Η ακρίβεια γεμίζει τα κρατικά ταμεία, αλλά αδειάζει τις οικογενειακές τσέπες
Τελικά, ο λογαριασμός της ακρίβειας δεν μένει μόνο στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Φτάνει στο οικογενειακό εισόδημα, στην αντλία του πρατηρίου, στον λογαριασμό του μήνα — και ταυτόχρονα περνάει και στο ταμείο του κράτους.
Τα 1,548 δισ. ευρώ επιπλέον έσοδα από τον ΦΠΑ δεν είναι απλώς ένας αριθμός στον προϋπολογισμό. Πίσω από αυτόν βρίσκονται εκατομμύρια συναλλαγές που έγιναν ακριβότερες. Ο πολίτης πληρώνει περισσότερα για τα ίδια προϊόντα και υπηρεσίες και, χωρίς να αλλάξει ο φορολογικός συντελεστής, καταβάλλει περισσότερο ΦΠΑ.
Την ίδια ώρα, στα καύσιμα η εικόνα αποκαλύπτει το άλλο πρόσωπο της ακρίβειας: οι πολίτες κόβουν διαδρομές και λίτρα επειδή οι τιμές έχουν ξεπεράσει τις αντοχές τους.
Με λίγα λόγια, όταν οι τιμές ανεβαίνουν, το κράτος εισπράττει περισσότερο από κάθε αγορά. Όταν όμως οι οικογένειες δεν αντέχουν άλλο, είναι εκείνες που καλούνται να περιορίσουν την κατανάλωσή τους.
Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο: ο φόρος πάνω στην ακρίβεια εισπράττεται αυτόματα, ενώ η επιστροφή έστω ενός μέρους αυτών των πρόσθετων εσόδων στους πολίτες χρειάζεται διαπραγμάτευση, δημοσιονομικό χώρο και ευρωπαϊκή έγκριση.
Για την ώρα, λοιπόν, η εξίσωση είναι απλή και σκληρή: οι τιμές ανεβαίνουν, τα νοικοκυριά πληρώνουν, το κράτος εισπράττει. Το αν ένα μέρος αυτού του λογαριασμού θα επιστρέψει τελικά στην κοινωνία παραμένει ζητούμενο.
Πότε και Πώς Αλλάζει το Μισθολογικό Κλιμάκιο (Μ.Κ) των Εκπαιδευτικών
