Δήλωση των εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ Π.Ε.
ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΟΕ ΜΕ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ με αφορμή ν/σ για το πειθαρχικό δίκαιο
«Απεργία που δεν έχει κριθεί στα δικαστήρια είναι νόμιμη». Αυτή η φράση του Γ.Γ. Δημ. Διοίκησης είναι ένα από αυτά που αξίζει να αναφέρουμε από τη συνάντηση διαπαραταξιακής αντιπροσωπείας του ΔΣ της ΔΟΕ με την Υφυπουργό Εσωτερικών Β. Χαραλαμπογιάννη, παρουσία του Γ.Γ. Δημόσια Διοίκησης Γ. Φουστανάκη, που πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι της 27/5. Και ξεκινούμε από αυτό, το αυτονόητο νομικώς δεδομένο, γιατί με αυτό καταδεικνύεται το μοτίβο των κινήσεων της Κυβέρνησης της ΝΔ που χρησιμοποιώντας, καταχρηστικά μάλιστα, την εκτελεστική εξουσία και παραβιάζοντας θεμελιώδεις διατάξεις του υπάρχοντος συνταγματικού χάρτη, ξεδιπλώνει μια τρομοκρατική εκστρατεία για να πετύχει τον πολιτικό της στόχο. Στην προκειμένη περίπτωση να κάμψει τον αγώνα της μαχόμενης εκπαίδευσης ενάντια στην αξιολόγηση της κατηγοριοποίησης και της χειραγώγησης χτυπώντας το απεργιακό δικαίωμα.
Από τη σχεδόν δίωρη συζήτηση, δεν γίναμε σοφότεροι ως προς τις προθέσεις της Κυβέρνησης, αλλά αποσαφηνίστηκαν θέματα που αφορούν στην αξιολόγηση και τα πειθαρχικά που αξίζει να εστιάσουμε.
- Το σχέδιο νόμου για τα πειθαρχικά έχει σταλεί σε υπηρεσίες συναρμόδιων υπουργείων για προτάσεις και αλλαγές ενώ θα κατατεθεί στη διαβούλευση στις αρχές του Ιουνίου. Άρα το καλοκαίρι θα είναι μεστό εξελίξεων και δεν θα μας εξέπληττε αν ξεκινούσαν όλες τις διαδικασίες με κλειστά σχολεία και ακόμη και μετά την Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ για ευνόητους λόγους.( Εννοείται πως ο διάλογος, για να μην έχουν και αυταπάτες οι εραστές του, θα είναι στη διαύγεια με τις γνωστές φοβερές δυνατότητες αλλαγών και παρέμβασης.)
- Μας πληροφόρησαν πως το νέο υπό διαμόρφωση ν/σχέδιο για τα πειθαρχικά συμβούλια έρχεται να αντιμετωπίσει «καθυστερήσεις και επιείκεια» (έχουμε 2.500 χιλιάδες υποθέσεις και ιδιαίτερα στη εκπαίδευση έχουμε αργή εκδίκαση έως και 2.5 χρόνια). Δεν ευθύνονται βέβαια οι αιρετοί για τις καθυστερήσεις αλλά η «παράλληλη άσκηση καθηκόντων» των δικαστικών (που δεν θέλουν μας είπαν να ασχολούνται με πειθαρχικά) και των υπολοίπων μελών αλλά τελικά την πληρώνουν οι αιρετοί.
- Κατά τα άλλα τα νέα πειθαρχικά συμβούλια α. θα αποτελούνται από 3 ή 5 μέλη (ανάλογα με την σοβαρότητα του πειθαρχικού παραπτώματος) β. ΟΛΑ θα απαρτίζονται από μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (δηλαδή κυβερνητικοί υπάλληλοι! ) χωρίς βεβαίως αιρετούς αλλά και δικαστές (μη γίνει και καμιά στραβή) γ. θα έχουν έδρα την Αθήνα και θα παίρνουν καταθέσεις μόνο στην περιφέρεια (στις Αποκεντρωμένες Δ/νσεις όπου θα υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος με καθρέπτες, Fumé (!!!) τζάμια που θα διασφαλίζουν εχεμύθεια μυστικότητα, ένα πράμα όπως το FBI στο Χόλυγουντ. Άρα πάμε σε μια ηλεκτρονική ή σχεδόν ηλεκτρονική διαβούλευση όπου ουσιαστικά η Κυβέρνηση ασκεί απόλυτο έλεγχο και μάλιστα καταλύεται και η δυνατότητα συμπαράστασης για τις περιπτώσεις συνδικαλιστικής δράσης αφού οι διαδικασίες θα λαμβάνουν χώρα και οι υποθέσεις θα δικάζονται στην Αθήνα και όχι στις κατά τόπους έδρες των ΠΥΣΠΕ. δ. επέκταση (των περιπτώσεων του άρθρου 107 – ν. 3528& 3584/2007 και αυστηροποίηση ποινών (βία στο χώρο της εργασίας !) (ποιες ποινές; και πόσο και για ποιους; και από ποιον δεν μας είπαν) και ε. ξανά δεν χρειάζονται αιρετοί (μας πρόσθεσε κι άλλο επιχείρημα γιατί λέει: ψηφίζονται και συνεπώς είναι εκ προοιμίου προϊόν συναλλαγής και συνεπώς επιεικείς με τους παραβάτες, ενώ αυτοί, της Κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι αδέκαστοι και αυστηροί και καταπέλτες εναντίον του Κ. Αχ. Καραμανλή και του “Μητσοτακάνθρωπου” που ονομάζεται Τριαντόπουλος.
