Και κάπως έτσι από προχθές οι Διευθύνσεις ανακοινώνουν τις τοποθετήσεις των νέων διευθυντών. Σχετικά μη τη διαφάνεια και τη σοβαρότητα της διαδικασίας είναι γνωστά τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν (Δείτε:Όργια στις συνεντεύξεις διευθυντών – Απίστευτες ιστορίες, Δεν φαντάζεστε πως δήλωσαν τελικά σχολεία οι υποψήφιοι διευθυντές – Γελάνε και οι πέτρες, Μνημείο σήψης και αδιαφάνειας οι κρίσεις Διευθυντών – Να μην τοποθετηθούν και να ακυρωθεί η διαδικασία ). Η αξιολόγηση των διευθυντών απέδειξε ξανά το πόσο ¨αξιοκρατικές¨ είναι οι συνεντεύξεις στην Ελλάδα, κάνοντας μία πρόβα για την επόμενη “αξιοκρατική” αξιολόγηση, αυτή των εκπαιδευτικών. Παρατηρώντας τα αποτελέσματα, βλέπουμε πως εν τέλει έμαθαν καλά το ποιήματα τους αρκετοί, απάντησαν πολλοί άριστα στην περιβόητη ερώτηση «Ποιο είναι το όραμα σας για την εκπαίδευση και το σχολείο σας;» που γινόταν από κάθε συμβούλιο επιλογής από τη θράκη έως την Κρήτη.
Τί είδαμε στις τοποθετήσεις διευθυντών; Είδαμε ως νέους διευθυντές άτομα που στην παλαιότερη διαδικασία επιλογής με ψηφοφορία εκπαιδευτικών είχαν μείνει χωρίς ψήφο, άτομα που διοικούν σχολεία στα οποία φεύγει σωρηδών το μόνιμο προσωπικό προς κάθε κατεύθυνση(μερικά οράματα δεν αντέχονται βλέπετε), άτομα διαβόητα επειδή τείνουν να χειραγωγούν και να εκφοβίζουν συναδέλφους, άτομα με καταγγελίες εις βάρος τους ακόμα και μεδικαστικές αποφάσεις, είδαμε παντελώς ακατάλληλους ανθρώπους δηλαδή να αριστεύουν και να τοποθετούνται. Όμως δεν είδαμε μόνο αυτό. Είδαμε συναδέλφους(λιγότερους) που τους αγαπά και τους σέβεται όλη η κοινωνία του σχολείου τους, που τους παρακαλούσαν να γίνουν διευθυντές σύσσωμοι οι σύλλογοι διδασκόντων τους. Είναι εκείνοι οι διευθυντές που είναι πρώτα συνάδελφοι, που σέβονται και αναγνωρίζουν το σύλλογο διδασκόντων ως το κεντρικό και θεμελιώδες όργανο διοίκησης των σχολείων τους, που είναι δημοκρατικοί, που δεν εκφοβίζουν, που δε λουφάρουν από τις ώρες τους, που δεν συντηρούν μια αυλή από κόλλακες και γλείφτες, που δεν βάζουν απέναντί τους κανέναν συνάδελφο. Είναι οι συνάδελφοι που δε θα γίνουν θλιβερά εξαπτέρυγα της κάθε Κεραμέως, που θα βρουν τον τρόπο και δε θα γίνουν αξιολογητές και δε θα αφήσουν αυτή τη γάγγραινα να διαλύσει τις συναδελφικές σχέσεις στο σχολείο τους. Με τη δεύτερη κατηγορία διευθυντών λοιπόν είμαστε εμείς και μόνο εκεί “ξοδεύουμε” τα δικά μας συγχαρητήρια, μια κατηγορία που ίσως δεν υπήρχε θα καν, αν το ενδιαφέρον για τις θέσεις στελεχών δεν ήταν τόσο χαμηλό.(Μεγάλα, κεντρικά σχολεία έχουν μείνει ακέφαλα).
Πως αντέδρασε όμως η εκπαιδευτική κοινωνία στις νέες τοποθετήσεις; Πόσους συγχαρητηριάκηδες είδαμε να συγχαίρουν αδιακρίτως σαν πολυβόλα σε θλιβερές αναρτήσεις στο facebook; Άραγε από χθες, πόσα «συγχαρητήρια» σε ομαδικές σχολείων στο viber προς διευθυντές ήταν εντελώς ψεύτικες κι έκρυβαν το φόβο και την αγανάκτηση; Πόσοι ήδη είναι σε αναζήτηση νέων σχολείων για το επόμενο σχολικό έτος; Θα φανούν όλα στις επερχόμενες αποσπάσεις εντός ΠΥΣΠΕ αυτά,, Ας είμαστε όμως αισιόδοξοι γιατί όπως είπαμε υπήρξαν και τα συγχαρητήρια τα ειλικρινή, τα γεμάτα ανακούφιση και αισιοδοξία και απευθύνονταν στους ανθρώπους που σίγουρα θα συνεχίσουν να είναι πρωτίστως ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ και μετά ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ.
Συγχαρητήρια λοιπόν σε αυτούς και… Χαιρετίσματα στους άλλους!
