προχωρήσαμε και θα έπρεπε να συνεχιστεί με αμείωτη ένταση, αυτή είναι η χαρτογράφηση των οικισμών των Ρομά κι η κατηγοριοποίηση τους σε σχέση με τις ανάγκες που παρουσιάζουν. Αν θέλουμε να αλλάξουμε την εικόνα σε σχέση με τον κοινωνικό αποκλεισμό θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όλοι οι πολίτες Ρομά διαβούν σε συνθήκες στις οποίες δεν απουσιάζουν θεμελιώδη για την ζωή αγαθά. Αυτή τη δουλειά πρέπει να την προχωρήσουμε, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να περάσουμε στο επόμενο βήμα, το οποίο είναι η πραγματική συμμετοχή όλων στην βιώσιμη ανάπτυξη και πρόοδο του τόπου. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε για ακόμα μία φορά οι πιο ευάλωτοι να μείνουν πίσω. Σας ευχαριστώ
