Ανοχύρωτη χώρα, ανεύθυνες αρχές
Βαρύτατες ευθύνες για τον πνιγμό εκπαιδευτικού – συνιδιοκτήτριας φροντιστηρίου στην Άνω Γλυφάδα
Το τραγικό συμβάν στην Άνω Γλυφάδα, με τον πνιγμό γυναίκας κατά τη διάρκεια της κακοκαιρίας, αποκαλύπτει με τον πιο ωμό τρόπο τις εγκληματικές ελλείψεις ενός κράτους που αποδεικνύεται διαρκώς απροετοίμαστο και αδιάφορο για την ανθρώπινη ζωή. Σύμφωνα με πληροφορίες που έφτασαν στην ΟΙΕΛΕ, η άτυχη γυναίκα ήταν εκπαιδευτικός σε φροντιστήριο, του οποίου φέρεται να ήταν και συνιδιοκτήτρια.
Η εξέλιξη αυτή προσδίδει ακόμη βαρύτερη διάσταση στο γεγονός, καθώς επιβεβαιώνει με τραγικό τρόπο τις προειδοποιήσεις που είχαν διατυπωθεί μόλις λίγες ώρες νωρίτερα. Η ΟΙΕΛΕ είχε ζητήσει ρητά την εφαρμογή των μέτρων για την κακοκαιρία και στις δομές της μη τυπικής εκπαίδευσης – φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών – ιδιαίτερα από τη στιγμή που τα επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα εκδηλώθηκαν τις απογευματινές και βραδινές ώρες, όταν οι συγκεκριμένες μονάδες βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, ήταν αποκαρδιωτική. Παρά τις προβλέψεις, παρά τον κίνδυνο, η συντριπτική πλειονότητα των φροντιστηρίων λειτούργησε κανονικά, εκθέτοντας εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς σε σοβαρό κίνδυνο. Η απουσία σαφούς και δεσμευτικής εντολής από τις αρμόδιες αρχές λειτούργησε ως άλλοθι για μια ανεξέλεγκτη κατάσταση. Ακόμη πιο ανησυχητικές είναι οι πληροφορίες ότι σε κλειστές διαδικτυακές ομάδες εκπροσώπων ιδιοκτητών υπήρξαν προτροπές για κανονική λειτουργία των μονάδων, με το κυνικό επιχείρημα ότι «δεν υπαγόμαστε στο Υπουργείο Παιδείας και κάνουμε ό,τι θέλουμε».
Το εθιμικό πλαίσιο είναι σαφές: σε έκτακτες συνθήκες, όπως ακραία καιρικά φαινόμενα ή απειλές για τη δημόσια ασφάλεια, οι αποφάσεις για κλείσιμο σχολείων οφείλουν να καλύπτουν και τις δομές μη τυπικής εκπαίδευσης. Χθες, όμως, αυτό το αυτονόητο δεν εφαρμόστηκε. Και το τίμημα ήταν ανθρώπινο.
Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι αμείλικτα και απαιτούν άμεσες απαντήσεις:
Γιατί η Περιφέρεια Αττικής δεν εξέδωσε ρητή και καθολική εντολή αναστολής λειτουργίας και για τις απογευματινές εκπαιδευτικές δομές;
Ποια ήταν η στάση και οι ενέργειες των αρμόδιων Διευθύνσεων Εκπαίδευσης;
Προτίθεται το Υπουργείο Παιδείας να ελέγξει και να επιβάλει κυρώσεις σε όσους ιδιοκτήτες αγνόησαν συνειδητά τον κίνδυνο;
Θα διερευνηθούν οι συνθήκες λειτουργίας του φροντιστηρίου στο οποίο ήταν συνιδιοκτήτρια η άτυχη εκπαιδευτικός;
Και τέλος, θα ανοίξει επιτέλους η συζήτηση για το ανεξέλεγκτο καθεστώς δομών όπως τα λεγόμενα Κέντρα Μελέτης, που λειτουργούν χωρίς σαφές νομοθετικό και κτηριακό πλαίσιο;
Το χθεσινό γεγονός δεν ήταν «ατύχημα». Ήταν το αποτέλεσμα πολιτικής αδράνειας, διοικητικής ανευθυνότητας και μιας λογικής που βάζει τη λειτουργία και το κέρδος πάνω από την ασφάλεια και τη ζωή. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι σκληρό αλλά αναπόφευκτο: πόσες ακόμη ανθρώπινες ζωές πρέπει να χαθούν στους χώρους της εκπαίδευσης και της εργασίας για να αναλάβουν επιτέλους οι αρμόδιοι τις ευθύνες τους;
