Συχνά ακούγεται το ερώτημα αυτό στον δημόσιο διάλογο. Το ερώτημα που υπονοεί ότι οι εκπαιδευτικοί και τα μέλη ΕΕΠ-ΕΒΠ δεν θέλουν την επιστροφή του επιθεωρητισμού, επειδή δήθεν δεν ανταποκρίνονται στα εργασιακά τους καθήκοντα.
Αλήθεια τι μπορεί να φοβούνται οι γενεές που έζησαν την πιο καταστροφική περίοδο της μεταπολίτευσης, έχουν γνωρίσει την συντριβή των μισθολογικών αποδοχών, την εκτεταμένη ανεργία, την μαζική μετανάστευση και την συρρίκνωση των κοινωνικών και ατομικών τους δικαιωμάτων. Οι γενεές που πριν ξεκινήσουν να εργάζονται ως αναπληρωτές έχουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία ένσημα ετών στον ιδιωτικό τομέα και συχνά όχι μόνο στο γνωστικό αντικείμενο αλλά και στην βαριά βιομηχανία του τουρισμού και σε άλλους τομείς γνωστούς για τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες εργασίας.
Αλήθεια τι μπορεί να φοβούνται οι αναπληρωτές που ανά 9 μήνες αλλάζουν τόπο κατοικίας και εργασίας με το ενοίκιο να είναι συχνά ο μισός τους μισθός. Οι αναπληρωτές, δόκιμοι και μόνιμοι που εργάζονται σε κτίρια, πολλά εκ των οποίων είναι ακατάλληλα και ανεπαρκή και ο ήχος των σοβάδων που πέφτουν απ’ το ταβάνι γαργαλάει γλυκά το αυτί, αν δεν προσγειωθούν στην κεφαλή, εργαζόμενου ή μαθητή. Που διδάσκουν σε τάξεις όπου συνωστίζονται έως και 27 μαθητές ανά τμήμα.
Αλήθεια τι μπορεί να φοβούνται οι πιο καταρτισμένες γενεές στην ιστορία του ελληνικού κράτους και από τους πιο καταρτισμένους κλάδους στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Οι γενεές που έχουν περάσει δεκαετίες εκπαίδευσης που συχνά φτάνει στο επίπεδο του διδακτορικού, με εξειδικεύσεις σε όλα τα πεδία που αφορούν το γνωστικό αντικείμενο και όχι μόνο, με γνώσεις ξένων γλωσσών, που έχουν απ’ τα χαμηλότερα ποσοστά τεχνολογικού/ψηφιακού αναλφαβητισμού στην χώρα όπου το 47% είναι ψηφιακά αναλφάβητοι, σύμφωνα με την έκθεση παρακολούθησης της Εκπαίδευσης και της κατάρτισης της Κομισιόν για το 2018.
Αλήθεια τι μπορεί να φοβούνται οι εργαζόμενοι στον χώρο της εκπαίδευσης, όπου επί 15 συναπτά έτη δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε ένας μόνιμος διορισμός!!
Ας μας πουν ξεκάθαρα οι ηθικοί αυτουργοί τέτοιων πονηρών διατυπώσεων που το μόνο, αν και παγκοσμίως εμβληματικό τους επίτευγμα, είναι το ρεκόρ Γκίνες που φτάσανε το δημόσιο χρέος.
Ο επιθεωρητισμός δεν θα επιφέρει καμία βελτίωση ως προς την παροχή υπηρεσιών σε γονείς και μαθητές. Βελτίωση θα επιφέρει η μείωση σε 15 των μαθητών ανά τμήμα, ώστε να είναι δυνατή η ποιοτικότερη και εξατομικευμένη υποστήριξη του κάθε μαθητή. Βελτίωση θα επιφέρει η μαζική αναβάθμιση των σχολικών μονάδων και των κτιρίων όπου στεγάζονται υποστηρικτικές και διοικητικές υπηρεσίες (ΚΕΔΑΣΥ, ΣΕΠ κλπ). Βελτίωση θα επιφέρει η πλαισίωση και η υποστήριξη, με μόνιμο και επαρκές προσωπικό και υποδομές, όλων των μαθητών που αντιμετωπίζουν φτώχεια, ανέχεια, παραμέληση, κακοποίηση, σχολικό εκφοβισμό, προβλήματα υγείας, ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, αναπηρία κλπ. Βελτίωση θα επιφέρει το σταθερό, συνεχές και επαρκές σχολικό και υποστηρικτικό πλαίσιο ως αποτέλεσμα μόνιμων διορισμών.
milamou: πλατφόρμα ψυχολογικής στήριξης με εθελοντές ψυχολόγους & συμβούλους ψυχικής υγείας
Για να υπάρξουν όμως βελτιωτικές αλλαγές που θα ευνοήσουν τους μαθητές και τις οικογένειες τους θα πρέπει τα κονδύλια του κράτους να αλλάξουν ροή. Θα πρέπει να φορολογηθούν οι μεγάλες εταιρίες που πλουτίζουν σε καιρούς κανονικότητας και θησαυρίζουν σε καιρούς κρίσης. Θα πρέπει να κοπούν απ’ την συμμετοχή σε δολοφονικούς πολέμους που στηρίζει το κράτος, χθες και σήμερα και πάντα, απ’ άκρη σ’ άκρη της γης. Θα πρέπει να κοπούν απ’ τις απευθείας, κοστοβόρες αναθέσεις. Θα πρέπει να κοπούν απ’ την συντήρηση του πελατειακού κράτους των μετακλητών, συμβούλων, παρασυμβούλων, συμβούλων των παρασυμβούλων και λοιπών παρατρεχάμενων.
Είναι πολλά τα λεφτά και η αλήθεια είναι, ότι έχουν λόγο να φοβούνται. Όχι, όμως οι εκπαιδευτικοί και τα μέλη ΕΕΠ-ΕΒΠ!!
Μιχαήλ Βολκίδης, Αναπληρωτής ΠΕ 30
Ειδικός Γραμματέας Συλλόγου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής Αττικής
Σκίτσο του Γιώργου Θέμελη