4. Το κάθε υπουργείο (στην δική μας περίπτωση το ΥΠΑΙΘΑ), έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να προτείνει αλλαγές αλλά και να διαφοροποιήσει την λειτουργία των Πειθαρχικών Συμβουλίων ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του εποπτευόμενου χώρου. Εδώ βεβαίως αναδεικνύεται και το κρυφτούλι του ΥΠΑΙΘΑ όταν στις επίμονες ερωτήσεις μας για τις προθέσεις του και την πολιτική κατεύθυνση σε σχέση με τα πειθαρχικά μας απάντησε πως το νέο πειθαρχικό πλαίσιο είναι εξ’ ολοκλήρου ευθύνη του ΥΠΕΣ. Δηλαδή καλά για τον σκελετό του πειθαρχικού πλαισίου δεν ήξερε αλλά δεν μας είπε και για τους μύες και τους υπόλοιπους ιστούς του…
- Η αξιολόγηση για το δημόσιο (σε εννέα δεξιότητες) θα γίνεται με βαθμολογική κλίμακα (χωρίς να διευκρινιστεί το εύρος της) στους προϊσταμένους και για τους υπολοίπους τρεις βαθμίδες (υψηλή, ικανοποιητική και χαμηλή απόδοση). Όταν θα διαπιστώνεται χαμηλή απόδοση τότε θα παίρνονται μέτρα βελτίωσης και επιμόρφωσης (σεμινάρια, mentoring κλπ) Σύνδεση της επίτευξης των στόχων με την αξιολόγηση και σύνδεση της μονιμότητας με την απόδοση!!!! Άρα η αξιολόγηση καθορίζει όχι μόνο τον μισθό αλλά την ίδια τη διάρκεια ή τη διακοπή της σύμβασης εργασίας … (Υπενθυμίσαμε βεβαίως στην υφυπουργό πως η δυνατότητα ποινών ή και απόλυσης για όποιον δεν επιτελούσε τα καθήκοντά του υπήρχε στον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα ανέκαθεν-άρθρο 107-.) Αυτό που τώρα αλλάζει είναι η δυνατότητα του κράτους (μέσω της εκάστοτε κυβέρνησης) να εκβιάζει τον εργαζόμενο στο δημόσιο και να τον χειραγωγεί.
- Η αξιολόγηση θα οδηγεί στην απόλυση και αυτό ακριβώς νομοθετείται (όχι οριζόντια παρά μόνο αν υπάρχει επανειλημμένη άρνηση= δυο φορές). Μας διευκρίνισε πως την πρώτη φορά η ποινή θα είναι πρόστιμό και τη δεύτερη παραπομπή στο Πειθ. Συμβ. με το ερώτημα της απόλυσης. Στην επισήμανσή μας πως οι εκπαιδευτικοί δεν αρνούνται την αξιολόγηση αλλά, όπως αποδεικνύεται κι από τη δήλωση που υπογράφουν, συμμετέχουν σε απεργία αποχή, η οποία δεν έχει παραπεμφθεί και δεν έχει καταπέσει στα δικαστήρια, λάβαμε την απάντηση από τον Γενικό Γραμματέα πως «απεργία που δεν έχει κριθεί στα δικαστήρια είναι νόμιμη».
