Για όποιον έχει τη στοιχειώδη επαφή με τις διεθνείς εκπαιδευτικές εξελίξεις το έργο της υποτιθέμενης αξιολόγησης είναι γνωστό και χιλιοπαιγμένο. Πρώτα είναι θετική, δεν έχει επιπτώσεις, όλοι παίρνουν άριστα, μετά τα πράγματα αρχίζουν και σοβαρεύουν, οι αξιολογήσεις αρχίζουν και γίνονται αυστηρότερες, μετά εφαρμόζεται η διαβόητη πυραμίδα βαθμολόγησης των οδηγιών του ΟΟΣΑ, όπου οι πολλοί στη βάση της, πρέπει να βγουν υποχρεωτικά “ελλαττωματικοί” και στο τέλος περνάς στην επόμενη πίστα που από Σεπτέμβρη εισέρχεται η Κύπρος. Απολύσεις.
Στο τέλος υπάρχει αυτούσιο το άρθρο από την “Καθημερινή” της Κύπρου. Η υπουργός λέει θα ξεκινήσει διάλογο(χα), γιατί το σύστημα αξιολόγησης εκπ/κων της χώρας είναι πεπαλαιωμένο(χαχα), και θα προτείνει νέο όπου θα επιβραβεύει τους καλούς(χαχαχα), αλλά και θα δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στους αδύνατους, πριν να τους δείξει την πόρτα εξόδου(χαχαχαχαχα). Μόνο που δεν είναι για γέλια. Είναι για κλάματα. Όπως για κλάματα είναι κάτι συνδικαλιστικές(ας πούμε) παρατάξεις που τριγυρνάν τα σχολεία λέγοντας ότι “έλα μωρέ φτάνει με την αξιολόγηση, να ασχοληθούμε με άλλα”. Όπως και είναι για να κλαίει κανείς, όταν νεοδιόριστοι υποκύπτουν οι άνθρωποι στη διαρκή τρομοκρατία του υπουργείο και αξιολογούνται με την ελπίδα ότι “θα ξεμπερδεύουμε και θα μονιμοποιηθούμε”. Ας κοιτάξουμε λοιπόν στην Κύπρο, να δούμε τι θα συμβεί. Κι εκεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι, στον ΟΟΣΑ είναι. Δε διαφέρουν σε τίποτα από εμάς. Απλά είναι λίγο πιο μπροστά.
Κι αν νομίζει κανείς ότι αυτό δε θα αγγίξει τον ίδιο, θα κινδυνέψουν κάποιοι άλλοι, κάποιο κακοί.. Επιτέλους θα φύγουν οι άχρηστοι(χαχαχα). Είναι ακόμα πιο μακριά νυχτωμένος. Εκείνος θα κινδυνέψει (και εκείνος), γιατί πολύ απλά αυτός είναι ο στόχος όλης της πολιτικής. Να είναι όλοι στον αέρα. Όλοι να φοβούνται. Όλοι να γλείφουν τον αξιολογητή τους. Κανείς να μην έχει παιδαγωγική ελευθερία μέσα στην τάξη του. Κανείς να μην τολμάει να απεργεί. Κανείς να μη χαλάει χατίρι στον αξιολογητή-διευθυντή του. Και όταν οι εκπαιδευτικοί ΔΕ θα είναι μόνιμοι, αλλά θα απολύονται, όπως λέει η κυρία υπουργός της Κύπρου, δε θα φταίει το κράτος, αλλά το ότι οι ίδιοι είναι άχρηστοι(ή όπως λέει επί λέξει: αδύνατοι) και με κακές βαθμολογίες.
Κανείς δεν μπορεί να λέει ότι δεν ήξερε. Η αξιολόγηση οδηγεί σε κλάματα, στο φόβο, στην υποτέλεια και στο τέλος στη διάλυση του δημόσιου σχολείου, σε κατάργηση όλων όσων ξέρουμε για τα δικαιώματα και την εργασιακή ζωή του εκπαιδευτικού. Για αυτό το ζήτημα της αξιολόγησης είναι η βόμβα στη εκπαίδευση, που κάποιοι τη βάζουν μέσα στο σπίτι και κάθονται πάνω της, λέγοντας “έλα μωρέ, μην ασχολούμαστε όλο με αυτό”. Ας ελπίσουμε ότι βλέποντας τις διάφορες Κύπρους γύρω μας, να συνειδητοποιήσουμε τι μας περιμένει και να αλλάξουμε ρότα. Καλά ξεμπερδέματα στους Κύπριους αδερφούς και σε εμάς φυσικά που ακολουθούμε. Δείτε το άρθρο για τη νέα αξιολόγηση εκπαιδευτικών Κύπρου, όπως δημοσιεύτηκε στην “Καθημερινή”:
Την έναρξη ουσιαστικού διαλόγου αναφορικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, προανήγγειλε μέσω της συνέντευξης της, η υπουργός Παιδείας, Αθλητισμού και Νεολαίας Αθηνά Μιχαηλίδου, στην «Καθημερινή» της Κυριακής και την δημοσιογράφο, Οριάνα Παπαντωνίου.
Όπως είπε η κα. Μιχαηλίδου το θέμα συζητείται εδώ και τουλάχιστον τριάντα χρόνια. Είναι κοινά αποδεκτό ότι το υφιστάμενο σύστημα είναι αναχρονιστικό, πεπαλαιωμένο και δεν επιτρέπει τη δίκαιη ανέλιξη. Είναι καιρός, λοιπόν, να μαζέψουμε όλες τις προηγούμενες προτάσεις, να αξιοποιήσουμε τη συσσωρευμένη γνώση και από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο να αρχίσουμε ουσιαστικό διάλογο, ο οποίος θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο. Πιθανόν να μην έχουμε συναινετική πρόταση, να υπάρξουν διαφωνίες, ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι να πάμε σε μια συνολική διευθέτηση, μια πρόταση που θα καταλήξει στη Βουλή.
Ερωτηθείς για το ποιος θα είναι ο κεντρικός άξονας αυτής της πρότασης, η υπουργός τόνισε ότι θα είναι μια σύγχρονη προσέγγιση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με ευκαιρίες συνεχούς επιμόρφωσης, σε όλα τα στάδια της επαγγελματικής τους πορείας, ενώ θα έχουν και την υποχρέωση να λογοδοτούν, προσθέτοντας ότι θα γίνεται αξιολόγηση, έτσι ώστε να έχουμε μετρήσιμα αποτελέσματα. Παράλληλα, όπου χρειάζεται, θα γίνεται παρέμβαση.
Μέχρι και να απομακρύνει εκπαιδευτικούς είναι έτοιμη η υπουργός. Σύμφωνα με τα όσα είπε το σύστημα θα πρέπει να διακρίνει και να επιβραβεύει τους καλούς, αλλά και να δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στους αδύνατους, πριν να τους δείξει την πόρτα εξόδου. Δεν υπάρχει περίπτωση ένα αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης να κρατά στο σύστημα μια μικρή μερίδα που δεν ανήκει εκεί.
Σε διευκρινιστική ερώτηση, πόρτα εξόδου από τα σχολεία και μετακίνηση στο υπουργείο ή πόρτα εξόδου γενικότερα, η κα. Μιχαηλίδου, ανέφερε «αυτό θα το συζητήσουμε με τους εταίρους μας. Θα δίνουμε επιλογές. Ποτέ μια λύση δεν είναι μονοδιάστατη. Σημασία έχει να δίνεις επιλογές, στηριζόμενες στην έρευνα. Δεν θα ανακαλύψουμε εμείς τον τροχό.»
