Ολομέλεια αιρετών ΔΟΕ – Φρου-Φρου κι αρώματα!
Εδώ ο κόσμος καίγεται…και η ΔΟΕ ξαναδιοργανώνει σουαρέ.
Ενώ διανύουμε την χρονιά της μεγαλύτερης αντιεκπαιδευτικής επίθεσης της τελευταίας 10ετίας, με εκπ/κους και δημόσιο σχολείο στο στόχαστρο, με χιλιάδες κενά στα σχολεία, με θεσμούς όπως οι 3μηνοι αναπληρωτές να βασιλεύουν, με την αξιολόγηση να έχει διαλύσει τα μισά σχολεία και την ατομική αξιολόγηση να κρέμεται πάνω απο τα κεφάλια σαν δαμόκλειος σπάθη, έχουμε μια ΔΟΕ που κήρυξε τις λιγότερες κινητοποιήσεις από κάθε άλλη χρονιά!
Αλήθεια ποια απεργία κήρυξε και οργάνωσε η ΔΟΕ φέτος; Την απεργία με τη διαδήλωση στο Εφετείο με τα χίλια ζόρια, χωρίς ομοφωνία.. Τόσο σκληρά αντιπαλεύει τα τετελεσμένα που δημιουργεί το ΥΠΑΙΘ, τις απειλές του Γεν. Γραμματέα, τα νομοσχέδια για την υπό-βάθμιση του ρόλου του εκπ/κου και την επαναφορά του επιθεωτητισμού;
Τι κάνει όμως με επιδεξιότητα; Διοργανώνει εξορμήσεις σε όλη τη χώρα, όπου συναντούν τα μέλη των παραταξιακών μηχανισμών τους για να προετοιμαστούν για τις εκλογές του Μάη..
Βγαίνουν χαμογελαστές φωτογραφίες σε ανύπαρκτες τοπικές κινητοποιήσεις-ανύπαρκτες γιατί δεν τους ενδιαφέρει να τις οργανώσουν, να μαζέψουν κόσμο με απεύθυνση μέσα στα σχολεία κτλ.. τις ανακοινώνουν εθιμοτυπικά και μετά φωτογραφίζονται σε αυτές.
Τελευατία πράξη της συνδικαλιστικής δράσης της ομοσπονδίας μας, η ολομέλεια αιρετών!
Μάλλον εμείς δεν καταλαβαίνουμε καλά και έπρεπε εν μέσω αυτής της συγκυρίας, όλα αυτά τα χρήματα της ομοσπονδίας να ξοδευτούν για άλλη μια φορά σε εισιτήρια και ξενοδοχεία, για να συζητήσουν οι αιρετοί του 2019 τα προβλήματά μας(αν συζήτησαν αυτά). Οι πόροι και οι δυνάμεις της ομοσπονδίας ίσως έπρεπε να πηγαίνουν στη διοργάνωση και υποστήριξη των κινηματικών δράσεων, σε πλακατ, σε λεωφορεία που θα μεταφέρουν απεργούς, σε απεργιακά ταμεία, σε promotion των αιτημάτων μας, στην υποστήριξη ακόμα και δικαστικών εξόδων συναδέλφων στις δίκαιες διενέξεις τους με το ΥΠΑΙΘ και σε τόσα άλλα…αλλά μάλλον κάνουμε λάθος.
Μάλλον προέχουν τα reunion παλαιών αιρετών. Σε όλα αυτά δεν τσουβαλιάζουμε όλους όσους συμμετέχουν στο ΔΣ της ΔΟΕ, αλλά μόνο τις παρατάξεις που τα ψηφίζουν και όλοι ξέρουμε ποιες είναι αυτές. Για τα κακώς κείμενα δεν φταίει μια ομοσπονδία, γενικώς οι συνδικαλιστές, ή γενικά οι πολιτικοί.
Φταίνε αυτοί που ψηφίζει πολύς κόσμος και επομένως φταίμε εμείς οι ίδιοι που μπροστά στην κάλπη αδυνατούμε να ξεχωρίσουμε τους υποψηφίους και ψηφίζουμε τους χαιρετάκηδες, αυτούς που τάζουν εξυπηρετησούλες οι τους διευθυντές που δίνουν αδειούλες. Λύση δεν είναι λοιπόν η απαξίωση της ΔΟΕ, αλλά ο επιμερισμός της ευθύνης σε αυτούς που ευθύνονται για αυτή την εικόνα της ΔΟΕ.
Όλα κρίνονται στην κάλπη εξάλλου, μακάρι να ανοίξουμε κάποια στιγμή τα μάτια μας.
ΥΓ: Δεν απαξιώνουμε καθόλου το θεσμό του αιρετού που είναι απαραίτητος και προφανώς μόνοι νόμιμοι αιρετοί του κλάδου είναι οι τελευταίοι αιρετοί που εκλέχθηκαν στις εκλογές του 2019.
Δεν απαξιώνουμε το συνδικαλισμό-ίσα ίσα μάλιστα τον θεωρούμε πολύ σημαντικό-αλλά καυτηράζουμε συγκεκριμένες παλαιοσυνδικαλιστικές νοοτροπίες που μακάρι να αλλάξουν κάποια μέρα…