- Σε σχέση με την άρση της μονιμότητας επίσης μας επιβεβαίωσε πως αυτό άπτεται της συνταγματικής αναθεώρησης η οποία έχει συγκεκριμένες χρονικές και κοινοβουλευτικές προϋποθέσεις και δεν είναι ζήτημα νόμου αφού αυτή προβλέπεται από το άρθρο 103 του Συντάγματος.
- Τέλος αναφέρθηκαν όλα τα ζητήματα που αφορούν το ΥΠΕΣ όπως η ελλιπής χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων και των ΚΕΔΑΣΥ (ιδιαίτερα μετά την κατάργηση των σχολικών επιτροπών), η έλλειψη ελέγχων, ασφάλειας, πυρασφάλειας και στατικότητας των σχολικών κτιρίων και το στεγαστικό ζήτημα των εκπαιδευτικών και των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων. Παρά τις διακηρύξεις και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα της Κυβέρνησης δεν έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα και η συζήτηση θυμίζει γνωστή σκηνή με τις ατάκες «περί ποίου ποσού ομιλούμεν» «δραχμάς δεν δίδομεν» κλπ.
Αυτά «τα ωραία» είπαμε, ζητήσαμε να δούμε και τον Λιβάνιο , γιατί μας χρωστάει από τον Σεπτέμβριο μια συνάντηση. Τελικά τα νέα πειθαρχικά θα τα ελέγχει απολύτως η κυβέρνηση μέσω των υπαλλήλων του ΝΣΚ που η ίδια θα διορίζει και θα έχουν αποκλειστική απασχόληση με το αντικείμενο. Θα λειτουργούν με αδιαφανείς διαδικασίες χωρίς δικαστές και αιρετούς και ένα αυστηροποιημένο πλαίσιο που ουσιαστικά θα αφορά τη δημοκρατία στο σχολείο (ή στο δημόσιο) και τη συνδικαλιστική δράση.
Tο νέο που φέρνει η κυβέρνηση είναι η ποινικοποίηση της απεργίας και η απόλυση απεργών και όσων τολμούν να διεκδικούν. Αν ήθελαν να πατάξουν τη διαφθορά πρόβλεψη υπάρχει στο υπάρχον πλαίσιο. Παράλληλα η πολυδιαφημιζόμενη άρση της μονιμότητας είναι το ανθρωποφαγικό καύσιμο για να ολοκληρώσουν το ξεπούλημα του δημόσιου στους ιδιώτες και να ελαχιστοποιήσουν την ελεγκτική δυνατότητα του δημοσίου που περιορίζει την ασυδοσία των ιδιωτών. Το επιτελικό τους κράτος είναι το κράτος των διεφθαρμένων υπουργικών συμβούλων, μετακλητών και εργολάβων που όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ λειτουργούσαν υπέρ του εκάστοτε κομματικού μηχανισμού. Πίσω στον «Γκρούεζα» ολοταχώς αφού αντίθετα με τη ταινία δεν «υπάρχει φιλότιμο».
Η αλλαγή του πλαισίου λειτουργίας των Πειθαρχικών Συμβουλίων έχει διπλή στόχευση. Αφ’ ενός να σπείρει τον φόβο και να τελειώσει με το αγκάθι που λέγεται απεργία-αποχή και αφ’ ετέρου να ανοίξει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση-εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, για την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Σε κάθε αντίσταση, σε κάθε εμπόδιο που βάζει η μαχόμενη εκπαίδευση απαντούν ανεβάζοντας την ένταση της επίθεσης προχωρώντας την αντιδραστική ατζέντα της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων και φαλκίδευσης των εργασιακών μας δικαιωμάτων.
Απέναντι σε μια τέτοια πολιτική δεν υπάρχει παρά μια επιλογή. Να συσπειρωθούμε γύρω από τα σωματεία με την πιο πλατιά ενότητα! Χωρίς αυταπάτες για επιμέρους ρυθμίσεις και διάλογο, κόντρα σε αρνητικούς συσχετισμούς (στις ομοσπονδίες) και την ηττοπάθεια που εκπορεύονται από αυτούς να προετοιμάσουμε πολύμορφο πανεκπαιδευτικό αγώνα διαρκείας. Στις Γενικές Συνελεύσεις και στην 94η ΓΣ να οργανώσουμε την πάλη μας.
· Να μην αφήσουμε στην κυβέρνηση ελεύθερο πεδίο το καλοκαίρι!
· Στα σχολεία μας ο Σεπτέμβρης να είναι όχι μόνο η αρχή της σχολικής χρονιάς αλλά η αρχή της αγωνιστικής αντεπίθεσης!
