Απεργία: Αρνούμαι να γίνω μέρος ενός μέλλοντος για λίγους και εκλεκτούς
Σε μια σειρά από ρητορικά ερωτήματα, το κείμενο ασκεί κριτική στην απαθή στάση που υιοθετούν πολλοί εκπαιδευτικοί
Το κείμενο αποτελεί μια έκκληση προς τους εκπαιδευτικούς να αναλάβουν δράση και να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον για όλους. Η στάση αδράνειας και η άρνηση συμμετοχής στην απεργία θεωρείται ως συνενοχή σε ένα σύστημα που αδικεί τους πολλούς και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ολίγων.
Ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα και το εξωτερικό: Τι ισχύει; Μύθοι, ανακρίβειες και υπερβολές.
Απεργία: Η φωνή μας για ένα μέλλον με αξιοπρέπεια και ελπίδα
ΈΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΡΑΠΙΣΜΑ
-Πώς θα διδάξεις Γλώσσα όταν δεν τη χρησιμοποιείς για να φωνάξεις;
-Πώς θα εξηγήσεις Μαθηματικά όταν όσα και να σου μετρήσουν τα βγάζουν λίγα;
-Πώς θα μιλήσεις για Ιστορία όταν αρνείσαι να γίνεις μέρος της;
-Τι θα πεις στην Αγωγή του Πολίτη όταν δεν διεκδικείς τα δικαιώματά σου;
-Πώς θα εμπνεύσεις στα Καλλιτεχνικά όταν θαυμάζεις εικαστικά μεσσαιωνικά τερατουργήματα που επιστρέφουν και παρακολουθείς ατάραχος ξεπερασμένες επιθεωρήσεις;
-Τι τραγούδια θα συνθέσεις όταν χορεύεις στους ρυθμούς τους;
-Με ποιο κουμπί θα ανοίξεις τους υπολογιστές στην Πληροφορική, όταν η πραγματική μηχανή έχεις καταντήσει εσύ;
-Ποιους Θεούς θα εξυμνήσεις όταν παραχωρείς σε ανθρώπους απόλυτη εξουσία πάνω σου;
-Πώς θα δείξεις την αέναη συνέχεια στη μελέτη του περιβάλλοντος όταν δεν βλέπεις τι έρχεται καταπάνω σου;
-Σε ποιους τόπους θα ταξιδέψεις τους μαθητές σου στη Γεωγραφία, όταν εσύ είσαι εγκατεστημένος στη χώρα του “Δεν μπορώ”;
-Τι γυμναστικές ασκήσεις θα προβάλλεις όταν η μόνη θέση που παίρνεις είναι το σκυμμένο κεφάλι;
-Πώς θα ορίσεις τους νόμους της Φυσικής όταν η δική σου αντίδραση ισούται πάντα με 0;
-Πώς θα δείξεις την αγάπη για τη ζωή όταν η φλόγα μέσα σου σιγοσβήνει;
–ΑΥΡΙΟ ΑΠΕΡΓΩ
Αρνούμαι να γίνω μέρος ενός μέλλοντος για λίγους και εκλεκτούς
