Η Π.Ο.Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α., ως το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο που εκπροσωπεί τα μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και του Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού (Ε.Ε.Π. και Ε.Β.Π.), φέρνει στο προσκήνιο μια ακόμη χρόνια αδικία που αφορά το προσωπικό της δημόσιας εκπαίδευσης: την απουσία δυνατότητας απόσπασης των μελών Ε.Ε.Π.-Ε.Β.Π. σε φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τους εκπαιδευτικούς.
Ενώ οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έχουν το δικαίωμα απόσπασης σε υπουργεία, δήμους, περιφέρειες, Ν.Π.Δ.Δ., ανεξάρτητες αρχές και άλλους δημόσιους φορείς, τα μέλη του Ε.Ε.Π. και του Ε.Β.Π., αν και εργάζονται στους ίδιους χώρους και παρέχουν εξίσου σημαντικές υπηρεσίες, παραμένουν αποκλεισμένα.
Η ανισότητα αυτή δεν είναι απλώς τυπική· έχει σημαντικές επιπτώσεις στην επαγγελματική κινητικότητα και στην αξιοποίηση των ικανοτήτων αυτών των εργαζομένων. Τα μέλη Ε.Ε.Π. και Ε.Β.Π. διαθέτουν υψηλή επιστημονική κατάρτιση, μακρόχρονη εμπειρία στον χώρο της Ειδικής Αγωγής και μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά σε δημόσιες δομές που παρέχουν κοινωνικές, εκπαιδευτικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες.
Η δημόσια διοίκηση έχει ανάγκη από στελέχη με κοινωνική ευαισθησία, επιστημονικό υπόβαθρο και εμπειρία στον χειρισμό ευάλωτων πληθυσμών. Το Ε.Ε.Π. και το Ε.Β.Π. μπορούν να προσφέρουν ακριβώς αυτό. Ο αποκλεισμός τους δεν είναι μόνο αδικαιολόγητος — είναι και αντιπαραγωγικός.
Η Π.Ο.Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α. ζητά τη θεσμική θωράκιση του δικαιώματος απόσπασης των μελών της σε δημόσιους φορείς, με διαδικασίες και κριτήρια ίδια με αυτά που ισχύουν για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς. Ένα βήμα προς τη θεσμική ισοτιμία και την αναγνώριση της αξίας όλων των εργαζομένων στην εκπαίδευση. Πως υπολογίζονται τα μόρια απόσπασης του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού ( ΕΕΠ) και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού( ΕΒΠ)
Η ισότητα ευκαιριών δεν μπορεί να εφαρμόζεται κατά το δοκούν. Χρειάζεται γενναιότητα, πολιτική βούληση και σεβασμό στην επαγγελματική αξιοπρέπεια όλων των στελεχών της δημόσιας εκπαίδευσης.
