Ο Άντονι Χόπκινς, σε μια ειλικρινή εξομολόγηση, μοιράζεται τις σκέψεις του για τη ζωή, τον θάνατο και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Γλυκά που έμειναν: Ζώντας με ένταση και ουσία
Απορρίπτει την ιδέα της “διαταραχής”, θεωρώντας ότι όλοι έχουμε τις ιδιοτροπίες μας.
Συνειδητοποιώντας τον περιορισμένο χρόνο που του απομένει, επιθυμεί να ζήσει με ένταση και ουσία.
Απεχθάνεται ανούσιες συζητήσεις, εγωιστές και χειραγωγούς, ενώ έλκεται από αυθεντικούς ανθρώπους με καλοσύνη, χιούμορ και αίσθημα ευθύνης.
Στόχος του είναι να γεμίσει το υπόλοιπο της ζωής του με ουσιαστικές σχέσεις, ηθική ακεραιότητα και αρμονία.
Δεν νοιώθω διαφορετικός επειδή έχω άσπεργκερ. Πιστεύω ότι όλοι ως ένα βαθμό είμαστε διαταραγμένοι.
Ξέρω ότι έχω λιγότερο χρόνο να ζήσω από ό,τι νόμιζα πως έχω.
Νιώθω σαν ένα παιδί που του έχει δοθεί ένα κουτί σοκολάτες.
Του αρέσει να τις τρώει και όταν βλέπει ότι δεν έχουν μείνει πολλές,
αρχίζει να τις τρώει με μια ιδιαίτερη βουλιμία.
Δεν έχω χρόνο για ανούσιες συζητήσεις περί σωστού και λάθους,
Και δεν έχω καμία επιθυμία να διαφωνώ με ανόητους που παριστάνουν ότι είναι καλά και που δεν ενεργούν ανάλογα με την ηλικία τους.
Ούτε και υπάρχει χρόνος για να πολεμήσω με το γκρι.
Δεν πηγαίνω σε συναντήσεις όπου τα εγώ είναι φουσκωμένα
και δεν αντέχω τους χειραγωγούς.
Απεχθάνομαι τους ζηλόφθονους ανθρώπους,
που προσπαθούν να συκοφαντήσουν εκείνους που είναι πιο ικανοί
και να αρπάξουν τις θέσεις, τα ταλέντα και τα επιτεύγματά τους.
Έχω πολύ λίγο χρόνο για να ψάξω τίτλους, η ψυχή μου βιάζεται.
Υπάρχουν πολύ λίγες καραμέλες που έχουν απομείνει στο κουτί.
Ενδιαφέρομαι για τους ανθρώπους που γελούν με τα λάθη τους,
αυτούς που πετυχαίνουν, που καταλαβαίνουν το λειτούργημά τους και δεν κρύβονται από την ευθύνη.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
και θέλουν να είναι στο πλευρό της αλήθειας, της δικαιοσύνης.
Γι’ αυτό είναι η ζωή.
Θέλω να περιβάλλω τον εαυτό μου με ανθρώπους
που ξέρουν πώς να αγγίζουν τις καρδιές των άλλων.
Που μέσα από τα χτυπήματα της μοίρας, ξέρουν πώς να σηκωθούν
και να διατηρήσουν την απαλότητα της ψυχής.
Ναι, βιάζομαι, βιάζομαι να ζήσω με την ένταση
που μόνο η ωριμότητα μπορεί να δώσει.
Θα φάω όλα τα γλυκά που μου έχουν απομείνει,
θα έχουν καλύτερη γεύση από αυτά που έχω ήδη φάει.
Στόχος μου είναι να φτάσω στο τέλος σε αρμονία με τον εαυτό μου,
τους αγαπημένους μου και τη συνείδησή μου.
Νόμιζα ότι είχα δύο ζωές, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν μόνο μία
και θέλω να την ζήσω με αξιοπρέπεια».
Άντονι Χόπκινς.
Πηγή – Νίκος Αποστολόπουλος
