Η αγωνία κυριαρχεί στον κόσμο της αναπλήρωσης, με τις διαρροές περί γραπτού διαγωνισμού. Οι συνάδελφοι ρωτάνε αν μετά τα χιλιάδες ευρώ στο κυνήγι των προσόντων, θα πρέπει να δώσουν άλλα τόσα, στα φροντιστήρια ΑΣΕΠ.
Αρχικά, το “φρούτο” του γραπτού ΑΣΕΠ δεν είναι καινούριο. Έχει ήδη προλάβει να εφαρμοστεί και να αποτύχει στα 90s. Η αποτυχία του προκύπτει εκτός των άλλων και από την κατάργησή του από όλες σχεδόν τις διαδικασίες επιλογής προσωπικού στο δημόσιο τα τελευταία χρόνια. Στην εκπαίδευση το αφήγημα της δήθεν αξιοκρατίας και των δήθεν ίσων ευκαιριών του γραπτού διαγωνισμού, πρωτοσερβιρίστηκε το 1998 με υπουργό τον Γ.Αρσένη. Η αντίδραση των εκπαιδευτικών ήταν πραγματικά συγκλονιστική και ιστορική, για να μη λέμε πολλά δείτε το παρακάτω video: https://www.youtube.com/watch?v=6-DtHQNMh08 και θα καταλάβετε πολλά
Τι εξυπηρετεί ένας γραπτός διαγωνισμός; Προφανώς καμία αξιοκρατία και καμία παροχή ίσων ευκαιριών δεν προωθείται με μία τρίωρη διαδικασία ερωταπαντήσεων.
Σε μία ημέρα τυποποιημένης εξέτασης δεν αποτυπώνεται καμία αξία, κανενός εκπαιδευτικού. Το ξέρουν πολύ καλά και οι παλαιοί και οι όψιμοι θιασώτες του. Αντίθετα οι στόχοι ήταν και είναι διαφορετικοί. 1)Με ένα γραπτό ΑΣΕΠ προωθούνται τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Μεγάλοι “εκπαιδευτικοί” όμιλοι κυριολεκτικά θησαυρίζουν υποσχόμενοι τα SOS.. και εμπορευόμενοι την αγωνία του κόσμου. 2)Οι κυβερνήσεις κλείνουν το μάτι σε δεξαμενές ψηφοφόρων που απλοϊκά ίσως πιστέψουν ότι θα ευνοηθούν από τύχη, συγκυρία ή “εξεταστική ικανότητα” και θα διοριστούν ξαφνικά. Η εμπειρία έχει δείξει ότι πλανώνται. Οι έσχατοι δεν έσονται πρώτοι, απλά ανακατεύεται μερικώς η τράπουλα και η ανεργία και στο τέλος οι περισσότεροι μένουν πάλι αδιόριστοι. Θα το επιβεβαίωναν και οι χιλιάδες παλαιοί επιτυχόντες και αδιόριστοι. 3)Καθιερώνοντας ένα διαγωνισμό που κοστίζει πολύ, απαιτεί μεγάλη οργάνωση για να πραγματοποιηθεί και είναι και κόκκινο πανί για τους εκπαιδευτικούς, καταλήγουν να μην τον κάνουν ποτέ στο τέλος και έτσι δεν κάνουν καθόλου διορισμούς! Ένα άδικο και δύσχρηστο σύστημα δηλαδή είναι η τέλεια δικαιολογία για να μη διορίζει κανείς. Αυτό έγινε και με τον αδιανόητο “νόμο Διαμαντοπούλου” το 2010 ο οποίος προέβλεπε γραπτό ΑΣΕΠ ανά διετία ακόμα και για να δουλέψεις αναπληρωτής(!), δηλαδή γράφεις καλά δουλεύεις 2 χρόνια, μετά γράφεις λιγότερο μένεις άνεργος άλλα 2 κ.ο.κ. Τελικά ευτυχώς αυτή η γελοιότητα δεν εφαρμόστηκε ποτέ και καταργήθηκε 10 χρόνια μετά. Εν τω μεταξύ φυσικά κανένας διορισμός δεν έγινε σε όλα αυτά τα χρόνια. 4) Η ευθύνη για το ότι κάποιος δουλεύει με ελαστικές σχέσεις σαν αναπληρωτής ή δε δουλεύει καθόλου ξορκίζεται από την πολιτεία και πάμε σε ατομική ευθύνη του τύπου ας διάβαζες, να έγραφες, να διοριζόσουν. Το ίδιο ισχύει και για το προσοντολόγιο Γαβρόγλου φυσικά.
Τώρα οι διαρροές περί γραπτού διαγωνισμού, γίνονται μόλις ξεκίνησε να τρέχει η νέα προκήρυξη ειδικής αγωγής, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο πρόσληψης “Γαβρόγλου”. Επομένως το υπουργείο έχει ξεκινήσει ήδη μια διαδικασία πρόσληψης με ορίζοντα το 2025, όπου θα λήξουν οι νέοι πίνακες. Είναι δυνατόν να πάει με άλλον τρόπο πρόσληψης σε ειδική και με άλλον σε γενική μετά; Ε αν είναι δυνατόν! Λογικά όχι. Επομένως γιατί τη στιγμή που έχει προδιαγράψει για την επόμενη τριέτια τον τρόπο πρόσληψης, αφήνει διαρροές περι γραπτού ΑΣΕΠ;
Είναι δυνατόν να φτάσει σε τέτοιο σημείο αστειότητας και αυτοαναίρεσης, ώστε να βγάλει νέο νόμο και να ακυρώσει στην ουσία την νέα προκήρυξη που μόλις έβγαλε; Θα ήταν γελοίο, αν και με αυτούς ποτέ δεν ξέρεις. Άρα το πιθανότερο είναι ότι στρώνει το δρόμο, προετοιμάζει συνειδήσεις για το επόμενο level προσοντολογίου που ίσως δεν εισαχθεί άμεσα, αλλά θα νομοθετηθεί για να εφαρμοστεί αμέσως μετά. Βέβαια δεν αποκλείει κανείς να πάει σε πιο επιθετικό σχεδιασμό και να επισπεύσει την εφαρμογή, σε περίπτωση που εκτιμήσει ότι κάτι τέτοιο περνάει εύκολα. Οπότε η αντίδραση του εκπαιδευτικού κινήματος θα κάνει τη διαφορά και είναι η μόνη λύση και ελπίδα, όπως ήταν πάντοτε.
Ο γραπτός διαγωνισμός είναι η επόμενη πίστα του προσοντολογίου, πιο βάρβαρη και πιο δύσκολη. Προσθέτει το πλέον ασταθές και απρόβλετο “προσόν”, ίσως και το πιο ακριβό για να “τελειοποιήσει” ένα ανθρωποφαγικό σύστημα, μια διαρκή διαδικασία κανιβαλισμού που αν κερδίζει κάποιος στο τέλος, είναι ο πιο πλούσιος. Το εκπαιδευτικό κίνημα όπως απάντησε στο παρελθόν(βίντεο 2ης παραγράφου) πρέπει να απαντήσει και τώρα και αν το κάνει θα βάλει πάλι το φάντασμα μέσα στη ντουλάπα.
