Ένα μαύρο πέπλο απλώνεται κάθε μέρα που περνά πάνω από το χώρο της εκπαίδευσης. Διώξεις, ΕΔΕ, πειθαρχικά που θεωρούνταν αδιανόητα για 50 χρόνια, πλέον συμβαίνουν, την ώρα που ένα νέο πειθαρχικό νομοσχέδιο-ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ ετοιμάζεται να μετατρέψει σε πειθαρχικά αδικήματα που θα οδηγούν σε αργία, σχεδόν τα πάντα. Πειθαρχικά αδικήματα που θα εξετάζονται από συμβούλια, η σύνθεση των οποίων άλλαξε και αποτελείται αποκλειστικά από μέλη του ΝΣΚ, χωρίς την παραμικρή εκπροσώπηση εκπαιδευτικών.
Η περίπτωση του Κώστα Τουλγαρίδη: Ο Κώστας Τουλγαρίδης δεν είναι κάποιος άγνωστος στην εκπαιδευτική διοίκηση. Είναι ο κορυφαίος, ο νούμερο 1 Έλληνας συνδικαλιστής(μαζί ίσως με 1-2 ακόμα) σε ότι έχει να κάνει με την κινηματική διεκδίκηση και τους πραγματικούς αγώνες των εργαζομένων. Έχει κυριολεκτικά 40 χρόνια στα οποία βρίσκεται σε πορείες, διαδηλώσεις, συνδικαλιστικούς συντονισμούς, τουλάχιστον 2 φορές τη βδομάδα. Οι ηγεσίες ξέρουν πολύ καλά ότι οργάνωσε και συμμετείχε σε εκατοντάδες, μπορεί και χιλιάδες παρεμβάσεις, σίγουρα στις περισσότερες δράσεις του εκπαιδευτικού κινήματος από όλους τους άλλους. Ο Τουλγαρίδης άλλαξε με τη δράση του την ελληνική εκπαίδευση, από τα εκατοντάδες σχολικά τμήματα που κρατήθηκαν ανοικτά στην Αν.Αττική από τη συνδικαλιστική του δράση μέσω των διεκδικήσεων του συλλόγου εκπ/κων “Κ.Σωτηρίου”, μέσα από την καθιέρωση από αυτόν των πρώτων ενημερωτικών δελτίων αιρετού, πριν πάνω από 10έτη που καταγγέλλανε τις διοικητικές ανορθογραφίες σε πραγματικό χρόνο, μέχρι τα τηλεοπτικά πάνελ και μέχρι την δυναμική διεκδίκηση πραγματικών αυξήσεων μέσα στο μέγαρο μαξίμου το 2006 ως μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ και μέσα από ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Όλα αυτά χωρίς να θρονιαστεί 30χρόνια σε καμιά συνδικαλιστική καρέκλα για να είναι εκτός τάξης, πάντα σε επαφή με την τάξη και παραιτούμενος από κάθε θέση στο πλαίσιο της εναλλαγής που καθιέρωσε η παράταξή του. Όλα αυτά γράφονται για να καταλάβουμε το τι στοχοποιείται σήμερα και όχι χάριν προσκυνηταρίου στον Τουλγαρίδη που δεν θα του άρεσε κιόλας. Στοχοποιούνται λοιπόν οι πιο επιδραστικές δυνάμεις του εκπαιδευτικού κινήματος, τα φυσικά πρόσωπα που μπορούν να σταθούν μπροστά στην πρωτοφανή αντιεκπαιδευτική επίθεση που βιώνει ο κλάδος και να αποτελέσουν πρόβλημα για την επιβολή της.
Για όλα αυτά έχει σηκωθεί και ένα τεράστιο κίνημα συμπαράστασης με πάνω από 100 ψηφίσματα συμπαράστασης από σωματεία και συλλόγους της χώρας μέσα σε λίγες μέρες, αριθμός πρωτοφανής, μεταξύ των οποίων και ψηφίσματα συλλόγων γονέων και κηδεμόνων από σχολεία της περιοχής που δραστηριοποιείται ο Κ.Τουλγαρίδης.
Η περίπτωση της Έφης Λάζου: Η πρόεδρος του συλλόγου εκπαιδευτικών Ζακύνθου έχει επίσης πολύ μεγάλη συνδικαλιστική και κινηματική δράση. Κινητοποιήσεις στο νησί ενάντια στην αξιολόγηση, στις εξετάσεις pisa, στις συγχωνεύσεις, σε κάθε μικρό και μεγάλο διακύβευμα, με πολιτική δράση εκτός σχολείο, με έκφραση μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Τελευταίο επεισόδιο η παράσταση που επιμελήθηκε η ίδια με τίτλο “Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης” και η κλήση της σε ΕΔΕ που καταγγέλλεται από δεκάδες εκπαιδευτικά σωματεία και συλλόγους. Δείτε ενδεικτικά ένα από όλα αυτά τα ψηφίσματα συμπαράστασης, από τον Ζ σύλλογο εκπ/κων Θεσσαλονίκης:
Ζ Σύλλογος Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης “ο Φίλιππος”
ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ στην θεατρολόγο πρόεδρο του Σ.Ε.Π.Ε. Ζακύνθου Έφη Λάζου που διώκεται για την παράσταση «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης»
Το Δ.Σ. του Ζ΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσ/νίκης δηλώνουμε την πλήρη και αμέριστη συμπαράστασή μας στη συναδέλφισσα Έφη Λάζου, θεατρολόγο και πρόεδρο του Σ.Ε.Π.Ε. Ζακύνθου, η οποία έχει κληθεί σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), με αφορμή το περιεχόμενο της θεατρικής παράστασης «Η Άννα Φρανκ συνομιλεί με τα Παιδιά της Παλαιστίνης», που παρουσιάστηκε στα πλαίσια θεατρικού εργαστηρίου του νησιού. Με παιδαγωγική ευαισθησία και με καλλιτεχνική αρτιότητα, επιδιώκει μέσα από το έργο της να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά και το ευρύτερο κοινό γύρω από τον παραλογισμό του πολέμου και τα δικαιώματα των παιδιών σε όλες τις εποχές.
