Μαθήματα σε δύο αποθήκες, δύο τουαλέτες για 70 μαθητές και χωρίς προαύλιο – οι καταγγελίες των γονέων για τις συνθήκες λειτουργίας του ΕΝΕΕΓΥΛ Ιλίου προκαλούν σοβαρά ερωτήματα
Σε χώρους που, σύμφωνα με τις καταγγελίες των γονέων, απέχουν σημαντικά από αυτό που θα έπρεπε να θεωρείται ένα σύγχρονο και κατάλληλο σχολικό περιβάλλον, λειτουργεί τα τελευταία χρόνια το ΕΝΕΕΓΥΛ Ιλίου.
Η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, Μένη Παπουτσή, μιλώντας στο MEGA, περιέγραψε μια κατάσταση που –όπως υποστηρίζει– παραμένει άλυτη εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια.
Ο θεσμός της Παράλληλης Στήριξης – Καθήκοντα εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης
Συνολικά 70 μαθητές, παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, μεταξύ άλλων με ΔΕΠΥ και αυτισμό, καλούνται να κάνουν μάθημα σε δύο αποθηκευτικούς χώρους μέσα στο Κέντρο Αποκατάστασης Αναπήρων.
«70 παιδιά σε δύο αποθήκες»
Όπως ανέφερε η κ. Παπουτσή, το σχολείο δημιουργήθηκε με στόχο να αποσυμφορήσει τα ΕΝΕΕΓΥΛ Περιστερίου και Αιγάλεω. Ωστόσο, η στεγαστική λύση που δόθηκε δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της σχολικής κοινότητας.
Σύμφωνα με την καταγγελία, στο ένα κτίριο υπάρχουν μόλις δύο αίθουσες και το γραφείο της διευθύντριας, ενώ στο δεύτερο υπάρχουν περισσότερες αίθουσες, αλλά οι διαθέσιμοι χώροι εξακολουθούν να μην επαρκούν για τον αριθμό των μαθητών.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο στις βασικές υποδομές.
Δύο κοινόχρηστες τουαλέτες για περίπου 70 παιδιά, σύμφωνα με την ίδια καταγγελία, με πόρτες που δεν κλείνουν και χωρίς την απαιτούμενη ιδιωτικότητα.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, δεν υπάρχει προαύλιο.
Όταν η «προσωρινή» λύση γίνεται μόνιμη
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο η περιγραφή των συνθηκών, αλλά το γεγονός ότι αυτές, σύμφωνα με τους γονείς, δεν αποτελούν μια προσωρινή κατάσταση λίγων εβδομάδων ή μηνών.
Μιλάμε για περίπου τέσσερα χρόνια.
Μια λύση που υποτίθεται ότι θα κάλυπτε μια εκπαιδευτική ανάγκη φαίνεται να έχει μετατραπεί σε μια μακροχρόνια πραγματικότητα για δεκάδες μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: πόσο προσωρινή μπορεί να θεωρείται μια κατάσταση όταν διαρκεί τέσσερα χρόνια;
Ειδική αγωγή χωρίς τις απαραίτητες υποδομές;
Τα ΕΝΕΕΓΥΛ απευθύνονται σε μαθητές που χρειάζονται ένα οργανωμένο, ασφαλές και κατάλληλα διαμορφωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Οι ανάγκες αυτών των παιδιών δεν είναι ίδιες με εκείνες ενός τυπικού σχολικού πληθυσμού.
Απαιτούνται κατάλληλοι χώροι, λειτουργικές αίθουσες, ασφαλείς κοινόχρηστοι χώροι, δυνατότητα εκτόνωσης και κίνησης, αλλά και υποδομές που να διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια και την ιδιωτικότητα των μαθητών.
Όταν, λοιπόν, καταγγέλλεται ότι 70 μαθητές δεν χωρούν στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις και δεν διαθέτουν καν προαύλιο, το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα ακόμη πρόβλημα στέγασης.
«Δεν θυμίζει σε τίποτα σχολείο»
Η φράση της προέδρου του Συλλόγου Γονέων είναι χαρακτηριστική:
«Δεν θυμίζει σε τίποτα σχολείο».
Πίσω από αυτή τη φράση βρίσκονται 70 μαθητές, οι οικογένειές τους και οι εκπαιδευτικοί που καλούνται καθημερινά να λειτουργήσουν ένα σχολείο σε συνθήκες που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πού θα κάνουν μάθημα οι μαθητές.
Το ερώτημα είναι αν, μετά από τέσσερα χρόνια, είναι αποδεκτό να εξακολουθεί να μην υπάρχει μια οριστική και κατάλληλη στεγαστική λύση για το ΕΝΕΕΓΥΛ Ιλίου.
Γιατί η ειδική αγωγή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με λύσεις ανάγκης που παραμένουν για χρόνια. Τα παιδιά χρειάζονται σχολείο – όχι αποθήκες που βαφτίστηκαν αίθουσες.
