Παγκόσμια Ημέρα του Θεάτρου στην Εκπαίδευση – Να ενταχθεί σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης!!

Γιατί αγαπάμε και υπερασπιζόμαστε την Θεατρική Αγωγή και θέλουμε να επιστρέψει στην Ε – ΣΤ δημοτικού και να ενταχθεί σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης;

Στις σύγχρονες παιδαγωγικές και ψυχολογικές θεωρίες, είναι αναγκαία η καθιέρωση της μάθησης, που δίνει έμφαση στην εμπειρία, στο ενδιαφέρον και στην αυτενέργεια των παιδιών, με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξη της σκέψης και δημιουργικότητάς τους, μέσα από την αναζήτηση βιωματικών – επικοινωνιακών καταστάσεων.

Για τον σκοπό αυτό, η θεατρική αγωγή αποτελεί το ιδανικό μέσο αφού περιλαμβάνει ποικίλες μορφές και τρόπους έκφρασης οι οποίες διαμορφώνονται ανάλογα με το ηλικιακό επίπεδο και το μαθησιακό στάδιο, άλλες πιο απλές (αυτοσχεδιασμός, παντομίμα, θεατρικό παιχνίδι, δραματοποίηση, εκπαιδευτικό δράμα, κουκλοθέατρο, θέατρο σκιών) και άλλες πιο σύνθετες μορφές δημιουργίας (σκετς, θεατρικό αναλόγιο, θεατρικό δρώμενο, παράσταση, πολυθέαμα).

Παράλληλα, αξιοποιεί θεατρικές τεχνικές για την δημιουργία του δραματικού πλαισίου (ακίνητη/ παγωμένη εικόνα, ανολοκλήρωτο υλικό, ρόλος στον τοίχο κα.), για την ανάπτυξη της πλοκής (ανακριτική καρέκλα, διάδρομος συνείδησης, δάσκαλος σε ρόλο κα), για την δημιουργία αναπαραστάσεων (Θέατρο της Αγοράς, στιγμιότυπα κα.), για τον αναστοχασμό (ανίχνευση ρόλου, ομαδικό γλυπτό κα) αλλά χρησιμοποιεί και κινητικές δραστηριότητες και παιχνίδια.

Στο σύνολό τους, οι μορφές και οι τρόποι έκφρασης της θεατρικής αγωγής, εμπεριέχουν την «θεατρικότητα» ως βασικό ειδοποιό γνώρισμα, συντελούν στη βιωματική και ενεργητική μάθηση, συμβάλλουν στο ν’ αναπτύξει το παιδί συμμετοχικότητα, υπευθυνότητα, αυτοεκτίμηση, κοινωνικότητα. Παράλληλα μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία και αυτοέκφραση, την ανάδειξη των

ενδιαφερόντων και δεξιοτήτων, την ανάπτυξη της εκφραστικότητας και την ενεργοποίηση της φαντασίας, το παιδί οδηγείται στην συναισθηματική απελευθέρωση, την απόκτηση εμπειριών και βιωμάτων που βοηθούν στην ανάπτυξη της ωριμότητας, της κριτικο-στοχαστικής σκέψης, την ενίσχυση της ψυχοπνευματικής καλλιέργειας, την διαμόρφωση αισθητικής και καλλιτεχνικής παιδείας,

την κατανόηση του εαυτού του και του κόσμου.

Τα αποτελέσματα άλλωστε της αξίας του θεάτρου στην εκπαίδευση, διαφαίνονται μέσα από τα παιδιά που είχαν την τύχη να βιώσουν τη θεατρική αγωγή από θεατρολόγους και ηθοποιούς που τους μύησαν στο μαγικό κόσμο του θεάτρου και των τεχνών, τόσο στη γενική όσο και στην ειδική αγωγή.

Η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι δικαίωμα όλων των παιδιών. Για αυτό το λόγο, προστατέψτε τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών, την ισονομία και την ποιότητα στην εκπαίδευση.”