Προτάσεις για “Ωνάσεια” Σχολεία: Συνεργασία Κράτους και Ιδιωτικού Τομέα με Ερωτήματα για τη Δημόσια Εκπαίδευση
Η Αντίφαση των «Δημόσιων Ωνάσειων Σχολείων»: Εκπαιδευτική Καινοτομία ή Ελιτισμός;
Το Ίδρυμα Ωνάση αναλαμβάνει την ανακαίνιση και τη χρηματοδότηση νέων «Δημόσιων Ωνάσειων Σχολείων» με πρότυπο τη λειτουργία των Πρότυπων Σχολείων, όπου η εισαγωγή μαθητών γίνεται μέσω εξετάσεων και οι εκπαιδευτικοί επιλέγονται με συγκεκριμένα κριτήρια. Τα σχολεία αυτά θα συνδέονται με πανεπιστημιακά ιδρύματα για την εισαγωγή εκπαιδευτικών καινοτομιών, ενώ η διοίκησή τους θα ρυθμίζεται από επιτροπή με πλειοψηφία του Δημοσίου. Ωστόσο, η λειτουργία τους ως πρότυπα, και όχι ως γειτονικά σχολεία, προκαλεί αντιδράσεις, καθώς ενισχύει τον εκπαιδευτικό ελιτισμό και επιβαρύνει τα υπόλοιπα σχολεία των περιοχών που προορίζονται για κοινωνική ενίσχυση.
Κ. Μάλαμα : Απαράδεκτες οι ανακοινώσεις για μετατροπή δημοσίων σχολείων σε σχολεία “ευεργέτη”.
Η κυβέρνηση στο Υπουργικό Συμβούλιο της 23ης Δεκεμβρίου ανακοίνωσε νομοσχέδιο για την μετατροπή 22 δημοσίων σχολείων σε “Ωνάσεια” σχολεία. Από την πλευρά του το Ίδρυμα Ωνάση σε δική του ανακοίνωση κάνει λόγο για την μετατροπή σχολείων με πάνω από 6000 μαθητές σε “ευάλωτες περιοχές”, όπως αναφέρει, σε “Ωνάσεια”, όπου το κράτος θα συνεχίσει να πληρώνει για την λειτουργία τους, αλλά το Ίδρυμα Ωνάση θα πληρώσει για την αναβάθμιση των υποδομών τους, με αντάλλαγμα να εφαρμόσουν εκπαιδευτικές μεθόδους που το ίδιο θεωρεί “σύγχρονες”, “καινοτόμες” και με “δεξιότητες που απαιτεί ο 21ος αιώνας”.
Είναι προφανές πως ούτε την επιλογή των σχολείων, ούτε των επιπλέον προγραμμάτων μπορεί να την κάνει οποιοσδήποτε άλλος φορέας πέρα από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Υπουργείο Παιδείας. Πολλώ δε μάλλον να δημιουργηθεί Διοικούσα Επιτροπή του δημοσίου με συνεταίρο έναν ιδιωτικό φορέα, για αυτά τα πολύ κρίσιμα και ευαίσθητα για την δωρεάν δημόσια εκπαίδευση ζητήματα. Άλλωστε η διεθνής εμπειρία με τις ζώνες και τα σχολεία ΖΕΠ (ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας) σε χώρες όπως η Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, δεν έχει παραδείγματα που ιδιωτικοί φορείς αποφασίζουν ή συναποφασίζουν για τόσο σημαντικά ζητήματα
