Γραφειοκρατική αναλγησία χωρίς όριο για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειες τους. 

Η διαδικασία της επαναπιστοποίησης της αναπηρίας καθίσταται όλο και πιο πολύπλοκη, ανάλγητη και γραφειοκρατική για τα άτομα με αναπηρία. Πριν από μερικές ημέρες μας καταγγέλθηκε περίπτωση συνανθρώπου μας με διανοητική αναπηρία 80%, ο οποίος διαγνώστηκε αρχικά με αυτό το ποσοστό πριν από 30 χρόνια. Ήδη από το 2011, ο συγκεκριμένος συμπολίτης μας έχει εξεταστεί 4 φορές από το ΚΕΠΑ στον Πολύγυρο, ενώ έχει ήδη λάβει αντίστοιχες φορές γνωμάτευση από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Πάντοτε η γνωμάτευση ήταν η ίδια. Ποσοστό αναπηρίας 80% μη αναστρέψιμο. ​

Όμως, σήμερα, ο εν λόγω συμπολίτης μας καλείται να επανεξεταστεί εκ νέου από το ΚΕΠΑ, ζητώντας του να προσκομίσει και πάλι βεβαίωση από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, καθώς την τελευταία φορά που εξετάστηκε από την αρμόδια επιτροπή, ο συνοδός του υπέστη εκφοβιστική συμπεριφορά από μέλη της επιτροπής, ένα εκ των οποίων επέμεινε να του επιβάλλει επανεξέταση.

Αυτές τις ημέρες, ο συγγενής – συμπαράστασης του συγκεκριμένου ανθρώπου επιχειρεί να εξασφαλίσει ένα ραντεβού για γνωμάτευση στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, όμως υφίσταται αναμονή στον τηλεφωνητή που διαρκεί πάνω από μία ώρα και στο τέλος η σύνδεση της γραμμής διακόπτεται. Αυτό συμβαίνει συνεχώς τις τελευταίες τρεις ημέρες. Με αυτό το ρυθμό είναι δεδομένο ότι δεν θα προλάβει ο συγκεκριμένος άνθρωπος να υποβάλλει τα δικαιολογητικά στην ώρα τους και θα σταματήσει η καταβολή της σύνταξης του, όπως του είχε συμβεί, άλλωστε, και την προηγούμενη φορά που πέρασε αυτή τη διαδικασία, πριν από ενάμιση χρόνο.

Και ρωτάμε : υπάρχει κάποιος κυβερνητικός παράγοντας που να ενδιαφέρεται για όλα αυτά; Θα απαντήσει κανείς γιατί εδώ και τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση συμπεριφέρεται με αυτό το τιμωρητικό μένος απέναντι στα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειες τους;