Μίμης Παπαϊωάννου: Ένας αυτοδίδακτος θρύλος του ποδοσφαίρου!
Ένα από τα μεγαλύτερα «παράσημα»; Πως σε 17 χρόνια καριέρας ουδέποτε αποβλήθηκε, παρότι κλήθηκε πολλές φορές να αντιμετωπίσει αντιαθλητικές συμπεριφορές εντός αγωνιστικού χώρου! Ήταν, εκτός από αρτίστας του ποδοσφαίρου, ένας πραγματικός τζέντλεμαν, γεγονός για το οποίο τον αναγνώρισε ολόκληρη η φίλαθλη Ελλάδα.
Γράφει ο Βασίλης Σαμπράκος: Για τον θρυλικό Μίμη Παπαϊωάννου, μπορούμε εύκολα να μεταφέρουμε την εξήγηση σχετικά με το πώς κατάφερε στην δεκαετία του ’60 να γίνει κάποιος που ξεχώρισε και ήθελε να αποκτήσει η Ρεάλ Μαδρίτης.
Πρωτοπόρος, όταν το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα δεν ήταν επαγγελματικό, ο Παπαϊωάννου ήταν δεκαετίες μπροστά από την εποχή του με όρους επαγγελματικής νοοτροπίας.Ο κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα, όπως αναδείχθηκε από τη Διεθνή Υπηρεσία Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) το 2000, γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1942 στην Νέα Νικομήδεια της Ημαθίας. Εκεί έπαιξε πρώτη φορά ποδόσφαιρο, πριν τον αποκτήσει η Βέροια το 1959. Με το ποσό ρεκόρ, για την εποχή, των 175 χιλ. δραχμών, η ΑΕΚ θα καταφέρει να τον αποκτήσει το 1962. Έμελλε να είναι μια από τις πιο σημαντικές μεταγραφές στην ιστορία της, ενώ την υπηρέτησε μέχρι το 1979, κατακτώντας 5 Πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα.
Ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για τους «κιτρινόμαυρους», με 289 γκολ σε 566 εμφανίσεις.
Η αγάπη για το τραγούδι, ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο ύμνος της ΑΕΚ
Όπως αναφέρει σε άρθρο του Φάνης Τσοκανάς – Η γνωριμία του Μίμη Παπαϊωάννου με τον Στέλιο Καζαντζίδη, που εξελίχθηκε σε στενή φιλία, τον έφερε πιο κοντά στο τραγούδι. Μάλιστα, το καλοκαίρι του 1965 έκαναν και κοινή περιοδεία!
Η Ρεάλ Μαδρίτης «θαμπωμένη» από τις ικανότητές του, μετά από ένα φιλικό κόντρα στην ΑΕΚ, του προσέφερε 750 χιλ. δραχμές και τέσσερα εκατ. στον σύλλογο. Υπό τον φόβο των αντιδράσεων των οπαδών, όμως, η μεταγραφή δεν έγινε ποτέ.
Ήταν μία ευκαιρία ζωής, που χρειάστηκε χρόνο για να την ξεπεράσει. Ο χρόνος αυτός πέρασε δίπλα στον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος, κατά δήλωση του ίδιου του Μίμη Παπαϊωάννου, τον συμβούλεψε:
«Ο Στέλιος, όταν βρισκόμουν σε δίλημμα για το τι ακριβώς έπρεπε να αποφασίσω να κάνω στη ζωή μου, ήταν ο φίλος που μου έδωσε τη σωστή συμβουλή. Ήμουν τυχερός στη ζωή μου που υπήρξα φίλος του. Από αυτόν τον μέγιστο βάρδο, έμαθα να μετράω την ψυχή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή.
“Μίμη, στο τραγούδι το παλεύεις, θα είσαι βιοπαλαιστής. Έχω την εντύπωση πως πρέπει να γυρίσεις σ’ αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά και είμαι βέβαιος πως θα δικαιωθείς. Πήγαινε να παίξεις ποδόσφαιρο και κάποια μέρα θα με θυμηθείς”».
Πράγματι, αυτό έκανε και όπως τόνισε σε παλαιότερη συνέντευξή του: «Αυτό ήταν. Χωρίς το πρόβλημά μου να είναι οικονομικό, άλλαξα γνώμη και είπα μέσα μου: “Για πάντα στην ΑΕΚ!” και δεν το μετάνιωσα ποτέ…»
Η περιπέτεια αυτή, άλλωστε, έφερε ένα ακόμα μεγάλο δώρο στην ΑΕΚ από τον Μίμη Παπαϊωάννου: τον ύμνο του συλλόγου που ηχεί έως σήμερα, από τα ηχεία στην είσοδο, σε κάθε γκολ και σε κάθε όμορφη/δύσκολη στιγμή της.
Ένας ύμνος σε μουσική Στέλιου Καζαντζίδη, στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη και ερμηνεία του Μίμη Παπαϊωάννου, που όπως τόνισε η ΠΑΕ ΑΕΚ στο μήνυμά της:
«Είναι ο ύμνος που τραγουδάμε όλοι εδώ και μισό αιώνα και που θα τον τραγουδήσουμε ξανά, για να πούμε το δικό μας αντίο στον μεγάλο αρχηγό!»