Η Έφη Λάζου διώκεται γιατί διδάσκει την ειρήνη, την αλληλεγγύη, την ανθρωπιά. Διώκεται γιατί μιλά για το δράμα των παιδιών της Παλαιστίνης σε μια περίοδο που επιχειρείται μια ξεκάθαρη προσπάθεια φίμωσης και καταστολής όλων όσων καταγγέλλουν τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, όλων όσων στέκονται απέναντί της με κάθε τρόπο, στα σχολεία, τους δρόμους και τις γειτονιές.
Το γεγονός ότι η συναδέλφισσα στοχοποιείται και υπόκειται σε πειθαρχικό έλεγχο λόγω της καλλιτεχνικής αναφοράς στο δράμα των παιδιών της Παλαιστίνης, αποτελεί σαφή προσπάθεια λογοκρισίας και ποινικοποίησης της τέχνης, της παιδαγωγικής ελευθερίας και της ελευθερίας του λόγου. Μόνο έτσι μπορεί να επιβληθεί η σιωπή για τη συνεργασία και στήριξη από την πλευρά και της ελληνικής κυβέρνησης ενός καθεστώτος που έχει δολοφονήσει πάνω από 70.000 Παλαιστινίους, μεταξύ των οποίων 20.000 παιδιά, που χρησιμοποιεί την πείνα και τη δίψα ως όπλα εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού, που βομβαρδίζει σχολεία, νοσοκομεία και ερείπια γιατί στη θέση τους βλέπει να χτίζονται ριβιέρες και κέρδη, που σκοτώνει ανθρώπους ενώ αναζητούν τροφή και νερό.
Η δίωξη και στοχοποίηση της Έφης Λάζου είναι καθαρά πολιτική, γιατί μέσα από το συγκεκριμένο θεατρικό έργο διδάσκει τις αξίες της ειρήνης, της ελευθερίας, της εναντίωσης στο άδικο και την καταπίεση. Όπως στοχοποιήθηκε η Ελευθερία Παλαιστίδου, γιατί έφτιαξε με τους/τις μαθήτ(ρι)ες της, μια εικαστική δημιουργία, που, ανάμεσα στα άλλα, έγραφε «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Είτε εντός είτε εκτός δημόσιας υπηρεσίας, αποδεικνύεται ότι η οποιαδήποτε αναφορά εκπαιδευτικού στη χώρα μας για την Παλαιστίνη, οδηγεί σε πειθαρχική δίωξη. Ταυτόχρονα, πληθαίνουν οι σκηνές όπου Ισραηλινοί στη χώρα μας συμπεριφέρονται ως έποικοι, με τρομακτική αλαζονεία που τους δίνει η στήριξη των ισχυρών του κόσμου και της ελληνικής κυβέρνησης, με την αστυνομία να κυνηγά και να συλλαμβάνει ανθρώπους που συμμετείχαν σε πορεία για την Παλαιστίνη στο κέντρο της Αθήνας.
Η συγκεκριμένη παράσταση δέχτηκε αρχικά απαράδεκτες συκοφαντικές επιθέσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στη συνέχεια η Δ/νση Π.Ε. Ζακύνθου προχώρησε στην κλήση της συναδέλφου σε ΕΔΕ, χωρίς καμία παιδαγωγική ή νομική βάση. Γι’ αυτό άλλωστε, ακόμα και στην κλήση της για απολογία, δεν αναφέρεται πουθενά συγκεκριμένα το πειθαρχικό παράπτωμα για το οποίο κατηγορείται. Η ενέργεια αυτή ανοίγει ένα πολύ επικίνδυνο δρόμο λογοκρισίας και ελέγχου της ελεύθερης σκέψης και δράσης των εκπαιδευτικών, εντός και εκτός υπηρεσίας, που θυμίζει άλλες εποχές.
Το Δ.Σ. του Ζ΄Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης
- καταγγέλλει την αναιτιολόγητη κλήση σε Ε.Δ.Ε της συναδέλφισσας Έφης Λάζου, η οποία όχι μόνο δεν έχει διαπράξει κανένα πειθαρχικό παράπτωμα, αλλά αντίθετα τιμά με τη δράση της τον ρόλο της εκπαιδευτικού
- υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα κάθε εκπαιδευτικού να εκφράζεται ελεύθερα ενάντια στην αδικία και την εκμετάλλευση, υπερασπιζόμαστε την ελεύθερη παιδαγωγική και καλλιτεχνική δημιουργία, την αλληλεγγύη των λαών, τη ζωή, την ελευθερία, και την ειρήνη!
- απαιτούμε την άμεση ανάκληση της ΕΔΕ και την πλήρη απαλλαγή της συναδέλφισσας από κάθε κατηγορία!
- Η λογοκρισία και ο αυταρχισμός δεν θα περάσουν!
Όλα αυτά δείχνουν τις επικίνδυνες ατραπούς στις οποίες έχει εισέλθει η ελληνική εκπαίδευση και προμηνύουν ένα δυσοίωνο μέλλον όπου στα σχολεία θα κυριαρχεί το σιωπητήριο και το δικαίωμα στην κάθε είδους έκφραση θα πρέπει να διεκδικηθεί από την αρχή.
