Το Δώρο Χριστουγέννων ήταν κομμάτι του ετήσιου εισοδήματος, απολύτως απαραίτητο και κατάκτηση για τον κόσμο της εργασίας
Ένα πρωινό, ή μάλλον μία σκοτεινή νύχτα για τη χώρα πριν 12 χρόνια, στις αρχές Νοέμβρη του 2011 η τότε κυβέρνηση πετσόκοψε κυριολεκτικά, όπως δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά ιστορικά το μισθό των υπαλλήλων και φυσικά των εκπαιδευτικών. Από τη μία μέρα στην άλλη ολόκληροι οικογενειακοί προϋπολογισμοί που είχαν γίνει στη βάση των μέχρι τότε αποδοχών τινάχθηκαν στον αέρα. Οι εκπαιδευτικοί έχασαν μέσα σε λίγες ώρες 300, 400, 500 ευρώ το μήνα(!) από το μισθό τους. Φυσικά η πλήρης κατάργηση των δώρων ακολούθησε. Δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών έγιναν σκόνη σε λίγες ώρες. Πολλοί Έλληνες εκπαιδευτικοί βρέθηκαν σε απόγνωση. Άλλοι έχασαν τα σπίτια τους, άλλοι δεν μπορούσαν καν να συντηρήσουν τις οικογένειές τους.
Ο καιρός πέρασε, 12 χρόνια, η σημερινή πολιτική ηγεσία προβάλει μια δήθεν εικόνα εξόδου από την κρίση. Φυσικά αυτό απέχει έτη φωτός από την αλήθεια και την πραγματικότητα. Όμως υπάρχει πια μια κυβέρνηση που αρέσκεται να ενεργεί σαν τυφλός Aη Βασίλης και να μοιράζει vouncher και pass σε φτωχούς και σε πολύ πλούσιους, μα ποτέ σε εκπαιδευτικούς. Σε μία χώρα λοιπόν που έχει πάρει market pass ιδιοκτήτης beach bar στη Μύκονο, ακόμα δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για τους κυβερνώντες, ώστε να επανέλθει τουλάχιστον ένα μέρος από το πετσόκομμα των αποδοχών των εκπαιδευτικών. Δωδέκατα Χριστούγεννα με άφραγκους εκπαιδευτικούς!
Ίσως έχει έρθει επιτέλους η ώρα για να διεκδικήσουν ένα-ένα οι εκπαιδευτικοί, όλα αυτά που χάσανε. Και στη διεκδίκηση ξεκινάς πρώτα να λες με το όνομά τους αυτά που απαιτείς. Ίσως λοιπόν το εκπαιδευτικό κίνημα συντεταγμένο στις ομοσπονδίες του ήρθε η ώρα να ζητήσει πίσω το δώρο Χριστουγέννων που του το κλέψανε κάποτε μέσα σε μία νύχτα. Το δώρο δεν ήτανε χάρη, ούτε μποναμάς, δεν ήταν παροχή, ήταν μισθός και κατάκτηση εργασιακή. Μακάρι σιγά σιγά να αρχίσουμε να διεκδικούμε πραγματικά όλα αυτά που μας πήραν μέσα από τα χέρια μας.
