Η στρέβλωση στη νοοτροπία που διέπει την ελληνική κοινωνία είναι πια τόσο διαδεδομένη που μας φαίνονται φυσιολογικά και συνηθισμένα πράγματα που αν κάτσει να τα σκεφτεί κανείς κριτικά, είναι τελείως ακατανόητα και παράλογα (επιεικείς χαρακτηρισμοί σίγουρα). Ζούμε σε μια εποχή που οι εκπαιδευτικοί έχουν βιώσει μια επίθεση από πλευράς πολιτείας σε όλα τα επίπεδα, κυριολεκτικά πεινάνε με μισθούς φιλοδώρημα, όντας πια οι πιο κακοπληρωμένοι υπάλληλοι της χώρας, η εντατικοποίηση, η τρομοκράτηση και ο διοικητικός αυταρχισμός έχουν εκτοξευτεί στη στρατόσφαιρα και τα επίδικα προβλήματα της περιόδου είναι πάρα πολλά. Και τι κάνει το μεγαλύτερο συνδικαλιστικό όργανο, με αποκλειστική ευθύνη συγκεκριμένων παρατάξεων της πλειοψηφίας;
Μήπως οργανώνει καμπάνιες ενημέρωσης διαθέτοντας τους πόρους του για την ανάδειξη των προβλημάτων, των θέσεων και των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών; Όχι.
Μήπως οργανώνει μαζικές κινητοποιήσεις, διαθέτοντας πόρους για μίσθωση μεταφορικών μέσων, δημιουργία απεργιακών ταμείων, προώθηση της συμμετοχής σε απεργίες , επισκέψεις σε όλα τα σχολεία και ανάλογες δράσεις; Όχι.
Μήπως πληρώνει για την προβολή/διαφήμιση σε ΜΜΕ των θέσεων του Κλάδου; ΟΧΙ.
Μήπως πληρώνει δικαστικά έξοδα και κάνει ομαδικές δικαστικές διεκδικήσεις π.χ. προσφυγές για τις ανακλήσεις των μονιμοποιήσεων, για παράνομες διώξεις σε διευθυντές για την αξιολόγηση, για την άδεια μητρότητας κτλ κτλ; Όχι.
Για να μη μηδενίζουμε σίγουρα κάνει και κάποια πράγματα σημαντικά και με αξία. Διοργάνωσε εξαιρετικές επιστημονικές τηλεδιασκέψεις, βοήθησε συναθρώπους και σχολεία τότε με τις φωτιές, πληρώνει ελάχιστα χρήματα για μικροέξοδα κινητοποιήσεων (μικροφωνική, πανό κτλ). Ναι, αλλά εδώ έρχεται η τεράστια και ειλικρινή απορία για την οποία γράφεται το κείμενο αυτό. Γιατί άραγε η ομοσπονδία την ώρα που δεν ξοδεύει και δεν κάνει κάτι από όλα αυτά τα ουσιώδη που προείπαμε, δίνει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για να γίνει μια μονοήμερη συνδιάσκεψη αιρετών (εκλεγμένων με 33% συμμετοχή θυμίζουμε έτσι);
Έχουμε υπόψη όλα τα ποσά που δικαιολόγησε η ΔΟΕ για μετάβαση, στέγαση, αποζημίωση και προφανώς είναι υψηλά μιας και η συνδιάσκεψη έγινε στην άκρη της χώρας και μιλάμε για πάνω από 130άτομα και είναι πραγματικά να απορεί κανείς. Τι συμβολισμός είναι αυτός; Είναι νορμάλ άραγε κάτι τέτοιο; Τόσο μεγάλοι και σημαντικοί πόροι να ξοδεύονται για ένα πρωινό στα Γιάννενα; Τι νοοτροπία είναι αυτή άραγε; Τι μήνυμα στέλνει;
Σε κάθε περίπτωση ίσως είμαστε εμείς λάθος, ίσως κάτι δεν καταλαβαίνουμε καλά…Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως η λύση δεν είναι να απαξιωθεί η ομοσπονδία και ο συνδικαλισμός και ο κόσμος να απομακρυνθεί από αυτά. Όποιος διαφωνεί με τα κακώς κείμενα, οφείλει να εμπλακεί για να τα αλλάξει και όχι να απέχει. Αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη παγίδα, καθώς μόνο ο συλλογικός αγώνας μπορεί να δώσει ελπίδα και διέξοδο σε κάθε εργαζόμενο.
Μόνοι μας δεν είμαστε τίποτα, μόνο όλοι μαζί μπορούμε να έχουμε φωνή, ας μη το ξεχνάμε!
18 μέρες απεργία οι εκπαιδευτικοί στην Πορτογαλία… αν αναρωτιόμαστε πως κερδίζονται οι αγώνες
