Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, στις 5 Οκτωβρίου, δεν αποτελεί μόνο μια ημέρα τιμής και αναγνώρισης του έργου των εκπαιδευτικών. Αποτελεί και μια ευκαιρία να ανοίξει η συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο η Πολιτεία αντιμετωπίζει τον άνθρωπο που καλείται καθημερινά να διαμορφώσει το μέλλον της κοινωνίας.
Ο εκπαιδευτικός δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια και εθιμοτυπικές ευχές. Χρειάζεται σεβασμό, εμπιστοσύνη, αξιοπρέπεια, ουσιαστική στήριξη και συνθήκες εργασίας που θα του επιτρέπουν να επιτελεί απρόσκοπτα το παιδαγωγικό του έργο.
Η γραφειοκρατία και η συσσώρευση ευθυνών
Η διαρκής γραφειοκρατική επιβάρυνση, η συσσώρευση ευθυνών και η αμφισβήτηση του επαγγελματικού ρόλου των εκπαιδευτικών δημιουργούν ένα περιβάλλον που απομακρύνει τον εκπαιδευτικό από τον βασικό του ρόλο.
Όπως επισημαίνεται, η αντιμετώπιση του εκπαιδευτικού περισσότερο ως εκτελεστή διαδικασιών και λιγότερο ως επιστήμονα και παιδαγωγού δεν μπορεί να αποτελέσει το μέλλον της εκπαίδευσης.
«Η απαξίωση των εκπαιδευτικών πρέπει επιτέλους να σταματήσει»
Το μήνυμα είναι σαφές: η απαξίωση των εκπαιδευτικών πρέπει επιτέλους να σταματήσει.
Ένα ποιοτικό και σύγχρονο σχολείο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εκπαιδευτικούς που αισθάνονται ότι η Πολιτεία τούς εμπιστεύεται, τους στηρίζει και αναγνωρίζει στην πράξη τον ρόλο τους.
Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, επομένως, δεν μπορεί να περιορίζεται σε ευχές και συμβολικές αναφορές. Η ουσιαστική τιμή προς τον εκπαιδευτικό αποτυπώνεται στις πολιτικές, στις συνθήκες εργασίας και στην καθημερινότητα του σχολείου.
«Τιμούμε τον εκπαιδευτικό όχι με λόγια, αλλά με πράξεις».
Το κείμενο υπογράφει ο Τηλέμαχος Κουντούρης, τέως Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
