Εκπαίδευση ή αυθαιρεσία: Η υπογραφή κανονισμού δεν μπορεί να υπερνικά το δικαίωμα στην εκπαίδευση
Σχολικός Κανονισμός και Δικαιώματα του Παιδιού: Η Σύγκρουση της Υποχρεωτικής Υπογραφής από τους Γονείς
Η ανακοίνωση του Υπουργού Παιδείας σχετικά με τον υποχρεωτικό υπογραφή του σχολικού κανονισμού από τους γονείς προκαλεί αντιδράσεις λόγω πιθανών παραβιάσεων του Συντάγματος και των δικαιωμάτων του παιδιού. Οι προτάσεις για δημοκρατικές διαδικασίες και τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων στη σύνταξη του κανονισμού είναι ουσιώδεις για τη διασφάλιση της νομιμότητας και της δημοκρατικής λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος. Η απαίτηση υπογραφής από τους γονείς μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το δικαίωμα όλων των παιδιών για εκπαίδευση και πρέπει να αναθεωρηθεί για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις διεθνείς και εθνικές νομοθεσίες περί παιδικών δικαιωμάτων.
Ενδοοικογενειακή βία και Ποινική διαμεσολάβηση / Νόμος 3500
Σύμφωνα με πληροφορίες, το Υπουργείο Παιδείας επανεξετάζει τις δηλώσεις του περί μη εγγραφής στα σχολεία μαθητών των οποίων οι γονείς δεν υπογράφουν. Οι αρχικές δηλώσεις, που προκάλεσαν ανησυχία στους κόλπους της εκπαιδευτικής κοινότητας, φαίνεται πως ήταν απερίσκεπτες και έρχονται σε αντίθεση με την υποχρεωτική εκπαίδευση.
Λαμβάνοντας υπόψη τα νομικά και πρακτικά κωλύματα, το Υπουργείο Παιδεία φαίνεται πως στρέφεται προς μια πιο μετριοπαθή προσέγγιση. Εξετάζονται εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες θα αποφεύγουν τον αποκλεισμό μαθητών από την εκπαίδευση, ενώ παράλληλα θα διασφαλίζουν την τήρηση των σχολικών κανονισμών.
Προς το παρόν, δεν έχουν ανακοινωθεί οι οριστικές αποφάσεις του Υπουργείου. Αναμένεται, ωστόσο, να υπάρξουν διευκρινίσεις τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες, καθώς πλησιάζει η έναρξη του νέου σχολικού έτους.
Ακολουθεί η χαρακτηριστική δημοσίευση του Γεώργιου Μόσχου
Κύριε Πιερρακάκη,
Ας μιλήσουμε για τα αυτονόητα.
Το δικαίωμα όλων των παιδιών για εγγραφή και φοίτηση στο σχολείο είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο. Εκτός από το σύνταγμα, το θεμελιώνει και η Δεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που είναι νόμος του ελληνικού κράτους από το 1992. Δεν μπορεί καμία σκοπιμότητα να το περιορίσει. Οι σχολικοί κανονισμοί είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για τη διασφάλιση της δημοκρατικής λειτουργίας ενός σχολείου. Για τη διαμόρφωση και εφαρμογή τους χρειάζεται να συμπράττουν όλα τα μέλη της κάθε σχολικής κοινότητας, εκπαιδευτικοί, μαθητές-μαθήτριες και γονείς. Για την ειρηνική και απρόσκοπτη λειτουργία των σχολείων είναι απαραίτητος ένας συνδυασμός συμφωνημένων κανόνων της πολιτείας αλλά και της κάθε σχολικής κοινότητας και εφαρμοζόμενων πρακτικών και δικλείδων ασφαλείας που επιτρέπουν την λήψη αποφάσεων ανάλογα με την σοβαρότητα των γεγονότων και το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών που σε κάθε περίπτωση χρειάζεται να λαμβάνεται προσεκτικά υπόψη, με τη συνδρομή διεπιστημονικής οπτικής, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό. Οι προβλεπόμενες και επιβαλλόμενες συνέπειες για την περίπτωση παράβασης των διατάξεων των σχολικών κανονισμών και γενικότερα των κανόνων της πολιτείας χρειάζεται να διαπνέονται από την αρχή της αναλογικότητας και βέβαια να μην οδηγούν στη στέρηση δικαιωμάτων που βάσει νόμου είναι απαραβίαστα.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης ήδη από το 2007 συνέστησε τη σύνταξη σχολικών κανονισμών σε όλα τα σχολεία με δημοκρατικές διαδικασίες και ο Συνήγορος του Παιδιού το 2009 εισηγήθηκε τη σύνταξη των σχολικών κανονισμών ύστερα από διαβούλευση, με διαδικασίες διαρκούς επιτήρησης και αναθεώρησης, με τη συνδρομή και των μαθητικών κοινοτήτων. Στα χρόνια που ακολούθησαν η υποχρέωση σύνταξης και αναθεώρησης των σχολικών κανονισμών προβλέφθηκε και από την ελληνική νομοθεσία. Ωστόσο, κανένας ως σήμερα δεν διανοήθηκε να θέσει τον σχολικό κανονισμό και την υπογραφή του από τους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών και μαθητριών υπεράνω του δικαιώματος όλων των παιδιών να εγγράφονται και να φοιτούν στο σχολείο.
Η ανακοίνωσή σας ότι «αν ο γονιός δεν υπογράφει τον σχολικό κανονισμό το παιδί δεν θα εγγράφεται στο σχολείο» έρχεται σε σύγκρουση με το σύνταγμα και τα δικαιώματα του παιδιού. Χρειάζεται άμεσα να την ανακαλέσετε!
