Η εξαγγελία του υφυπουργού Οικονομικών Θ. Πετραλιά για τη χορήγηση έξι αυξήσεων στους δημοσίους υπαλλήλους μέχρι το 2027, που «ισοδυναμούν με έναν επιπλέον μισθό», προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και προβληματισμό. Παρά τη φαινομενική αύξηση, οι δηλώσεις αυτές αναδεικνύουν μια πολιτική προσέγγιση που περισσότερο στοχεύει στη δημιουργία εντυπώσεων παρά στην ουσιαστική ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζομένων στο δημόσιο.
Μισθός ή Σταγόνες στον Ωκεανό;
Η υποτιθέμενη «επιστροφή» του 13ου μισθού μέσω αυξήσεων των 105 ευρώ μηνιαίως (συνολικά 1.200 ευρώ ετησίως) μέχρι το 2027, δεν είναι τίποτα άλλο από μια προσαρμογή του μισθού που απέχει πολύ από τις πραγματικές ανάγκες των δημοσίων υπαλλήλων. Το ποσό αυτό δεν ανταποκρίνεται ούτε στην απώλεια αγοραστικής δύναμης λόγω πληθωρισμού ούτε στις πραγματικές αυξήσεις του κόστους ζωής που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι. Αντίθετα, αποτελεί έναν τρόπο να «βαφτιστούν» ελάχιστες διορθώσεις ως σημαντικές παροχές.
Αντί για 13ο Μισθό, Αποσπασματικά Μέτρα
Ο υφυπουργός τόνισε πως «δεν υπάρχουν άλλα 2,5 δισ. ευρώ για μόνιμη χορήγηση δώρων», παραδεχόμενος ουσιαστικά ότι η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να αποκαταστήσει τη μισθολογική αδικία της κατάργησης των δώρων (κατι που ισχύει στον ιδιωτικο τομέα). Η πολιτική αυτή ακολουθεί την πάγια τακτική της υποβάθμισης των δημοσίων υπαλλήλων, που καλούνται να ζήσουν με μισθούς που απέχουν έτη φωτός από τις ανάγκες τους.
Είναι απορίας άξιο πώς ένα κράτος που διαφημίζει την οικονομική του ανάπτυξη και ευημερία αρνείται να διαθέσει κονδύλια για μόνιμη αναβάθμιση των μισθών των υπαλλήλων του.
Αντιφατικά Μηνύματα
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι προτεραιότητά της είναι η ενίσχυση των δημοσίων υπαλλήλων, την ίδια στιγμή που απορρίπτει τη μόνιμη χορήγηση δώρων, θεωρώντας την υπερβολική δαπάνη. Αυτό το αντιφατικό μήνυμα δείχνει ότι η πραγματική πρόθεση δεν είναι η ουσιαστική στήριξη των εργαζομένων, αλλά η δημιουργία μιας επικοινωνιακής φούσκας για την ενίσχυση της εικόνας της κυβέρνησης.
Αναποτελεσματικότητα και Υποκρισία
Η αναφορά του κ. Πετραλιά ότι «πάντοτε λέει την αλήθεια» ακούγεται περισσότερο σαν ειρωνεία, όταν οι ίδιοι οι αριθμοί που παρουσιάζει δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα που βιώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η αλήθεια είναι πως οι αυξήσεις αυτές δεν επαρκούν για να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες, ενώ οι αναφορές σε 13ο μισθό αποτελούν περισσότερο επικοινωνιακά τρικ παρά πραγματικές πολιτικές δεσμεύσεις.
Σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι πιέζονται από κάθε πλευρά, το κράτος θα έπρεπε να επενδύει σε ουσιαστικές λύσεις, όχι να διαφημίζει ανεπαρκείς αυξήσεις ως επιτυχία. Το μήνυμα που δίνεται, δυστυχώς, είναι ξεκάθαρο: η πραγματική στήριξη των δημοσίων υπαλλήλων δεν αποτελεί προτεραιότητα.
Ημερομηνίες Πληρωμών Μονίμων/Νεοδιόριστων/Αναπληρωτών Εκπαιδευτικών για το Έτος 2025
Πότε και Πώς Αλλάζει το Μισθολογικό Κλιμάκιο (Μ.Κ) των Εκπαιδευτικών
