Στον αθέατο, αλλά απολύτως κρίσιμο πυρήνα του δημόσιου σχολείου – και ειδικά της Ειδικής Εκπαίδευσης – βρίσκεται ένα επαγγελματικό πεδίο που, για δεκαετίες, στηρίζει με συνέπεια τους πιο ευάλωτους μαθητές. Ο λόγος για το Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό (Ε.Β.Π.), το οποίο εργάζεται καθημερινά δίπλα σε παιδιά με σοβαρές και σύνθετες αναπηρίες, επιτελώντας ένα έργο απαιτητικό, εξαντλητικό και – δυστυχώς – συχνά αόρατο από τη δημόσια διοίκηση. Πως υπολογίζονται τα μόρια απόσπασης του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού ( ΕΕΠ) και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού( ΕΒΠ)
Το Ε.Β.Π. δεν ασκεί απλώς βοηθητικά καθήκοντα. Είναι ο κρίσιμος συνδετικός κρίκος μεταξύ των αναγκών των μαθητών και της εύρυθμης λειτουργίας της σχολικής ζωής. Η καθημερινότητά τους περιλαμβάνει φροντίδα, μετακίνηση, υγιεινή, σίτιση, καθαριότητα, συναισθηματική υποστήριξη – ακόμη και διαχείριση κρίσεων. Έρχονται σε άμεση επαφή με βιολογικά υγρά, λοιμώδεις παράγοντες, επικίνδυνες καταστάσεις, συχνά χωρίς επαρκή μέσα ατομικής προστασίας ή ουσιαστική υποστήριξη.
Παρ’ όλα αυτά, οι εργαζόμενοι του Ε.Β.Π. παραμένουν εκτός του πλαισίου των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (Β.Α.Ε.), στερούμενοι βασικών θεσμικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων που απολαμβάνουν αντίστοιχοι κλάδοι σε άλλους τομείς του Δημοσίου.
Το αίτημα για την ένταξή τους στα Β.Α.Ε. δεν είναι νέο. Είναι όμως πιο επίκαιρο και πιο επιτακτικό από ποτέ. Δεν αποτελεί πολυτέλεια ή παραχώρηση, αλλά θεσμική υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι σε εργαζόμενους που δίνουν καθημερινά τον εαυτό τους μέσα σε αντίξοες συνθήκες.
Η αναγνώριση του Ε.Β.Π. στα Β.Α.Ε. σημαίνει:
Προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.
Δίκαιη και ισότιμη μεταχείριση με συναδέλφους άλλων υπηρεσιών.
Ανάδειξη της αξίας και του ρόλου τους στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Θεσμική δικαιοσύνη απέναντι σε χρόνια άνιση μεταχείριση.
Η Π.Ο.Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α. καλεί το Υπουργείο Παιδείας, σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία, να προχωρήσει άμεσα στην έναρξη των διαδικασιών ένταξης του Ε.Β.Π. στα Βαρέα και Ανθυγιεινά. Να αναγνωρίσει επιτέλους στην πράξη αυτό που η εκπαιδευτική κοινότητα γνωρίζει καλά: ότι χωρίς το Ε.Β.Π., η Ειδική Εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Και αν πράγματι θέλουμε ένα δημόσιο σχολείο που να στηρίζει κάθε παιδί, τότε οφείλουμε πρώτα να στηρίξουμε εκείνους που το κάνουν πράξη – με αφοσίωση, επαγγελματισμό και αυταπάρνηση.
